เรียนรู้ชีวิต
วันนี้ผมคงได้บทเรียนใหม่ละ......

คุณรู้มั้ยอะไรคือปัญหาของคนเราในสมัยนี้

โรค-โลก ออนไลน์ไง

มันจะมีสักกี่คนที่เราคิดถึงเค้าได้ เพียงแค่หลับตา..... ถ้าคุณเป็นคนที่ติดโทรศัพท์ คุณจะกลายเป็นคนที่สมองเสื่อม...... 
ถ้าต้องเลือกจะคิดถึงใครสักคนขอเลือกคิดถึงจากในใจที่แม้้้้้้้้้้้้้้้้้เค้าจะบล็อคเราไปเราก็ยังคิดถึง
คนที่ตราตรึงในหัวใจเหมือนคนสมัยก่อน^^ 
คนที่รักเค้าจริงๆที่คิดถึงเค้าจริงๆ   


แต่ชั่งเถอะ.... โทรสับมันไร้คุณค่า 



จำไว้น่ะผู้ชาย......คนที่คุณรักเค้าจริงๆน่ะเค้าจะอยู่กับคุณทุกครั้งที่หลับตา.  ตอนนี้ผมลืมเค้าไปได้หมดแล้ว. ผมมีแต่คนๆนึงที่ใส่ใจใส่ใจอย่างจริงใจเห็นทีเดียวก็รู้แล้วว่าใช่ 
ไอคนที่ขี้สงสารทุกคนยกเว้นคนอื้น55555
ไอคนที่ไม่อยากกินอะไรก็โทษคนอื้น 
ไอคนที่อยากให้้เราด่ามันบ่าง
ไอคนที่ผมมองทีเดียวก็รู้ว่ามันจะสื่ิออะไร
ไอคนที่อารมรุนแรงเพราะอยากเอาแต่ใจ
ไอคนที่บอกไม่เอาแต่จริงๆรู้แล้วว่าต้องการอะไร ไอคนที่ผมแค่เห็นมันยิ้มและใช่......ผมหลงรักมัน. มีความสุขเวลาผมได้ดื๊อกับมันส์
ผมมีความสุขเวลาที่มองต่างมุมกับมัน 
มีความสุขเวลาได้หยอกล้อและเล่นกับมัน 
ผมมีความสุขชิปหายยยยจนหามันไม่เจอแล้ววว. คนที่เป็นแรงขั้วขนานในตัวผมแต่เด็กจนผมพัฒนาตัวเองได้แม้มันไม่อยู่ข้างๆ คนที่ผมยอมให้เพราะสนุก คนที่ผมยื่นให้้เพราะอยากขอบคุณ คนที่รักไม่ต้องครอบครองก็ได้^^555555ยิ้มกับตัวเองและเขิลตัวเองชิปหาย   เสียดายรู้ช้าไปเรื่องนี้ตอนนั้นมันทำไปเพราะผมตั้งใจจะทำแบบนั้นจริงๆตอนทีีเจอมันผมรู้มันน่าหมั่นใส่ แมร่งเอาแต่ใจดีนัก 
   ผมโตกว่ามันเสมอผมคิดงั้นน่ะ ชีวิตมหาลัยมันรู้จักสังคมเพื่อนแต่ชีวิตวัยทำงานมันของจริง คุณไม่ต้องคิดหรอกว่าจะลำบาคแบบไหนคุณคนเราลำบาคไม่เหมือนกัน. แต่ที่เหมือนกันคือลำบาค. ผมลำบาคทั้งสมองทั้งกายมาแล้ว ผมเลยกล้าบอกใครต่อใครว่าถ้าจะแนะนำมันยังไง.  ผมรับผิดชอบกับร่างกายมาแล้ว 


  ผมมีร้านติ่มซำของแม่ ผมอยากช่วยแกพัฒนาให้มันดีขึ้น เมื่อไหรอำนาจแกแก่ตัวลง
ผมจะยึดอำนาจนั้นซะ55555 และเพลงคือสิ่งที่ผมรัก.  ผมจะทำเพลงเพื่อช่วยเหลือคนไม่ทำเพลงที่ทำให้คนรักๆเลิกๆมันไร้สาระ ทำเพลงที่คิดถึงแล้วคนนั้นทำให้เรามีพลัง ..ดีกว่า.   ขอติดดินดีกว่าชีวิตนี้:) เดินตามรอยนักปรัชญา และเขียนกวี  ถึงความสงบ. 
คนที่รักผม จะเกลียดในสิ่งที่ผมทำ แต่จะรักในสิ่งที่ผมเป็น. ผมเป็นแบบนี้แหละ นี้แหละชีวิตและความสุขผม.  ตอนนี้ผมอยากอยู่คนเดียวเรียนรู้ชีวิตคนเดียวใช้ชีวิตอยู่กับการบริหารและเรียนการทำขนมจากแม่ เมื่อไหรความรักผมเดินกลับมาถึง  ผมจะบอกรักกับใครสักครที่ผมมองเห็นอะไรในตัวเค้าเหมือนกัน.  55555ชอบตัวเองในตอนนี้จริงๆ มันดูเหมือนผมมีทุกอย่างพอแล้ว.    ดีน่ะที่เรียนรู้ปัชญา
คาลิล ญิบบลา. มันเคยทำให้ผมเจอทางสงบของตัวเอง.   ผมจะเดินตามความต้องการตัวเอง. ความรักไม่มีใครผิดใครถูกมันอยู่ที่ใจ. 
หัวใจเราเรารับผิดชอบเอง รู้สึกเองได้ก็รับผิดชอบเองได้  ขอแค่วันนึงเราเจอกันในตอนที่ไม่มีความผิดซึ่งกัน. ผมโสดแล้ว เพราะผมรู้ว่าตัวเองรักใคร ถ้าผมจะแพ้ใครสักคนในชีวิตนี้ ขอแพ้มึงที่ใส่ใจกูและเคารพทุกสิ่งที่เป็นกูแล้วกัน. แม้กูจะเสียใจหรือชีวิตจะบรรจบเพียงใด 
   แค่นี้กูก็พอแล้ว 
ขอบคุณมึงมากน่ะอีดอก:)
SHARE

Comments