เวลาที่เร็ว
  -ช่วงนี้ก็เป็นเวลาหาข้าวรอบมอกินอร่อยๆ ก็คือกลายเป็นนักชิมอาหารระดับตำนานเลยก็ว่าได้ 
  -24ต.ค.เป็นวันของหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล ก็เป็นวันที่มีการจัดงานอีกวันหนึ่ง ซึ่งก็เป็นวันที่ดี ผมได้เจอกับเอ็มอีกในรอบหลายครั้ง ดูเหมือนเขาจะเป็นเด็กเก็บกิจกรรมคล้ายๆผม เขายังคงมีความขี้อาย+เงียบ อยู่เหมือนเดิม ผมจึงเดินเข้าไปทักอีกเช่นเคย เขาเป็นคนเดียวในสาขาหนึ่งที่ผมมักจะเห็นบ่อย ถ้าคุยกันเขาก็เป็นคนที่นิสัยดีอีกคนหนึ่งที่น่าคบเป็นเพื่อนเลย
  -ผมขับจักรยานไปตลาดนัดตอนเช้าใกล้ๆกับองค์พระ มักจะมีผู้คนคับคั่ง แน่นจนใช้มอไซค์ยังลำบาก อากาศในตอนเช้าร่มรื่น เหมาะกับการมาทำบุญตักบาตร เช้านั่นชั่งเป็นเช้าที่สดใสจริงๆ
  -27ต.ค.62 เป็นวันที่มีการเดิน-วิ่ง ของคณะศึกษาศาสตร์ ม.เรา เช้านี้ต้องตื่นเร็วเป็นพิเศษเพื่อเตรียมตัวมาวิ่งตั้งแต่เช้า ผมสมัครโครงการนี้ร่วมกับเพื่อนเอกผม รวมเป็น4คนในส่วนของศิษย์ปัจจุบัน การวิ่งมีทั้ง5km.กับ10km. ซึ่งผมก็เลือก5km. อยู่แล้ว การวิ่งของผมเป็นไปอย่างไวมาก เนื่องจากไม่มีความรู้สึกเหนื่อยจนต้องหยุดพัก วิ่งมาเรื่อยๆจนเข้าเส้นชัย ใช้เวลาประมาณ 35นาที จุดเด่นก็คงจะอยู่ที่ของกินอร่อยๆหลังจากวิ่งเสร็จ ฟรีๆทั้งนั้น เสื้อนี่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ แต่ก็เป็นความภาคภูมิใจอย่างหนึ่งที่เราสามารถวิ่งได้ไกลขนาดนี้ในเวลาเท่านี้โดยที่ไม่ค่อยเหนื่อยเลย และก็เป็นครั้งแรกด้วยที่ได้เข้าร่วมโครงการอะไรแบบนี้
  -ช่วงนี้มีโครงการที่ก็น่าจะดีของคณะศึกษาศาสตร์ โดยการเชิญครูสอนพิเศษมาสอนภาษาอังกฤษ(ก็คงจะดีแหละมั้ง) เพื่อให้นศ.เข้าใจและสามารถนำไปสอบ S.T.E.P ผ่าน แต่ถามว่าเข้าใจไหม เวลาแค่2-3ชม.มันไม่พอหรอก อาจารย์ยังสอนไม่เสร็จดีเลย เศร้าจัด
  -ช่วงนี้เริ่มสอบแล้ว ชีวิตก็คงนั่งหาอะไรทำแก้เครียด เช่น ดูคลิปPlanet Coaster ไปพลางๆ จะว่าไปคลิปเกมก็ทำให้ผมแก้เครียดได้เหมือนกัน ข้อสอบบางวิชายากง่ายต่างกัน ผมตั้งใจอ่านๆ มากกว่ามิดเทอม เพราะกลัวเกือบตกเหมือนตอนนั้นอีก ช่วงเวลาที่แสนตื่นเต้นนั้นก็สามารถผ่านไปได้ด้วยดี หลังจากนั้นตามรูปแบบของเด็กมหาลัยก็ต้องมีการกินเลี้ยงกันตามปกติสุข นัดเพื่อนไปกินชาบูด้วยกัน มีความสุขก่อนที่จะแยกย้ายในช่วงเวลาปิดเทอม
