การเปลี่ยนแปลง
ใช้ชีวิตแบบที่ทำงานในวันหยุดและเที่ยวในวันธรรมดามานานหลายปี จนเริ่มเคยชินแล้ว ชินกับการที่ต้องเจอเพื่อนในวันธรรมดาและถูกปฏิเสธนัดเพราะเพื่อนทำงาน ส่วนเราหยุด แต่ก็นั่นแหละเราก็ยังคงชอบใช้ชีวิตแบบนี้อยู่ดี การเดินทางในช่วงเวลาที่ผู้คนแออัดและจอแจ มันบั่นทอนจิตใจในทุกๆวันได้จริงๆ แต่การเป็นแบบนี้มันก็ยิ่งทำให้เราห่างไกลกับคนที่เรารักมากขึ้นเรื่อยๆ ก็วันหยุดไม่ตรงกันนี่นา ได้แต่พูดว่า`ไว้วันหลัง` จนหลายๆคนก็ค่อยๆเริ่มจางหายออกไปจากชีวิต  ไม่ใช่เพราะไม่อยากเจอกัน แต่เพราะเวลาไม่เอื้อให้เราได้กลับมาพบกันบ่อยนัก
 
เวลาผ่านไป... ตอนนี้ก็เริ่มรู้สึกอยากใช้เวลากับผู้คนรอบตัวมากขึ้น รู้สึกว่าชีวิตขาดความสมดุลมานานเกิน นานจนรู้สึกว่าบางอย่างในชีวิตหายไป รวมถึงความฝันและสิ่งที่อยากทำด้วยเช่นกัน การเปลี่ยนแปลงที่ดูจะเป็นเรื่องธรรมดากลับไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสำหรับคนที่เคยชินกับอะไรต่อมิอะไรมาเป็นเวลานาน แอบคิดไว้เล่นๆว่าต่อไปแม้ระยะทางแคบลงแต่ใจที่ห่างไกลออกไปแล้ว ก็ไม่ได้นำพาให้เรามาพบกันได้ง่ายขึ้นหรอกนะ ความสัมพันธ์ก็แบบนี้เอง บางครั้งเหมือนจะง่ายเกินกว่าที่คิด และบางครั้งก็ยากเกินกว่าจะคาดเดา

อาจจะมีบางคนหรือหลายคนไม่เข้าใจกับการตัดสินใจเลือกเดินแบบนี้ ก็นั่นแหละ มันก็ยังดีกว่าการที่เราไม่มีเป้าหมายในชีวิตเลย เราคงเป็นหนึ่งคนที่รู้ตัวช้ามากๆว่าตัวเองชอบอะไร แต่พอเราได้รู้ตัวแล้วเราก็จะพยายามทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด ตอบอะไรไม่ได้เลยว่าทางข้างหน้ามันอาจจะยากขึ้นไปอีก เสียน้ำตามากขึ้น ดีใจ ผิดหวัง พลาดพลั้งอีกกี่หน แต่ที่ผ่านมาก็ขอบคุณในความหวังดี เมตตาและการให้อภัยหลายต่อหลายครั้งจากคนรอบข้าง เราคงไม่มีแรงเดินเลยถ้าไม่มีพวกคุณอยู่ตรงนี้ 

ถึงคุณไม่กี่คนที่รับรู้ว่าเราผ่านและเจอกับอะไรมาบ้าง แค่อยากจะบอกว่าพวกคุณนี่แหละคือกำลังใจในยามที่เรารู้สึกว่าตัวเองตัวเล็กมากเกินว่าจะก้าวต่อ ยามที่เรารู้สึกไม่มีทางไป คำพูดของพวกคุณนี่แหละทำให้เราอยากเดินต่อ ขอบคุณพวกคุณที่แม้จะมีจำนวนน้อยนิด แต่ก็เป็นกำลังใจคุณภาพที่ทำให้เราก้าวออกมาสร้างทางเดินของตัวเอง แหมฟังดูอาจดูเป็นเรื่องยิ่งใหญ่ ฮ่าๆๆ แต่ไม่เลย ถ้าไม่มีพวกคุณคอยรับฟัง เราคงเหี่ยวเฉาและเหงาตายไปแล้วก็ได้ ต่อจากนี้เราคงได้เจอกันบ่อยมากขึ้น ต่อจากนี้เราคงได้กินข้าวกันบ่อยยิ่งขึ้นมากกว่าการโทรศัพท์หากันนะ `ขอบคุณที่อยู่ข้างกันเสมอมา` พวกคุณเองก็เถอะ รักษาสุขภาพกันบ้างนะ

ถึงพวกคุณหลายคนที่เราแทบจะไม่เคยคุยเรื่องส่วนตัวกันเลย คุณคือกำลังใจมหาศาลในอีกด้านของชีวิต ความพยายามของคุณ ความผิดพลาดของเราในบางครั้งก็มีคุณที่ยังให้อภัย คุณคือเพื่อนร่วมทางที่ดีมากๆที่เราเคยเจอมา อาจจะมีบางครั้งที่เราทะเลากัน อาจมีบางเวลาที่คุณและเราเสียงดังใส่กัน แต่ช่างปะไร ในเมื่อสุดท้ายก็ยังหยอกล้อและคุยดีๆกันจนได้ ยังมีอีกหลายเรื่องที่เราต้องพัฒนาตัวเองต่อไป ยอมรับตรงๆว่าเราก็ยังไม่ดีพอ ยังมีเรื่องมากมายที่เราต้องปรับเปลี่ยนและเรียนรู้มากกว่านี้ ทำอะไรให้พวกคุณไม่ได้เลย นอกจากส่งกำลังใจและความปรารถนาดีให้อยู่เสมอๆ `ขอบคุณจากใจ` 

Photo by Tom Swinnen from Pexels
SHARE
Writer
rainnycool
...
ผู้หลงรักธรรมชาติ ชื่นชอบการอ่านและชอบบอกเล่าเรี่องราวต่างๆผ่านตัวอักษร ชอบฟังเพลงPOPและR&B นอกจากนี้ยังรักการดื่มกาแฟเป็นชีวิตจิตใจอีกด้วย

Comments