2.20 AM คุณคนเดิมที่หายไปตลอดกาล
การเดินทางความรักของเรามันคงถึงจุดสิ้นสุดแล้วสินะ 
เหมือนกำลังขึ้นรถที่ขับผ่านไปเรื่อยๆ โดยระหว่างทางมีอะไรมากมาย
มีทั้งต้นไม้ ถนน ภูเขา รถไฟ ท้องฟ้า ดวงดาว พระจันทร์ พระอาทิตย์
แต่สุดท้ายก็ต้องจบลงเมื่อเราถึงปลายทาง เราก็ต้องลงจากรถคันนี้แล้ว 

ทำไมการรักใครสักคนมันถึงยากจัง แต่การดูแลใครสักคนมันคงยากกว่า
นี่ก็ตี 2.20 แล้วสินะ คุณคงนอนหลับสบายดีใช่ไหม? 

ขอโทษนะที่เราไม่ยอมนอน ขอโทษจริงๆคุณร่างกาย
เราจำไม่ได้แล้วว่าเราร้องไห้มานานแค่ไหน เราเอาแต่ร้องไห้ในวันหยุดยาว 
ในหัวเรามีแต่คำว่าทำไมทำไมทำไม เกือบจะพันรอบได้แล้วมั้ง
เราไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ เราไม่เข้าใจว่าเราพลาดไปตรงไหน

ตอนเช้าคุณยังบอกรักเรา ทำไมพอตกบ่ายมันถึงกลายเป็นเลิกกันนะ?
เรารู้สึกเหมือนมันกระทันหันจนเราเอง "ทำใจไม่ทัน"
เราเอาแต่โทษตัวเองซ้ำไปซ้ำมาจนถึงตอนนี้ เราไม่เข้าใจว่าทำไม

ทำไมเราถึงไม่ใช่คนที่คุณรักแล้วนะ ทำไมเราถึงไม่ใช่อีกแล้ว
ทำไมเราไม่ใช่สำหรับคุณมาตั้งแต่ตอนไหนกันนะ 
เราคิดมาตลอดว่าความรักของเราสองคนมันดีมาตลอด
ถึงจะมีบางอย่างที่เราไม่เข้าใจกันบ้าง ร้องไห้บ้าง โกรธกันบ้าง
แต่มันมักจะจบลงที่เราสองคนพูดคุยปรับความเข้าใจ กอดกันเสมอ

แต่กลับกลายเป็นตอนนี้เราไม่ใช่คนที่เธอเลือกอีกแล้ว
เรากลายเป็นเพียงอดีต เรากลายเป็นเพียงคนรู้จัก
เรากลายเป็นคนที่ไม่ใช่ไปตลอดกาล  
เหมือนกับเธอคนเดิมที่เรารักได้หายไปตลอดกาลเช่นกัน

ปล.ขอบคุณสำหรับทุกคนที่เข้ามาอ่านจนจบ
หวังว่าพวกคุณทุกคนจะเป็นคนที่ใช่ของคนที่คุณคิดว่าเขาใช่ตลอดไป

2.45 AM 
https://www.youtube.com/watch?v=VgOzPNQ4-Qw 
ถ้าเป็นไปได้ลองอ่านกันอีกรอบพร้อมเปิดเพลงนะ 
SHARE
Writer
ABCz
Beginner
มนุษย์โง่ๆที่อยากใช้ชีวิตโง่ๆ

Comments

myblueheart
2 months ago
สู้ๆนะคะ กอดค่ะความรู้สึกไม่ต่างกัน ;__;
Reply
ABCz
2 months ago
ขอบคุณที่เข้ามาแชร์ความคิดมากๆเลย :-)