รักแล้วรู้สึกทรมาน
ตัวอย่าง บันทึก
วันที่ฉันเขียน กับวันที่เริ่มพิมพ์วันนี้อายุ37-38   หลงทางมาไกล
ใจหายไปไหน ใครเดินทางไกล
จะหาอะไร เหนื่อยไหมหัวใจ 

พิมพ์ข้อความสู่อดีตหลายครั้ง
วันนี้ย้อนกลับไป แล้วเดินทางสู่ปัจจุบัน 
กลับเป็นฉัน ในรูปแบบที่เข้าใจโลกมากขึ้น 
  
เมื่อวันสองวันก่อน ฉัน ออกจากบ้าน 
ดูเป็นเรื่องปรกติ หรอ? ฉัน ไม่ยอมไปไหน
นานแล้ว สมองเบลอ รุ่นพี่คงน่าจะเคย
เป็นแบบเดียวกัน ผ่านไป 1-2ปี ฉันร้องไห้ทุกวัน
เรื่องของฉัน ไม่มีอะไร

คิดถึงหลายๆคน พี่ๆน้องๆ หลาน
ที่แล้วมา ก็บตัว กลัวว่าจะทำร้ายใคร 
แยกแยะอะไรไม่ค่อยเก่ง เท่าคนทั่วไป
กว่าจะรู้ ก็รังแก บ่น คนรอบๆไปเยอะ
ฉันพยายาม บอกคนรอบๆ ด้วยคำพูดที่ดัง
แล้วทุกคนก็เดินหนี ก็โมโหนี่นา คนเรา

สงสารใครบ้าง เห็นใจมากกว่า 
กลัวคนอื่นๆคิดด้านไม่ดี แล้วจะรู้สึกแย่
 ครอบครัว มีความหมายที่สุดในชีวิต 
การที่เดินออก ไม่ได้แปลว่าไม่ชอบ
แต่แปลว่า ถ้าสร้างความไม่สบายใจ
จะเดินออกไปดีกว่า 
   "นี่แหละ ภาษาที่สื่อสารแล้วงง"
บทเรียนใหม่น้องสาวคนโต ที่น่ารักมาก
ถือเป็นลูกพี่ลูกน้อง 
 เค้าบอกหลายสิ่งการใช้ชีวิต
    บอกการของคุณขอโทษ
ยังมีอีกนะ  


ใครว่าครอบครัว มีด้านเดียว
ไม่จริงหรอก ครอบครัว มี 
หลายฝั่ง แต่ละฝั่ง มีความน่ารัก
ข้อดีเล็กๆน้อยๆที่มองข้าม แต่จำเป็นต้องเข้าใจ 

ในโลกนี้ ไม่มีใครแบนใคร ถ้าตัดใครออกไป
อาจจะสบายใจ แต่ ตอนหลัง อาจจะ ไม่เป็นแบบนั้น
เรื่องเล่าของฉัน อาจแตกต่างกันไป

อ่านแล้ว ปรับมุมมอง เพื่อการอยู่รอด
เกิดมาเรียนรู้ความเชื่อ จากความกลัว
ความเชื่อและบูชา หลายคน ที่มีความคิดสุดโต่ง
คือ มีความมุงมั่น จริงจังในทุกสิ่งมากเกินไป
บางทีล้มเลิกง่ายๆ 

ความเชื่อ ที่ต้องเคารพทุกคน ทุกอย่าง
จะเกิดขึ้นอย่างเร็ว มากที่สุด 
อาจมีคนแอบถ่ายไปลง ที่ไหนๆ 
หรือเก็บไว้ดู อ่านเล่นหลายๆรอบ





ปรับสภาพความคิด  ดีทำยังไง
ร้องไห้เยอะรู้สึกอยากใช้ชีวิตไม่มีเลย


        ผู้ชายเลว  ผู้ชายดีก็มี จริงๆหรอ
  ผู้หญิง ก็แย่
มองทุกสิ่งดี แต่ทุกอย่าง คิดไปแล้ว แย่หวะ
รู้สึกรัก ไม่ได้ ถึงแม้จะรักก็อย่ามาทำร้าย 





SHARE
Writer
Origamidollx
writer,reader,inspirator
AngieGiftZ ;origamiidollx:ข้อความทบทวนใจ ใส่ความเพ้อเจ้อของฉัน คือการพิมพ์ทุกตัวอักษรเป็นตัวละคร เพี้ยน บ้าง

Comments