รีวิวชีวิตตลอด 11 เดือนที่ผ่านมา
 ใครๆก็ชอบเดือนสุดท้ายของปี 
        บางคนก็ชอบที่จะได้อยู่กับช่วงเทศกาลคริสต์มาส เพราะเป็นเทศกาลที่อบอุ่น เต็มไปด้วยแสงสี เป็นโอกาสดีที่จะได้เอาเสื้อแขนยาวตัวเก่งออกมาใส่ เพืื่อเที่ยว เพื่อถ่ายรูปลงโซเชียล หรือเป็นช่วงที่จะได้กลับไปอยู่กับคนที่เรารัก สำหรับเราแล้ว เราชอบช่วงสุดท้ายของปีเพราะว่าอากาศในช่วงนี้นั้นเย็นสบายมาก เราชอบหน้าหนาวอยู่แล้ว ยิ่งอากาศอุณหภูมิต่ำๆแล้วนั้นยิ่งทำให้มีความสุขไปอีก ร่างกายได้สัมผัสกับลมหนาวเย็นๆ ทำให้ได้คิดถึงวันเก่าๆ ความทรงจำเก่าๆที่ทำให้เรามีควมสุขในช่วงนี้ ทั้งยังเป็นช่วงเดือนที่ทำให้เราได้คิดอะไรมากมาย ได้ทบทวนชีวิตตลอด 11 เดือนที่ผ่านมา ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของตัวเอง ได้พบเจอในเรื่องต่างๆ ทั้งสุข ทั้งเศร้า ทั้งหัวเราะ และร้องไห้ไปในเวลาเดียวกัน  ซึ่งเราก็อยากจะมาแชร์ในส่วนของตัวเองบ้าง มาเริ่มกันเลย

มกราคม 
        เดือนนี้เป็นเดือนเกิดของเรา เป็นเดือนแรกที่เราได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง ซึ่งในเดือนนี้ของเรานั้น เราได้อ่านประกาศผลสิทธิ์เข้าสัมภาษณ์ทุนเรียนต่อต่างประเทศ ดีใจมากที่ตัวเองติด 1 ใน 32 คนของประเทศ แต่ก็เป็นเดือนนึงเหมือนกันที่เสียใจไม่น้อย เพราะเราไม่ผ่านสัมภาษณ์ เป็นเดือนที่ทั้งดีใจและเสียใจในเวลาเดียวกันเลยหละ555 แต่ก็ดีใจนะ ที่เห็นหลายๆคนเข้ามาให้กำลังใจ มันทำให้เรารู้ว่า อย่างน้อย เราก็ยังมีคนที่คอยเคียงข้างกันเสมอ และในส่วนวันเกิดเรานั้น เราไม่ได้จัดงานอะไรหรอก แค่ได้ยินคำว่าสุขสันต์วันเกิดจากตากับยายแค่นี้เราก็ดีใจมากแล้ว ยังจำคำพูดที่ว่า เดี๋ยวทำของอร่อยๆให้กินนะ แค่นี้ก็ made my day สุดๆแล้วหละ มันไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการที่เราได้อยู่กับคนที่เรารักอีกแล้วหละ และมกราคมของเราก็จบไป

กุมภาพันธ์ 
     
   เดือนนี้ไม่มีอะไรมาก เท่าที่เราจำได้นะ เพราะมันเป็นช่วงใกล้จะปิดเทอมแล้วหละ แต่เราจำได้ว่างานเปิดบ้านปีนี้เราไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากพรีเซนต์งานวิจัยที่ทำกับอาจารย์มหาลัย แต่โชคดีที่กลุ่มเราได้พรีเซนต์ตอนเช้า555 อาจารย์มาตอนบ่ายเลยรอดตัวไป แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรจริงๆแหละ เป็นช่วงที่อดหลับอดนอนมาก เพราะต้องปั่นเล่มวิจัยให้เสร็จ เสียกระดาษเป็นริมๆอะ เพื่อให้รอดจากวิชานี้55555 แต่ก็สนุกดีนะ เราจำได้ว่าหลังจากพรีเซนต์เสร็จ เราก็ออกมาด้านนอกเพื่อแจกลายเซนฐานวิชาวิจัยของเรา ก็แค่ไล่ออกมาเซนให้รุ่นน้องเท่านั้นแหละ55555 ก็ไม่ได้ทำอะไรมาก นอกจากจะดีใจที่น้องที่เราแอบชอบเค้า เข้ามาหาเราให่้เซนนให้ ถึงจะมากับเพื่อนก็ตาม5555 ถือว่าคอมพลีต5555 แต่ก็ไม่ได้ชอบขนาดที่ว่าต้องไปตามอะไรหรอก แค่รู้ว่ามีกันในชีวิตก็พอแล้วหละ ไม่ได้หวังอะไรมาก และก็จบเดือนนี้ไปแบบเลือดสาด5555

