02.32
——— ที่เราเลิกกัน มันถูกแล้วใช่ไหม?

ฉันถามตัวเองทุกครั้งที่เผลอปล่อยให้หัวใจหลุดคิดถึงเรื่องราวที่เราเลิกกัน ว่าสิ่งที่เราสองคนตัดสินใจทำลงไป มันถูกต้องแล้วใช่ไหม

มันคงจะไม่แย่สำหรับฉันเลย ถ้าฉันไม่ใช่จุดเริ่มต้นของการเลิกกันครั้งนี้

เธอเป็นคนที่ดีกับฉันไปเสียหมด เธอคอยให้กำลังใจในวันที่ฉันแย่ และพยายามเข้าใจนิสัยที่ไม่ดีของฉัน เธอไม่เคยบ่นที่จะทำตามใจฉัน เธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ฉันมีความสุข
ฉันรักเธอนะ แต่ฉันรักตัวเองมากกว่า
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ อะไรทำให้ฉันหมดรักเธอลงไปเรื่อย ๆ แต่พอรู้ตัวอีกที ฉันก็รักการใช้ชีวิตคนเดียวไปเสียแล้ว

ฉะนั้น การเลิกกันมันก็คือคำตอบที่ถูกต้องแล้วสิ

แต่กลายเป็นว่า หลังเลิกกัน ฉันคือคนที่คอยนึกถึงเรื่องราววันเก่า ๆ อยู่ฝ่ายเดียว เอาแต่นึกถึงตอนเดินกลับบ้านกับเธอ นึกถึงตอนกินข้าวด้วยกัน นึกถึงตอนให้กำลังใจกันและกัน

...มันก็แอบเศร้า ที่ตอนนี้ ข้าง ๆ ฉันมันไม่มีเธออยู่แล้ว

เธอคงทนมามากพอแล้วแหละ ตอนนี้เห็นเธอมีความสุขดีกับชีวิต ฉันก็ดีใจนะ แต่ฉันกลับไม่โอเคกับสิ่งที่ฉันตัดสินใจเลยซักนิดเดียว

แต่ฉันยังเชื่อเสมอกับคำที่คนเคยบอกฉัน
มา และมันคอยย้ำเตือนใจฉันมาตลอด
อะไรที่เกิดขึ้นแล้ว ย่อมดีเสมอ
ฉันไม่รู้ว่า การตัดสินใจจบความสัมพันธ์ครั้งนี้ เป็นเรื่องที่ถูกต้องไหม ฉันรู้แค่ว่า พวกเราทั้งสองคนทำดีที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้วแหละ

——แล้ววันหนึ่ง ฉันจะขอบคุณเธอที่เคยเข้ามาเป็นความทรงจำดีๆในชีวิตฉันอย่างเต็มใจ

——และจะขอบคุณตัวเอง ที่เลือกตัวเอง เพราะคนที่จะสร้างความสุขให้กับฉัน ก็คือตัวฉันเอง

อย่าลืม เลือกที่จะรักตัวเอง ก็ต้องรักตัวเองให้จริง
...และรักตัวเองให้เป็นนะ :—)
SHARE

Comments