ในวันที่รับไม่ไหว โปรดอนุญาตให้หัวใจได้รับการโอบกอด
ก่อนนั้นเราหลอกตัวเองว่าเข้มแข็งมาตลอดเราเองไม่ต่างจากแคคตัสที่รอหยาดฝนเทลงมา ข้างนอกสร้างหนามขึ้นมาปกป้องตัวเอง แต่ข้างเนื้อในมีแต่น้ำ จริงๆแล้วก็ไม่ได้แข็งแรงเท่าไรเลยเพียงเพราะคิดว่าว่ายืนได้ด้วยตัวเองมาตลอด
หากแต่สิ่งที่ตอบแทนมาคือความโดดเดี่ยวอยู่ดี 

ถ้าอย่างนั้นเธอจะขอความช่วยเหลือจากคนอื่นบ้างก็ได้ ถ้าหากวันไหนที่เธอเกิดรู้สึกไม่ไหวแล้วจริงๆ เพื่อที่จะได้ไม่รู้สึกเหนื่อยจนเกินไป

ประโยคเดิมที่เรามักจะพูดบอกตัวเองซ้ำๆ
คือ 'ไม่เป็นไร'
พักหลังจากการทำงานที่เหนื่อยหนัก
ทำให้ต้องทำโอทีทุกวัน เราเริ่มรู้สึกเหนื่อยล้าจากการทำโอทีมาก และการทำโอทีติตต่อกันหลายวันเหมือนชีวิตขาดสมดุลอะไรไป
รู้สึกเริ่มไม่โอเค เหนื่อย เครียด
หงุดหงิดง่าย รู้สึกไม่ชอบที่ตัวเองเป็นแบบนี้
เร่งทำงานเท่าไรก็ทำไม่เสร็จอยู่ดี
แต่เราก็ยังฝืนทำแบบนั้นอยู่คนเดียว
จนวันที่เพื่อนเสนอตัวช่วยถึงรู้สึกว่าเบาลงบ้าง
เหมือนยกภูเขาที่เธอแบกไว้คนเดียวออกจากอก จนเริ่มรู้สึกว่า การที่มีคนมาช่วยแบ่งเบา
มันรู้สึกตัวเบาขึ้นได้จริงๆ

แล้วพอฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า
บางทีถ้าอะไรที่เราไม่ไหวจริงๆ
ก็ยอมรับว่าไม่ไหวที่บ้างก็ได้
แม้ที่ผ่านมาเราจะอดทนทำอะไรมาด้วยตัวเองมาตลอด แล้วยังผ่านมาได้ก็จริง แต่กว่าจะผ่านมาได้คือมันเหนื่อยมาก เหนื่อยหนักจนใจจะพังเอา ถึงกระนั้นเราก็ยังไม่รู้สึกโอเคกับการเป็นคนแข็งแกร่งสักเท่าไร
ถ้างั้นการร้องขออะไรจากใครบ้าง ที่มันก็ไม่ได้หนักหนาอะไร จะลองขอดูบ้างก็ได้
อย่างน้อยให้ความรู้สึกได้พักบ้าง

แล้วบอกกับตัวเองใหม่
หากวันไหนที่รู้สึกเหนื่อยล้าจนเกินไป
โปรดอนุญาตให้หัวใจได้รับการโอบกอด






SHARE
Writer
Bear_in_mind
as a writer
เผื่อสักวัน ฝันจะเป็นจริง

Comments