 มีนาคม
        สำหรับเดือนมีนานนี้นั้น ก็เป็นช่วงใกล้ปิดเทอม เดือนนี้หลังจากปิด เราก็ไม่ได้ทำอะไรมาก นอกจากย้ายไปอยู่บ้านตากับยาย ไปอยู่ที่ๆเงียบสงบมาก ไม่มีอินเทอร์เน็ตให้ใช้ แต่มันค่อนข้างจะเป็นช่วงเดือนที่แย่มาก เพราะทะเลากับพ่อแม่ พูดแบบโลกไม่สวยได้เลย เพราะทุกคนก็ต่างมีปัญหาของตัวเองอะ มันเป็นเดือนที่เราอยากร้องไห้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้อะ คือมันบั่นทอนเรามาก แทบจะดึงตัวเองกลับมาไม่ได้ นึกว่าจะถูกอาการซึมเศร้าเข้า Take over เราไปแล้ว ถ้าเกิดเดือนนั้นตัดสินใจทำอะไรไป อาจจะไม่มีเรามาจนถึงเดือนนี้ก็ได้ ต้องขอบคุณฟ้า (เพื่อนค่าย) ที่คอยโทรมาหาเรา คอยให้กำลังใจเสมอ เดือนนั้นคือปิดไปทุกอย่าทั้งเฟซบุ๊ก และไอจี ไม่คุยกับใครเลย และรู้สึกว่าไม่มีที่ไหนเซฟโซนสำหรับเราอีกเลย เหนื่อยมากๆเลยแหละเดือนนี้นี่นะ แต่ก็โชคดีที่ผ่านมากได้ และต้องขอบคุณพี่ตะมุ (รุ่นพี่วิศวะ) ที่ทักมาเรียกสติเรากลับ คือต้องขอบคุณตัวเองที่มีคนดีๆอยู่รอบตัวอะ และต้องขอบคุณตัวเองที่ผ่านเรื่องต่างๆมาได้ ขอบคุณที่ยังเข้มแข็งและผ่านเรื่องร้ายๆมาได้อะ แต่เราก็ผ่านเดือนนี้มาได้แบบหม่นๆอะ เห้ออออ

เมษายน         
       ถึงแม้จะหม่นแค่ไหน แต่ชีวิตก็ยังต้องดำเนินต่อไปชะ เพราะโลกไม่ได้ใจดีกับเราเสมอไปหรอกจริงมะ เดือนนี้นั้นเป็นเดือนที่ใครๆก็รู้ว่าช่วงสงกรานต์ แต่เราไม่ค่อยจะอินเท่าไหร่หรอก เฉยๆมากกว่า เดือนนี้เรากับพี่ๆน้องๆในชุมชนที่โตมาด้วยกัน ได้รับหน้าที่ให้จัดงานสงกรานต์ที่อ่างเก็บน้ำของหมู่บ้าน บอกเลยว่าเหนื่อยมาก55555 ไม่คิดเลยว่าจะสาหัสขนาดนี้ ได้ทำหลายๆอย่างอะ ตั้งแต่ยกกระสอบทราย ยาวไปจนถึงพายเรือไปเก็บสาหร่ายห่างกระรอกกลางน้ำออกมาอะ สนุกนะ รวมทั้งปีนี้เราได้ไปคอยดูแลคนที่เล่นน้ำด้วยแหละแต่เราก็ไปไม่กี่วันหรอก เพราะแดดร้อนมาก ร้อนแบบไม่ไหวละเว้ย สาหัสมาก5555 ได้ไปช่วยงานนิดๆหน่อยๆแค่นั้นแหละ ขาดำไปเลยเด้อ5555 ขนาดตากับยายชวนไปเรายังไม่ไปเลย ไม่สู้แดด สรุปเลยคือ สงกรานต์ปีนี้เจอน้ำไปแค่วันเดียว555555 และก็จบเดือนไปแบบร้อนๆ

