การอ้อนวอนของฉันและเธอ
"เธอจะจบเรื่องของเราให้ได้เลยใช่ปะ"

"เรารู้แล้วว่าความรู้สึกมันไม่ใช่ จะให้พูดยังไง"

"เธอไม่คิดจะสู้หน่อยเหรอ ถ้าเราทำตรงไหนไม่ดีบอกมาดิ เราจะได้แก้"

"มันไม่ใช่ดีหรือไม่ดี เธอดี แต่เราไม่รู้สึกกับเธอไปได้มากกว่านี้แล้ว"

"เราขอร้อง เธออย่าเพิ่งด่วนตัดสินใจได้มั้ย เราไม่อยากให้เป็นแบบนี้ เธอเป็นความสุขของเรานะ"

"เธออยู่กับเราเธอมีความสุข แต่เราไม่มี เธอกำลังเห็นแก่ตัว"

"ที่ผ่านมาไม่ได้รู้สึกอะไรเลยเหรอ"

"เธอกำลังเรียกร้องอะไรอยู่ เราไม่ใช่แฟนเธอนะ"

"ทำไมเธอพูดแบบนี้"

"มันคือความจริงไง เราคิดคำปลอบใจสวยๆ ให้เธอไม่ออกตอนนี้ เราพูดได้แต่สิ่งที่เรารู้สึก"

"เราไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลย ที่ผ่านมามันก็ดีไม่ใช่เหรอ"

"เราเข้าใจว่าการเป็นคนคุยมันคือการศึกษากันและกันว่าจะมีความรู้สึกดี ๆ ให้กันแล้วก็ไปได้รอดในความสัมพันธ์แบบแฟนรึเปล่า ซึ่งเราคิดว่าเธอยังไม่ใช่สำหรับเรา เราเลยตัดสินใจหยุด เธอคิดว่าการคุยกันมันต้องไปสู่การเป็นคนรักกันอย่างเดียวรึไง"

"เราก็เลยต้องศึกษากันแล้วค่อยๆปรับเข้าหากันไม่ใช่เหรอ มันต้องมีจุดที่ลงตัวไง"

"แบบนั้นเราก็ปรับตัวเข้าหากับทุกคนที่เราอยากรู้จักได้ เราหมายความว่าเราไม่มีความรู้สึกลึกซึ้งเสน่หากับเธอ เรารู้สึกแค่ประทับใจ กับขอบคุณเวลาเธอทำอะไรดีๆกับเรา ต่อให้เธอทำสิ่งที่เราคิดว่าชีวิตนี้จะมีใครดีกับเราได้เท่าที่เธอทำอีก เราก็รู้สึกแค่ซาบซึ้งกับมัน หัวใจเราไม่เต้นแรงเวลาที่อยู่กับเธอ"

"เธอจะวัดว่าการจะรักใครซักคนมันต้องใจเต้นแรงเหรอ เราคิดว่ามันคือความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้กันซะอีก ทุกอย่างที่เราทำให้เธอเราทำเพราะอยากทำให้ เราอยากให้เธอมีความสุขเวลาอยู่กับเรา เราไม่อยากทะเลาะกับเธอเลยแม้แต่ครั้งเดียว"

"แต่เธอก็ทำมันเพราะหวังอยากให้เราประทับใจไม่ใช่เหรอ"

"ใช่ มันก็ต้องเป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ เราอยากดูแลเธอนะ"

"คือเราไม่ได้ชอบเธอ เราคิดทบทวนดีแล้ว เรารู้ตัวเองว่าเธอจะทำยังไงเราก็ไม่ได้รู้สึกแบบที่เธออยากให้เรารู้สึก และเราไม่อยากให้เธอมาเสียเวลาตรงนี้กับเรา ต่อไปมันจะมีแต่เธอที่เป็นฝ่ายพยายาม เราไม่รู้จะพูดยังไง เธอเข้าใจเรามั้ย"

"เราค่อย ๆ คุยกันได้มั้ย เธอไม่ต้องรีบร้อนเรื่องนี้ เราค่อยคุยกันพรุ่งนี้หรือวันหลังก็ได้ เธอให้เวลาเราได้มั้ย ถ้าหมดเวลาแล้วมันยังไม่ใช่ เราค่อยมาว่ากัน"

"เราเคยให้เวลาไปแล้ว สามเดือน เธอจำได้มั้ย ตอนนั้นเราบอกเธอว่าเราไม่แน่ใจเลยว่าเราจะรักเธอได้ แต่เธอก็ขอร้องให้เราอยู่ต่อ"

"แต่เธอก็ตกลงไม่ใช่เหรอ เธอก็อยากลอง เธอยังไม่อยากยอมแพ้เรื่องของเรา ทำไมวันนี้มันกลายเป็นแบบนี้อีก"

"ตอนนั้นเราคิดว่าเราอาจคิดผิดถ้าปล่อยเธอไป ถ้าให้เรื่องของเรามันจบลง เพราะเธอดีกับเรามาก"

