ความจริงที่ค้นพบบนทางเท้า
ขณะที่เรากำลังเดินอยู่ข้างทาง โดยมีเป้าหมายเป็นร้านอาหารตามสั่งใกล้ๆ ที่พัก เราก็เริ่มสังเกตว่า ถนนมีการตัดเส้นขาวใหม่ เมื่อมองไปไกลๆ รวมกับสีสันของตึกรามบ้านช่องแล้ว มันก็ดูสวยสะอาดตาดี

แต่เมื่อก้มลงมองรายละเอียดของมันอีกที ก็ค้นพบว่าเส้นมันไม่ได้ตรงเลยสักนิด แถมยังตัดโน่นนี่มั่วไปหมดเลย เห็นแล้วมันก็สะท้อนในใจ

เมื่อเดินไปใกล้ร้านสะดวกซื้อเจ้านึง ก็มีมอเตอร์ไซค์คันนึงพุ่งเข้ามาใกล้ เรียกว่าอีกนิดนึงก็คงจะซ้อนท้ายไปกับเขาได้แล้ว แต่ก็เฉียดไปอย่างน่าอัศจรรย์ ซึ่งเหตุที่เขาและเรามาบรรจบกันในทางเส้นนี้ ก็เป็นเพราะถนนไม่มีฟุตบาทน่ะเอง ไม่ว่าจะเป็นคนเดิน รถมอเตอร์ไซค์ รถยนต์ ซาเล้ง รถจักรยาน หรือแม้แต่นกก็ตาม เราก็เดินอยู่บนถนนเส้นนี้เหมือนกันหมดเลย 

สิ่งที่เราค้นพบก็คือ ทำไมเราถึงเฉยชากับสิ่งเหล่านี้นัก เราไม่โกรธคนที่พุ่งเข้ามา ก็เพราะเรารู้ว่า รถยนต์ข้างหลังก็ไม่ได้เปิดโอกาสให้เขาได้ขับแบบสบายๆ นัก และเราก็ไม่โกรธรถยนต์คันนั้น เพราะว่ารถเลนข้างๆ ก็เบียดกินเลนของเขาเข้ามาเช่นกัน และในขณะเดียวกัน เราก็ไม่สามารถโกรธรถคันนั้นได้เหมือนกัน เพราะว่าจักรยานยนต์จอดกินเข้ามาในบริเวณถนนอยู่ และเราก็ไม่สามารถโทษจักรยานยนต์คันนั้นได้เหมือนกัน เพราะว่ามันไม่มีที่จอดสำหรับเขาเลย

เรารู้สึกว่า พวกเราเฉยชากันไปหมด และเคยชินกับการมีชีวิตแบบที่ไม่ secure โดยไม่ตั้งใจ เพราะว่าสิ่งแวดล้อมที่เราเผชิญ ไม่ได้เอื้อต่อการใช้ชีวิตแบบปลอดภัยเลยสักนิดมาตลอด และเราต่างก็ชินกับมัน โดยที่ไม่ได้ฉุกคิดว่ามันมีอะไรที่ดีกว่านี้อยู่บนโลกใบนี้

เราก็เพิ่งมานึกได้ตอนนี้แหละ ว่าทำไมชาวต่างชาติที่เราพบเจอ ส่วนใหญ่ถึงได้ก่นด่าถนนบ้านเรา และจะพาลหงุดหงิดไปเสียทุกครั้ง เมื่อเราพาเขาเหล่านั้นข้ามถนน ก็อาจเป็นเพราะว่าบ้านเขาอาจจะมีการจัดการที่ดีกว่านี้ และมีระเบียบกว่านี้กระมัง

เราถือว่ามันเป็นความจริงที่เราค้นพบ บางคนอาจรู้อยู่แล้ว แต่ไม่เคยพูดมันออกมา เราถึงได้ไม่ตระหนักหรือคิดถึงมันอย่างจริงจัง เป็นเหตุให้เรายังคงดำเนินชีวิตกันแบบนี้ก็ได้ เราก็เลยอยากจะเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้ เผื่อใครก็ตามมาเห็นหรือได้อ่าน คุณคนนั้น อาจจะมองเห็นภาพตามเราหรืออาจพบประสบการณ์แบบเดียวกัน และอยากจะพัฒนามันก็เป็นได้นะ

นอกจากจะร่วมกันชื่นชมกิจการงานใดๆ ของประเทศ เราควรร่วมกัน ติ สิ่งที่เกิดขึ้นด้วย เพราะเราเชื่อว่าการกวาดปัญหาไปไว้ใต้พรม ก็ดีแต่จะทำให้ลูกเป็นภูมิแพ้ สู้เรายอมรับแล้วเดินหน้าแก้ไขมันจะดีกว่า เพื่อประเทศและสังคมที่ดีต่อคนรุ่นหลัง 

บันทึกเรื่องถนน
15.12.2019

SHARE
Written in this book
While out of home
แค่เรื่องราวที่ผู้เขียนนึกขึ้นได้ระหว่างทาง

Comments