พฤษภาคม          
        เดือนนี้นั้น เป็นเดือนที่สั้นมาก เพราะมีเวลาอีกประมาณ 2 อาทิตย์ ก่อนที่จะเปิดเทอมซึ่งเรานั้นได้ใช้ชีวิต 5 วันก่อนที่จะเปิดเทอมไปกับการจัดค่ายอาสา เอ้อ ไปไกลมากป่ะ5555 เรามีโอกาสดีๆที่เพื่อนๆค่ายชวนเราให้ไปจัดค่าย ซึ่งปกติมีโอกาสไปเป็นแค่น้องค่าย แต่ครั้งนี้มีโอกาศเป็นพี่ค่าย จัดที่เพชรบูรณ์ ตอนแรกตากับยายนี่แทบไม่อยากให้ไปเลยอะบอกเลย มันแบบไกลเกินไรงี้5555555 แต่เราก็ดื้ออะเนาะ ไปจนได้555 คือไม่เคยคิดเลยว่า การมาเป็นพี่ค่ายจะเหนื่อยขนาดนี้ เราได้ทำหน้าที่เป็นเฮดกิจกรรม ซึ่งเหนื่อยมาก เพราะไม่เคยทำมากก่อน แถมเป็นคนที่อยู่ต่างจังหวัดด้วยอะ มันแบบ เหนื่อยมากเด้อพ่อ บอกเลยว่า 5 วันที่อยู่ค่ายนั้น นอนนี่่ไม่รู้ว่าถึง 5 ชั่วโมงมั้ยอะ มันแบบมีอะไรที่ต้องทำตลอดในส่วนของพี่ค่าย แต่ไม่ว่าจะง่วงแค่ไหน เวลาเจอน้องๆในค่ายก็มีแรงขึ้นมาทันทีเลยหละ สนุกไปอีกแบบดี ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างเลยหละ ถึงแม้จะเหนื่อย แต่มันก็โอเคแหละ คุ้มค่าดี เอ้อลืมบอกว่า โรงเรียนที่เราไปทำค่ายอาสาอะ อยู่ในป่า ไฟฟ้าก็มีบ้างไม่มีบ้าง น้ำก็ไหลบ้างไม่ไหลบ้าง5555555 แต่รวมๆก็สนุกดี ได้ทั้งเพื่อน ได้ทั้งสามี555 หยอกๆ บางคนก็คือรักเราแบบไม่สามารถบรรยายออกมาได้อะ55555555 แต่รวมๆแล้วสนุกดี คือเราเป็นพี่ค่ายอะ เหมือนตัวเองจะเสียจูบครั้งแรกให้กับน้องค่ายด้วย มันแบบ ฮืออออ55555 คือน้องเค้าชวนไปเล่นอะ และมันเป็นเกมที่กินขนมแบบปากต่อปากอะ แล้วเราอุตส่าห์หยุดแล้ว แต่น้องเขาเอาปากเข้ามาเองอะ มึ๊ง5555555 แต่ในฐานะพี่ค่ายนั้น สติต้องมาก่อนเสมอ55555555 ขอไม่บอกว่าอะไรยังไงกันต่อนะ55555555 พอๆ เลยเถิดแล้ว555 ไม่เคยเล่ามาก่อนเลยนะเนี่ย555555 หลังจากจบค่าย เสียทั้งน้ำตาและหลายๆอย่าง แต่รวมๆคือได้เรียนรู้เรื่องราวต่างๆมากมายเลยหละ ประสบการณ์ดีๆมากๆเลย แล้วเราก็กลับมาเรียนตามปกติ เข้าสู่ชีวิตม.6 ที่แท้ทรูเลยเว้ย

