เพราะทุกประสบการณ์คุณต้องออกไปหาเอง
ในขณะที่พวกฉันทั้งสามคนกำลังช่วยกันกางเต้นท์อยู่นั้น พี่ผู้ชายเต้นท์ข้าง ๆ ที่กำลังนั่งชิลชื่นชมกับบรรยากาศหนาวอยู่ที่ภายนอกเต้นท์นั้นก็เอ่ยกับพวกฉันทั้งสามขึ้นมาว่า...

"เต็มที่เลยนะน้อง เอาที่พวกเรานอนสบายเลยนะจะได้นอนไม่ปวดหลัง"

พี่ผู้ชายส่งยิ้มให้กับพวกฉันอย่างเป็นมิตร ก่อนที่พวกฉันทั้งสามจะส่งรอยยิ้มและตอบกลับพี่เขากลับไปพร้อมกับกล่าวขอบคุณพี่เขาที่แบ่งปันพื้นที่เล็กว่างข้าง ๆ เต้นท์นั้นให้กับพวกเราทั้งสามได้กางเต้นท์นอนกันในคืนนั้น

ฉันยังจำบรรยากาศนั้นได้ดี...แสงไฟในตะเกียงที่ถูกห้อยไว้ที่หน้าเต้นท์นั้นกำลังส่องแสงสว่าง เปลวไฟโอนเอนไปตามกระแสลมอ่อนที่ถูกพัดผ่าน แต่เจ้าตะเกียงน้ำมันเล็กนั้นกลับทำหน้าที่ของมันได้เป็นอย่างดี

ฉันแอบมองไปยังพี่ผู้ชายคนนั้นที่กำลังนั่งดื่มอะไรร้อนๆ สักอย่างที่อยู่ภายในแก้วใบนั้นอีกครั้ง กองไฟที่กำลังจะมอดดับลง เสียงดนตรีที่ไม่ได้ถูกเปิดจนรบกวนผู้อื่นหรือส่งเสียงดังมาก แต่กลับทำให้ฉันรู้สึกได้ถึงกับบรรยากาศที่หาซื้อไม่ได้ และบทเพลง ๆ นั้นก็บรรเลงขึ้นท่ามกลางความมืดสลัวกับบรรยากาศของอากาศที่กำลังหนาวนั้น...

....นั่งมองดูดวงดาว
ฉันมองเห็นเธอสุกสกาว
ส่องแสงเรืองรองนับกาวใจ
เธอเหมือนดวงดาวส่องแสง....

....วันดีคืนดีเธอหายลับไปจากดวงตาฉัน
มองไม่เห็นดวงใจเธอนั้น
เธอเหมือนดวงดาวที่คอยหนีห่าง....

.'หนีห่าง : เขียนไขและวานิช (จุลโหฬาล Cover)'

ในคืนที่ดวงจันทร์ลอยเด่นอยู่บนท้องนภา เหล่าหมู่ดาวต่างก็ไม่แพ้กันส่องแสงสว่างพร่างพราวสุกสกาวอยู่ข้าง ๆ จันทราดวงนั้น อีกทั้งบทเพลงที่เป็นเสมือนตัวช่วยในการขับกล่อมเป็นดั่งท่วงทำนองที่คอยบอกต่อเล่าเรื่องราวที่กำลังจะเกิด ณ ที่ตรงนั้นในตอนนั้น และคงอีกไม่นานที่ท่วงทำนองของบทเพลง ๆ นั้นก็กำลังจะจบลง

ฉันที่นั่งอยู่ภายในเต้นท์และยื่นขาออกมาพร้อมทั้งถอดเสื้อหนาวที่สวมไว้ออกก่อนจะหันไปหยิบโค้กกระป๋องที่ซื้อมาจากร้านขายของชำด้านนอกก่อนที่จะเข้ามายังภายในสถานที่อ่างเก็บน้ำแห่งนี้ และก็อดไม่ได้ที่จะไม่แหงนหน้าขึ้นไปมองชื่นชมกับภาพบรรยากาศที่ตรงหน้า

