Summer?
'ยังไงก็ไม่อิน สงสัยจะไม่ใช่วัยของเรา ถ้าเป็นเมื่อก่อนอาจจะโอเคกว่านี้' ฉันวาง Summer ลงบนโต๊ะก่อนยกถ้วยกาแฟขึ้นจิบ

'ยังอ่านหนังสือแนวนี้อยู่อีก'

'ก็.. ไม่รู้สิ อ่านไปเรื่อยแหละ'

ระหว่างนั่งรอเวลาเดินทาง, เธอมาส่ง... เธอที่เราไม่ได้เจอกันมาตั้งแต่จบมหาลัย เกือบ 20 ปีได้แล้วมั้ง สมัยก่อน เธอยังเคยพานั่ง 'รถเครื่อง' แอ่วเมืองเชียงใหม่อยู่เลย ห้วยตึงเฒ่าสมัยที่มีแต่เสาหลักกิโลนั่นแหละ

เชียงใหม่ตอนนี้แปลกหูแปลกตาไปเยอะ, ฉันไม่ได้มาที่นี่กี่ปีแล้วก็จำไม่ได้ ล่าสุดคือมางานศพของป้ออุ๊ยที่ฉันเคยมาอาศัยเขาอยู่ตอนเรียนมัธยม..

ใช้ชีวิตอย่างคนสันป่าตองของแท้ แกะเปลือกและเม็ดลำไยอบแห้งแลกค่าขนม ตื่นมาเก็บผักในแปลง มัดผักไปขายตลาดนัด นึ่งข้าวเหนียว เฝ้าเตาไม่ให้ฟืนมอด นั่งเฝ้ารู 'แมงมัน'​ รอมันขึ้นจากดินทีละตัว ต้นลำไยข้างบ้าน ไม่เคยมีลูกโตจนสุกเพราะโดนเก็บกินไปก่อน

คนไกลบ้านอย่างฉัน, สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดตอนนั้นคือ อ่านและเขียนหนังสือ

วัยน่ารัก เธอกับฉัน เป็นหนังสือที่ฉันเขียนเรื่องสั้นลงตีพิมพ์มาแล้ว

'นึกถึงเมื่อก่อนแล้วก็คิดถึงเนอะ... อะไรนะ เรียนจีออ อยู่บนหอดูดาว ต้องหาวดูดอยอยู่บนหอดูดาว รึเปล่านะที่พวกเด็ก จีออ เค้าท่องกัน'

'อือ'

'ละนี่... ไปไงมาไง, รักเชียงใหม่มากงี้ ไม่ยอมหนีไปไหน บ้านอยู่สุราษฎร์ไม่ใช่รึไง'

'ทำไงได้, ตอนนั้นแอบหลงรักสาวกาฬสินธุ์หัวปัก เธอไม่รักเรา พูดถึงแต่หนุ่มเชียงรายอยู่นั่น เจอสาวเชียงใหม่ดามใจไปไหนไม่รอดเลย'

'​เอ๊ะ... ใครหนุ่มเชียงรายคนนั้น, จำไม่ได้ นานแล้ว ลืม'

'​ฉันรู้, เธอไม่ลืมเขาหรอก.. อย่ามา'

'​ฮ่าๆ รู้ดี ตอนนี้เป็น รองคณบดี​คณะมนุษย์ฯ เชียวนะ ไม่ธรรมดา แต่ก็นั่นแหละ จะ 30 ปีแล้วมั้ย ตั้งแต่ 2539 มั้ง เวลาเปลี่ยน ใจคนเปลี่ยน ตอนนั้นอาจจะชอบคนโน้น แต่ตอนนี้ชอบคนอื่นละ'

'​ได้นึกถึงอดีต... ก็ดีเหมือนกันนะ'

'​นั่นสิ'

'​เคร, รถมาละ เราไปก่อนนะ แล้วถ้ามีโอกาสจะกลับมาอีกครั้ง'

'​อือ... ต้องไปรับลูกแล้วเหมือนกัน แล้วเจอกันใหม่นะ'

เราจบบทสนทนาเท่านั้น ฉันเก็บ Summer ลงกระเป๋า แบกเป้ขึ้นหลัง เสียบหูฟัง, เพลง Rain ของ Sekai no owari รอบหน้า... ไปญี่ปุ่นดีมั้ยนะ
SHARE
Writer
blue0416
etc.
"หมาขี้เหงา วิ่งไล่งับเงาในแดดบ่าย"

Comments