มิถุนายน 
        
เดือนนี้ไม่มีอะไรพิเศษ นอกจากการใช้ชีวิตม.6 แกร555555 ไม่คิดเลยว่าจะเครียดอะไรขนาดนี้ เรามองว่ามันยังเหลือเวลาเยอะอะ ซึ่งไม่ควรทำเลยเด้อพ่อ อย่าชล่าใจเด้อ อ่านไปเหอะหนังสือนั่นหนะ5555555 เดือนนี้อย่างที่รู้เนาะ เป็นเดือนแห่งการทำพานไหว้ครู ถามว่ามีประกวดมั้ย ก็ไม่นะจ๊ะ แต่ถามว่าทำเวอร์มั้ย อย่าให้บอกเลย เวอร์มากพ่อ55555 คือตอนแรกก็พูดกันเล่นๆอะ แต่ทำจริงจ้า5555555 ทำพยานาค ทำพานละ 5 หัว แต่พานเล็กเกิน เลยใส่ได้แค่ พานละ 3 หัว ก็เอ่อ เอาหวะ คือเป็นอะไรที่แบบสาหัสมาก555555 ไม่คิดเลยว่าจะฝืนตัวเองครบวันได้อะ555555 แกติดดู ทำพานกันตั้งแต่ตอน บ่ายโมงครึ่งอะ แต่พานเสร็จตอนตีห้าของอีกวันอะ5555 มาหลับตอน 6 โมงกว่านี่เด้อ5555555 บอกเลย ว่าเกินหน้าเกินตามาก555555 เสียตังไม่ว่าแต่เสียหน้าไม่ได้5555555 ใช้เข็มเย็บหมด พวงมาลัยก็ร้อยเองเด้อ ไม่ซื้อ55555555555 คือไม่รู้จะทำไปทำไมอะ5555 แต่ถือว่าผลงานออกมาเป็นที่น่าพอใจ รักมากเลยหละ นั่นแหละ และก็จบเดือนนี้ไป

กรกฎาคม 
        เหมือนเดือนนี้จะไม่มีอะไรนะ นอกจากเรียนๆไปเรื่อยๆอะ ชีวิตก็เรื่อยๆ อะ ไม่หวือหวา เอื่อยๆมากเดือนนี้ จริงๆมันอาจจะมีอะไรแหละ แต่แค่จำไม่ได้ไงพ่อ5555 ขอข้ามเดือนนี้ไปเลยละกันเนาะ5555

สิงหาคม
        การเดินทางนั้นมาไวเสมอ เดือนนี้นั้นเป็นเดือนที่ทำให้เครียดมากขึ้น เพราะมีอะไรหลายอย่างให้ทำมาก แถมเดือนนี้ที่จำได้ก็คือ การสมัครสอบเพื่อเข้าติวที่ศุนย์แพทย์ โครงการอินครูสซีฟแทรก ซึ่งเราก็สมัครๆไปงั้นแหละ เพราะครูบอก แถมอยากลองดูด้วย จำไม่ได้ว่ามันสอบเดือนไหนอะ เดือนสิงหาหรือกันยาอะ แต่ก็ขอเล่าในเดือนนีี้ไปเลยละกันเนาะ5555 สำหรับวันสอบนั้น สาหัสมากพ่อ เพราะเราจำได้ว่าในเดือนนี้เราทำหน้าที่พิธีกร 3 งานแล้วอะ 55555555 คือจะวางมือแล้ว จะอ่านหนังสือไง5555555 แต่ก็เอ่อ ทำๆไปละกันเนาะ5555555 อะพอ ไปเล่าวันสอบกีกว่า สำหรับการสอบนั้นจะขอเล่าย่อๆเนาะ ตัวเต็มมีที่หน้าเฟซ เราสอบทั้งหมด 7 วิชานั่นแหละ แต่อังกฤษต้องผ่าน 40 เปอร์ ถึงจะตรวจวิชาอื่น ก็นะ โชคดีที่ผ่าน 5555555 แต่อยากบอกว่าตอนแรกหนักใจมาก คิดละว่าจะไม่ติด เพราะทำคณิตไม่ได้เลยพ่อ ยากมาก ยากแบบอิหยังวะ ใครเขาจะทำได้ว้อย5555555 คือคนไปสอบมี 200++ อะ แต่รับแค่ 40 สำรอง 10 คนงี้มะ เอ่อนั่นแหละ แต่หลังจากสอบเสร็จก็โล่งละอะ ทำได้ดีสุดเท่าที่จะทำได้แล้วหละเนาะ555 