"นี่เราไม่ได้มองท้องฟ้าตอนกลางคืนแบบนี้มานานมากแค่ไหนแล้วว่ะเนี่ย"

ฉันแอบบ่นกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะยกโค้กกระป๋องในมือที่เย็นเฉียบนั้นเข้าปาก แล้วอยู่ ๆ สายตาของฉันก็ไปสะดุดเข้ากับหมู่ดาวกลุ่มหนึ่ง ซึ่งมันก็นานมามากแล้วเหมือนกันที่ฉันไม่ได้เห็นพวกมันในค่ำคืนแบบนี้...'กลุ่มดาวลูกไก่'

ฉันแอบยิ้มให้กับมันในใจก่อนจะกล่าวทักทายมันออกไปเหมือนกับเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันมาแสนนานว่า...

"เฮ้ย! นั่นมันดาวลูกไก่นี่ ยังอยู่กันครบแก๊งเลยนะเราอ่ะ"

ฉันส่งยิ้มบาง ๆ ให้กับความคิดของตัวเอง ก่อนที่เพื่อนทั้งสองจะเดินกลับเข้ามายังเต้นท์ และก็ถึงเวลาที่พวกเราทั้งสามต้องเข้านอน

นอนไปได้ไม่นานฉันก็ได้ยินเสียงของเด็กสาวในเต้นท์ทางด้านบนหัวนอนส่งเสียงคุยกันกับพ่อแม่อย่างน่ารัก ทำเอาฉันที่กำลังจะเคลิ้มหลับถึงกับแอบยิ้มและอดที่จะชื่นชมถึงความอบอุ่นที่ครอบครัวนั้นมีให้แก่กันไม่ได้อยู่ภายในใจ...

ถ้าหากว่าฉันจะขอหยุดวันเวลา ณ ที่ตรงนั้นเอาไว้ในตอนนี้ก็คงจะเห็นว่ามันเป็นไปมิได้ ในเมื่อเรื่องราวบางเรื่องราวนั้นกลับเป็นได้แค่เรื่องจริงที่ได้เกิดขึ้นในวันวานที่ได้ผ่านพ้นไปแล้ว อีกทั้งยังเป็นประสบการณ์ที่น่าค้นหาและยากที่ลืมเลือนจนชวนให้เกิดเป็นภาพความทรงจำที่น่าจดจำนั้นตลอดไป...

ขอบคุณอุปสรรคในวันนั้นที่ทำให้พวกฉันไม่ได้ไปกางเต้นท์ที่เขาใหญ่ และขอบคุณที่ทำให้ฉันรู้ว่าในรีวิวบางรีวิวที่แสดงความคิดเห็น ก็ไม่เท่ากับสองตาที่ได้เห็น กายที่ได้สัมผัส กับเรื่องราวดี ๆ ที่ได้รับ

ขอบคุณทุกประสบการณ์ใหม่ ๆ ที่เข้ามา และมันจะไม่ผ่านไป แต่มันจะเป็นเรื่องเล่าดี ๆ เรื่องหนึ่งเรื่องนี้ที่ฉันจะขอจดจำว่าครั้งนึงครั้งนั้นเป็นครั้งแรกที่ฉันคนนี้ได้รับจากสถานที่แห่งนี้...

"อ่างเก็บน้ำวังบอน นครนายก"

ขอบคุณและหวังว่าพวกคุณจะชอบมัน 'เรื่องเล่าเรื่องนี้' และ 'อ่างเก็บน้ำวังบอน'

#กูนี่แหละเขียน
#Bantuek28
#เพราะประสบการณ์คุณต้องออกไปหาเอง
#เล่าไปเรื่อย
#อ่างเก็บน้ำวังบอน #นครนายก #กางเต้นท์
SHARE
Writer
Bantuek28
Bantuek28
สวัสดี สบายดีไหม? วันนี้ได้ทำอะไร พักผ่อนบ้างได้ไหม แค่หลับตา

Comments