"ตอนนี้เราก็ยังเป็นเหมือนเดิม เราพยายามทำให้มันดีมากกว่าเดิมด้วย เราทำอะไรผิดไป"

"เราไม่มีความสุข เราไม่ชอบเวลาเห็นเธอกำลังพยายาม มันฝืน เราไม่อยากให้ระหว่างเรามันฝืนไปมากกว่านี้แล้ว"

"เธอรู้ได้ยังไงว่าเราฝืน เธออย่าคิดแทนเราแบบนั้น"

"ไหนเธอเคยบอกว่าเราเป็นคนชอบใช้เหตุผล เธอเคยบอกให้เราใช้อารมณ์ในเรื่องระหว่างเราให้เยอะ ๆ เราเลยฟังอารมณ์ของตัวเองแล้วเราถึงมาบอกเธอแบบนี้ แล้วทำไมกลายเป็นว่าเธอไม่ยอมรับมัน?"

"เวลาเราอยากรู้จักใครเราก็อยากทำมันให้ดีที่สุด เราไม่อยากเสียใจบ่อยๆ เราไม่อยากครึ่ง ๆ กลาง ๆ แล้วยอมแพ้กลางทาง เราอยากไปให้สุดในขอบเขตที่เราทำได้"

"เธอกำลังรั้นรึเปล่า เราแค่ศึกษากันเบื้องต้น พอไม่ตรงกัน ก็แค่ตกลงกันแล้วแยกย้ายไปใช้ชีวิตของตัวเองต่อ มันก็แค่นั้นไม่ใช่เหรอ"

"เธอทำให้เราคิดว่าที่ผ่านมามีแค่เราที่จริงจังกับมันอยู่คนเดียวนะ"

"เธออย่าเอาความเป็นเธอมาตัดสินความเป็นเราเลย  สามเดือนที่แล้วเราคิดว่าระหว่างเรามันไม่ใช่ จนถึงตอนนี้ ความรู้สึกเราก็ยังบอกแบบเดิม"

"เราไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้"

"เรารู้ เราเองก็เสียดายมัน แต่เราอยากให้เธอเคารพการตัดสินใจของเราด้วย"

"แล้วการตัดสินใจของเราล่ะ เราบอกเธอว่าไม่เห็นด้วยนะ"

"เธอยังอยากไปต่อในความสัมพันธ์ที่มันรู้สึกไม่เหมือนกันแบบนี้อีกเหรอ เธอจะทรมานตัวเองไปทำไม"

"เราบอกแล้วไงว่าเราอยากลองพยายามให้ถึงที่สุด"

"ถ้าจุดนี้มันคือที่สุดสำหรับเราแล้วล่ะ เธอจะให้เราหยุดได้มั้ย"

"เธออยากไปจากเราขนาดนั้นเลยเหรอ"

"เราคิดว่านี่มันก็ยาวนานมากกับการที่เราต้องพยายามอธิบายอะไรซ้ำ ๆ ยืดยาว ทั้ง ๆ ที่ใจความของเรามีแค่อย่างเดียว เราไม่รู้จะพูดยังไงให้เธอยอมรับมันแล้ว ทำไมเธอยังไม่เข้าใจ"

"เธอใจร้ายมากเลยนะ"

"เรารู้ และเราก็เคยบอกเธอแล้ว เรารู้อีกด้วยว่าสิ่งนี้ของเราจะไปทำให้เธอเจ็บปวด แอบน้อยใจ หรือโกรธเราเข้าสักวัน ซึ่งเราคิดว่ามันคงมีวันแบบนั้นไปหลายวันแล้วแต่เธอแค่ไม่บอกเรา เพราะเธอกลัวว่าถ้าเรารู้แล้วเราจะขอให้หยุดแบบเมื่อสามเดือนที่แล้วอีก"

"ก็เราทนได้ไง เรายอมรับตัวตนของเธอ เราปรับเข้าหากันมันจะได้ไปกันได้รอด ถ้าเกิดว่าเจออุปสรรคอะไรก็อยากหยุด มันจะไปกันรอดได้ยังไงอะ"

"เธอคิดว่าเราไม่รู้เหรอว่าตัวเราเวลามีความรักจะเป็นยังไง เรารู้และเราสังเกตตัวเองอยู่ตลอด"

"แล้วเราเคยทำให้เธอเป็นแบบนั้นสักครั้งมั้ย มีสักนิดมั้ย"

"ก็มี"

"นี่ไง มันมี เราทำได้ ทำไมเธอถึงคิดว่าต่อไปมันจะไปไม่รอด โฟกัสแค่ปัจจุบันและทำให้ดีที่สุดไม่ได้เหรอ"

"เธอกำลังพาเราวกกลับประเด็นไปก่อนหน้านี้อีกแล้ว พอเถอะ"

"เธออยากจะจบมันจริง ๆ เหรอ"

"อือ"

"ขอร้อง คืนนี้พอแค่นี้ก่อนได้มั้ย พรุ่งนี้เราจะไปหาเธอ ไปคุยกับเธอ เรามาปรับความเข้าใจกันนะ"

