คุณยอมแลกทุกสิ่งเพื่อมีเธออยู่ข้างกาย, แม้คุณจะรักความเดียวดายมากเพียงใดก็ตาม.
          สายตาหม่นๆ รอยยิ้มเฝื่อนๆ บทสนทนาของคนแปลกหน้าที่ต่างคนต่างก็มีความในใจ บางคนมาเพื่อผ่อนคลาย เพื่อสนุกสนาน เฮฮา แต่สำหรับคุณ คุณมาเพื่อตามหาเศษเสี้ยวความรู้สึกที่หายไปจากการแตกสลายเมื่อวันก่อน

          ขวดเบียร์ที่วางระเกะระกะ กลิ่นการเผาไหม้ของทาบัคโก้ของบุหรี่กาแลมที่มีรสชาติหวาน ตัดกับความขมของเบียร์ รอบกองไฟที่อบอุ่นและร้อนขึ้นเรื่อยๆตามจำนวนของท่อนฟืนที่เติมเข้าไป ตัดกับอากาศหนาวของเดือนธันวาคม
           บุหรี่นั้นหวานที่ริมฝีปากแต่ขมขื่นในใจเหลือเกิน ขมยิ่งกว่าเบียร์ซะอีก ควันทุกอณูที่พ่นออกมา ไม่ได้นำเอาความรู้สึกแย่ๆในใจคุณออกมาด้วยเลย ความมึนเมาจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำให้เรายิ่งดิ่งลงไป รู้สึกหนักอึ้งทุกครั้งที่ยกแก้วขึ้นดื่ม เปรียบเสมือนค่าโน้มถ่วงได้เพิ่มขึ้น ไม่ใช่ที่ข้อมือ แต่เป็นที่ความรู้สึกในใจ ร่างกายคุณแทบไม่ตอบสนอง แต่สมองคุณกลับคิดเรื่องเธอตลอดเวลา
          

          ที่ผ่านมา คุณคิดว่าการที่คุณไม่ชอบสุงสิงหรือผูกมัดกับใครนั้นเป็นเรื่องที่ดีแล้ว ไม่ต้องรู้จักกันมากมาย ไม่ต้องให้ใจกันเกินพอดี ไม่ต้องคาดหวัง ก็ไม่ต้องผิดหวัง 
          จนเมื่อไฟเหลือฟืนท่อนสุดท้ายและไฟมอดลง คุณก็ตะหนักได้ว่า สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงความสบายใจชั่ววูบ เป็นความสบายใจที่มีระยะเวลาเพียงชั่วคืน เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นความรู้สึกเหล่านี้ก็จะจางหายไป การพบเจอใครใหม่ๆ นับเป็นประสบการณ์ที่ดีก็จริง แต่ในท้ายที่สุดแล้วลึกๆในใจคุณนั้นยังคงต้องการลงหลักปักฐานที่ใดสักที่หนึ่ง ที่ซึ่งเป็นความสบายใจความสุขชั่วนิรันดร์ ที่ที่คุณยินดีที่จะเป็นส่วนหนึ่ง ทั้งๆที่ผิดวิสัยของตัวเอง

          คุณรู้ดีว่า คุณสามารถพบเจอใครใหม่และพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับใครได้เสมอ เพียงแต่คุณยังไม่พบคนที่เป็นความสบายใจที่แท้จริง จนเมื่อคุณได้มาเจอเธอ ช่วงเวลาที่มีเธอเข้ามา เธอทำให้คุณได้รู้ว่ามันอบอุ่นเพียงไหน คุณทำได้เพียงภาวนาให้เธอได้โปรดเข้าใจความรู้สึกของคนพเนจรคนนี้ ว่าการเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งใด มันช่างยากเย็นเหลือเกิน คุณสามารถเป็นอะไรก็ได้ แต่คุณเลือกที่จะเป็นของเธอ และไม่ต้องการเป็นของใครอื่นอีก
          คุณยังคงเป็นคนที่ห่วงใยเธอเหมือนเดิม ที่เพิ่มเติมคือบอกเธอไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ไอหนู





                                                                                                 .auynonmos
SHARE
Written in this book
ความคนึงหา, เคล้าน้ำตาและความอาลัย
ให้ฉันเป็นเป็นผู้กล่าว ส่วนคุณกับเธอเป็นผู้ถูกกล่าวถึง
Writer
auynonmos
ผู้แตกสลาย
just praying to a god that i don’t believe in

Comments