RIP
ภาพที่เห็นยังฉายชัดในความทรงจำ
ลูกแมวสีขาวกลิ้งหงายหลังอยู่บนถนนใหญ่ ขณะที่รถของลินดาวิ่งผ่านเลยไป เด็กสาวหัวใจหล่นวูบ
"จอดก่อน!! มีลูกแมวบนถนน"
"มีสิบล้อวิ่งตามมานะ"คนขับเอ่ย ขณะมองกระจกมองหลังก่อนจะตบไฟเลี้ยว แต่กลับไม่ผ่อนความเร็ว "ถ้าจอดเธอจะจ่ายค่ารักษาให้มันเหรอ"
ลินดาเงียบขณะพยายามมองกระจกมองหลังเช่นกัน ขณะรอให้คนขับจอดรถ ความหวังของเธอก็มองดับลงเรื่อยๆ พร้อมกับไฟเลี้ยวที่หายไป 
"โดนเหยียบแน่"
ไม่รู้ทำไมเธอถึงเชื่อคำพูดคนขับรถได้อย่างง่ายดาย
เป็นเพราะระยะทางที่ไกลเกินจะย้อนกลับไปช่วยเหลือได้ทัน ความกลัวที่จะพูดความรู้สึก หรือเป็นเพราะความกลัวที่จะช่วยเหลือลูกแมวพร้อมเงินจำนวนมากที่ต้องเสียไปในเศรษฐกิจแบบนี้กันแน่ ที่ทำให้เธอนั่งนิ่ง มองภาพนอกกระจกรถที่กลายเป็นภาพเบลอๆ 
ใบหน้าเธอร้อนผ่าว รู้ตัวอีกทีเมื่อน้ำตาหนึ่งหยดหล่นลงบนแก้ม 

นึกสงสัยว่าทำไมเธอถึงทำอะไรไม่ได้เลย









SHARE
Writer
grumpyboy
writer
รู้สึกเหมือนมีผีเสื้ออยู่ในท้อง แต่จำไม่ได้ว่ากินมันเข้าไปเมื่อไหร่

Comments