กันยายน 
        สำหรับเดือนกันยานั้น เป็นเดือนประกาศผลสอบของศูนย์แพทย์ ซึ่งปรากฏว่ามีชื่อเราติดเว้ย ดีใจแบบ ดีใจมากเลยอะ แทบไม่อยากจะเชื่อเลยอะ ดีใจมากเลยอะ ทั้งๆที่ถอดใจไปแล้วนะเนี่ย ตอนแรกกะจะไม่ไปเรียนแล้วอะ เพราะเริ่มสอนเร็วมาก 28 อะ เราสอบปลายภาควันสุดท้ายคือ 26 ละ 27 มีนัดส่งงานอีก คือแบบ ไม่ได้พักเลยเด้อ พ่อ เหนื่อย และสาหัสมากๆเลยเด้อ แต่ก็โอเค คุ้มค่ากับการลงทุนอะเนาะ

ตุลาคม 
        สำหรับเดือนนี้นั้นเป็นเดือนแห่งการเรียนอะ สาหัสมากเด้อตารางเรียนของศูนย์แพทย์อะ เรียนวิชาละ 3 ชม วันละ 3 วิชา ก็คือเลิกตอน 2 ทุ่มครึ่งเด้อ มันเหนื่อยมากเลยเว้ย คือเป็นเดือนที่ท้อใจแบบหาที่สุดไม่ได้เลยเด้อ มันเครียด มันนั่นนี่ไปหมด ความรู้สึกที่ตีกันนั้นทำให้เราแทบจะบ้าตายอะ แต่ได้ประสบการณ์ ได้เพื่อน ได้อะไรหลายๆอย่างอะ มันทั้งสุก และทั้งเครียดไปในเวลาเดียวกันอะ ใจก็คือทำไมมาอยู๋ตรงนี้ มีหลายครั้งมากที่ยอมรับเลยว่ายอมแพ้ และไม่ไหวจริงๆอะ คือไม่อยากมาเจออะไรอะไรแบบนี้ เหนื่อยไม่อยากสู้อะ เกือบจะยอมแพ้ไปแล้ว แต่ก็โชคดีที่ดึงตัวเองออกมาได้อะ และก็จบเดือนนี้ไปแบบสาหัสมาก555555 (หาอ่านรีวิวเต็มได้ที่หน้าเฟสเรา)