"ไม่ใช่เรื่องที่ต้องปรับความเข้าใจเลย เราไม่ได้เข้าใจผิดอะไรกัน เราแค่บอกความรู้สึกให้เธอฟังและขอให้เธอยอมรับ ถึงคุยกันตอนไหนเราก็ยืนยันในคำตอบนี้"

"ถ้าเรามาเจอกัน คุยกัน เธออาจจะเปลี่ยนใจเหมือนวันนั้นก็ได้ นะ"

"เราไม่อยากเปลี่ยนใจ"

"เราไม่อยากให้เธอไป"

"มันไม่ได้แล้ว ยอมรับซักทีเถอะ เราเหนื่อยแล้วนะ"

"เรายังอยากมีเธออยู่นะ เราขอโอกาสอีกครั้งได้มั้ย การไม่มีเธอมันอยู่ยากมากนะ"

"ก่อนจะมีเราเธอก็อยู่ได้ แค่ใช้ชีวิตแบบที่เธอเคยเป็น"

"ใช่ เราอยู่คนเดียวมาได้ แต่ตอนนี้เรามีความสุขที่เรามีเธออยู่ข้างๆ เราเลยไม่อยากให้ความสุขของเราหายไปไง"

"ขอโทษ"

"การบอกลาเธอมันยากมากเลย เธอเหมือนส่วนนึงของชีวิตเราไปแล้วอะ"

"เราก็กำลังบอกลากันอยู่นี่ไง"

"เธอแน่ใจแล้วเหรอ"

"เออ"

"เออ เลยเหรอ"

"เออ"

"..."

"แค่นี้นะ"

"เดี๋ยว"

"อะไร"

"ถ้าหลังจากคืนนี้ไปแล้ว เราจะยังคุยกับเธออีกได้มั้ย"

"คุยอะไร"

"คุยทั่วๆไป ไม่ใช่แบบก่อนหน้านี้ก็ได้ เราแค่อยากรู้ว่าเธอเป็นยังไงบ้าง เราไม่อยากให้เธอหายไปทันทีเลย"

"แล้วแต่"

"เราจะเจอกันอีกได้มั้ย"

"เราไม่ต้องเจอกันดีกว่า"

"ให้เราเลี้ยงข้าวเธอครั้งสุดท้ายได้มั้ย เรายืนยันว่าอยากเจอเธอก่อน เราไม่อยากจบแบบนี้"

"ไม่เอา เราสะดวกใจที่จะจบมันแบบนี้"

"ช่วยใจดีกับเราอีกสักครั้งไม่ได้เหรอ"

"เราไม่อยากพูดซ้ำแล้ว"

"โอเค"

"แค่นี้นะ จะไปนอน"

"เธอ"

"ว่า"

"ฝันดีนะ ฝันดีครั้งสุดท้าย"

"อืม ฝันดี"
 
  


บุหรี่สามมวน แลกกับการจบหนึ่งความสัมพันธ์




SHARE
Writer
anijja
emotion drinker
อนิจจาน่าเสียดาย ฉันทำชีวิตหายไปครึ่งหนึ่ง ส่วนที่หายนั้นลึกซึ้ง เจือน้ำผึ้งบุหงาลดามาลย์ -- อังคาร กัลยาณพงศ์ :)

Comments

flowerxvenus
2 months ago
แทบร้องไห้เลยค่ะ เพราะเรื่องที่เจอมาก็แย่อยู่เหมือนกันTT
Reply
bluereveries
2 months ago
เหมือนกำลังอ่านบทสนทนาของตัวเองกับแฟนเก่าเลยค่ะ ....
Reply
Nathathida
2 months ago
เหมือนกันเลยคับ
Boaboat
2 months ago
เราเพิ่งผ่านมาเลยค่ะ แฟนเป็นคนบอกเลิกเราเพราะว่าเขาให้เหตุผลว่าห่างกันมากเกินไปเขาไม่มี Passion กับเราแล้ว เขาอยากเอาเวลาไปให้ตัวเอง เราเงิบ เพราะที่ผ่านมาเราคิดว่าเขามีความสุขที่มีเรา ตอนนี้ยังคุยกันอยู่แบบเพื่อน เรามูฟออนแล้วแต่เราก็ยังรู้สึกดีๆกับเขาอยู่ ไม่รู่้ว่าในอนาคตถ้าได้อยู่ใกล้ๆกันจะเป็นไปได้อีกไหม แต่ก็ไม่หวังดีกว่าค่ะ มีความสุขกับปัจจุบันคนปัจจุบันดีกว่า 
Reply
imyellowu
2 months ago
อ่านแล้วน้ำตาซึมเลยค่ะเพราะเรื่องมันคล้ายกับของเรามากๆ ยังอยากไปต่อแต่อีกฝ่ายเค้าไม่ให้ความร่วมมือเลย ;-;
Reply
IamPing
2 months ago
หวังว่าตอนนี้คุณนักเขียนคงสบายดีเเล้วใช่ไหมครับ คิดถึงเเละยังเป็นห่วงเสมอนะ ^_^
Reply