  -ผมกลับมาบ้านครั้งนี้พร้อมกับปังปอนด์ เขาอยากมากทม.ตั้งนานแล้ว แต่ก็ไม่ได้มาเสียที เราไปเที่ยวตามที่เขียนไว้ในกระดาษ ช่วงเวลานั้นก็เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากๆเช่นกัน ในสถานที่ๆเราเคยมาแล้ว แต่พอเราไม่ได้มากับคนเดิม มันก็กลายเป็นความทรงจำใหม่ที่มีเรื่องราวต่างๆให้น่าจดจำไม่ลืมเลือน
  -ผมกลับมามออีกครั้ง พร้อมไปเที่ยวงานองค์พระกับเกม งานนี้ยิ่งใหญ่มาก มีของกินมากหน้าหลายตาให้เลือกชิม รวมทั้งที่มอกับสนามจันทร์ก็มีงานลอยกระทงจัดขึ้นอีก งานคืนนั้นก็สามารถผ่านไปได้ด้วยดี แต่ปีนี้ผมก็ไม่ได้ลอยกระทงเลย จะบอกว่าขี้เกียจก็ย่อมได้
  -หลังจากที่กลับมาจากประไรโหนก ผมที่นอนบ้านเกมก่อน เพราะกว่ารถบัสกลับถึงมอก็ดึกแล้ว รถตู้กลับกทม.ก็หมด บ้านเกมเล็ก กระทัดรัด แต่ก็มีความน่าอยู่ คืนนั้นผมไปเจอคนนั้นเกมเยอะแยะเลย แล้วยังเจอเพื่อนเขาอีก วันนั้นเลยกลายเป็นวันเปิดประสบการณ์ใหม่ สถานที่ใหม่ ความรู้สึกใหม่ๆที่น่าสนใจทีเดียว ในเวลาวันนึง
  -ร้านของเพื่อนผมจองที่ขายของในicon siamไว้แล้ว เป็นร้านขายเสื้อผ้าราคาไม่ถูกเลย แต่ได้มาด้วยคุณภาพ ผมมาเจอเพื่อน เขากำลังทำงานถ่ายคลิปอะไรซักอย่างอยู่ ซึ่งก็อยากได้ผมไปแสดงด้วย อืมมม... ก็คงดีนะ ไปแสดง พูด สนทนากัน สรุปกว่าจะทำงานเสร็จก็ล่อไปจนดึกแล้ว ห้างเขาจะปิดอยู่ละ
  -ผมกลับมาเยี่ยมโรงเรียนอีกครั้ง พร้อมกันกับชานมไข่มุกFreshmeที่เอามาให้น้องรหัสที่คิดถึง น้องนิสัยดีมาก ประโยคสนทนาก็ไดอะล็อกเดิม เป็นไงบ้าง? ฯลฯ ก่อนเดินมาถึงรร. ผมก็เจอกับเพื่อนเก่ามากมาย เราคุยกันสนุก และหลังจากไปรร. ก็ตบท้ายด้วยการไปเที่ยวกับเพื่อน ร้องคาราโอเกะกัน มีความสุข
  -วันต่อมาก็เป็นวันเกิดของเกม เพื่อนเก่าๆๆๆ ที่รอคอยมานาน เพื่อนๆนัดกันกินชาบูร้านหนึ่ง ราคารับได้แถวรร.(แต่ก็ไกลอยู่) งานวันเกิดเป็นไปด้วยความแฮปปี้ จบลงด้วยการคุยถึงเรื่องเก่าๆ เรื่องมอ ถ่ายรูป ร่ำลากัน ก่อนแยกย้ายกันไปตามทางของแต่ละคน
  -2ธ.ค.จะเป็นวันเปิดเทอมวันแรกของผม ผมกลับมาหอตัวเองเพื่อเตรียมตัวก่อนหนึ่งวัน ปิดเทอมนี้ช่างยาวนาน แต่ก็ไม่นานพอให้ทำอะไรได้เยอะเท่าที่ควร ชีวิตเทอม2กำลังจะเริ่มขึ้นอีกครั้ง สู้ๆนะตัวเรา
SHARE
Written in this book
ชีวิตธรรมดาทั่วไป
เวลาว่างคุณทำอะไรบ้าง ในแต่ละวันคุณทำอะไรบ้าง ในอดีตคุณยังพอจำได้ไหมว่าทำอะไรบ้าง แล้วอนาคตหละคุณจะทำอะไรบ้าง เรื่องราวต่างที่ได้เกิดขึ้นในชีวิต คุณอยากจำมันไหม หรือคุณจะทิ้งความทรงจำเหล่านั้นไปหละ ไม่ใช่เรื่องราวเหล่านั้นหรอที่สร้างตัวตนคุณขึ้นมาในทุกวันนี้
Writer
P_L_U_G
Read
คนๆนึงที่ไม่อยากลืมเรื่องราวในอดีตของตัวเอง

Comments