พฤศจิกายา  
        เดินทางมาถึงเดือนที่ 11 แล้ว เร็วมากเลยเนาะ เดือนนี้ก็สาหัสแบบมากกกกกกก กอ ไก่ล้านตัวเลยอะ เริ่มจากการที่เราลาเรียน 1 อาทิตย์ เพราะศูย์แพทย์จบวันที่ 2 พฤศจิ  บอกเลยว่าเหนื่อยมาก งานเยอะมากกกกกกกกกกกกก แบบไม่ไหวละอะ ท้อใจมากเด้อ แต่ก็เอ่อสู้ และวันที่ 3 มีจัดค่ายอิ้งให้น้องๆที่โรงเรียน ชั้นก็ยังใจกล้าไปอีกเด้อ เหนื่อยแค่ไหน แต่ก็อยากจะช่วย อยากจะทำอะ ถึงแม้จะเรียนมาเหนื่อย ยังไม่ได้พักสักวัน ทั้งๆที่วันที่ 3 เราควรจะพักอยู่บ้าน เพื่อรอไปเรียนอีกวัน แต่เราก็ยังไปช่วยครู ช่วยเพื่อนทำค่ายให้น้องๆอะ แกรรรร คิดดู สปิริตแค่ไหน5555555 สรุปคือไม่ได้พักเลยเด้อ555555 ทำค่ายกับน้องๆก็สนุกดีนะ ตอนแรกอยู่ทีมวิชาการ แต่เอาไปเอามา ขออยู่สันด้วยจ้า พ่วงสองหน้าที่เลยเด้อ5555555 เป็นสันมันสนุกอย่างหนึ่ง คือจะทำอะไรก็ได้5555555555 ชั้นรักหน้าที่นั้นมาก แน่นอนว่ารีวิวตัวเต็มนั้นอยู่ที่หน้าเฟซเช่นเคย5555555555 แต่ชอบนะ ได้แกล้งน้องๆนี่อะ555555 เหนื่อยหน่อย แต่สนุก แถมใส่ดรามาเพื่อเอชบีดีวันเกิดน้องในค่ายอีก5555555 ฮากำลังสอง5555 อ่ะ หลังจากจบค่ายก็กลับมาเรียนแบบหมดแพชชัน เพราะงานเยอะมาก เหนื่อยมาก สาหัสมาก แทบไม่อยากไปเรียนเลย เป็นท้อจริงพ่อ นี่คือลาเป็นว่าเล่นอะ5555555 พอกลับมาเรียนได้สักพัก เราก็ไปสอบทุนเล่าเรียนหลวง คือมันเหนื่อยมากพ่อ5555555 ข้อสอบก็ อื้อหือ ไปพักก่อนเด้อ555555 ใครเขาจะไปไหวฟร่ะ555555 คนสอบเยอะมาก แต่รับแค่ไม่กี่คน คือไปพักก่อนว้อย5555555 นั่นแหละ รอประกาศผลสิ้นเดือนมกรานู่น แต่ไม่คิดมาก เพราะ ไม่คาดหวัง ไม่ผิดหวังเด้อ555555 พอหลังสอบทุนเล่าเรียนหลวง ก็กลับมาเรียนตามปกติ หมดแพชชันเช่นเดิม ยิ่มมีอคติกับครูบางวิชาอีก คือ แยกเด้อ55555555 จริงๆคืออยากอ่านเองมากกว่า อยากให้โรงเรียนมีสถานที่ๆให้เด็กได้อ่านหนังสืออะ อยากให้ซพพอร์ตกันบ้างว้อย ไม่ใช่ให้พวกชั้นพยายามเองทั้งหมด แล้วพอติดคณะดีๆมหาลัยดีๆ ก็เอาชื่อเอาหน้าพวกชั้นไปขึ้น โว้ยยยยยยยยย55555555 โมโห ก๊อดซิล่าพลุ่ง5555555 นั่นแหละ สิ่งสุดท้ายที่ทำในเดือนนี้คือไปเที่ยวทะเล กับอยุธยา ไม่ได้เล่าอะไรมาก รวมๆคือไปพักใจบ้าง เพราะเครียดมาก ไม่รู้จะจะสอบได้มั้ย จะมีที่เรียนมั้ย อะไรก็บลาๆไปหมดแหละ ก็เลยหนีไปพักใจสักหน่อย ก็เปิดประสบการณ์ดีนะ ได้เห็นอะไรหลายๆอย่าง จริงๆคือถ่ายรูปเก็บไว้เยอะมาก อยากจะมาเล่าอยู่แต่รอเวลาก่อนนะ 

ธันวาคม 
        สำหรับในเดือนนี้นั้น กำลังดำเนินการใช้ชีวิตไปด้วยความเครียด และเครียดมาก อยากตะโกนออกมาเป็นคำหยาบคาย แต่ทำได้แค่ยิ้ม55555555 นั่นแหละ ก็จะดำเนินการใช้ชีวิตเดือนนี้ไปให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ จะพยายามเคลียงาน และอ่านหนังสือให้มากที่สุด จะต้องพยายามเพื่อความฝันของตัวเองให้ได้ เป็นกำลังใจให้กันด้วยเด้อ ขอบคุณมาก และเรามารอดูกันว่าปีหน้าเราจะมีอะไรมาแชร์อีกบ้าง

 ขอให้เป็นช่วงท้ายปีที่ดีสำหรับทุกคนเด้อ ปล.ใครอ่านจบ คุณคือผู้กล้าที่สุดในเจ็ดโลก55555555

SHARE
Writer
diary_k
writer
"อย่าทิ้งความฝัน เพียงเพราะว่ามันไม่มีใครไปเป็นเพื่อน"

Comments

bubbeko
1 year ago
ถามคำเดียวครับ... นั่นใช่มิน ยุนกิ รึเปล่าครับ :P
Reply
diary_k
1 year ago
ฮืออออ. ใช่แล้วค้าบ พี่กิเอง อย่าลืมไปฟังเพลงใหม่ของพี่เขาด้วยนะครับ ชื่อเพลง SUGA’s interlude แฮร่ๆ ขอขายของตรงนี้เลย555