เรา ความเชื่อ ใครสร้างใคร
ความเชื่อเป็นสิ่งที่ดี
แต่ในบางทีเราก็ต้องถามกับตัวเองบ้าง
ว่าเรากำลังใช้ความเชื่ออยู่
หรือกำลังถูกความเชื่อนั้นใช้งาน






มนุษย์สร้างความเชื่อขึ้น
และใช้มันในการทำสิ่งต่างๆ เรื่อยมา
ใช้ความเชื่อเป็นบ่อเกิดแห่งการพัฒนา
จนกลายเป็นศรัทธาที่กลับมาใช้คนเอง

ความเชื่อทำเกิดการรวมกลุ่ม
ของบุคคลซึ่งมีความเชื่อร่วมกัน

ความเชื่อทำให้เกิดการร่วมมือ
ของบุคลผู้มีความเชื่อเดียวกัน

ความเชื่อทำให้เกิดการกระทำ
ของบุคคลที่เชื่อในสิ่งนั้น

แต่ก็เป็นความเชื่ออีกเช่นกัน
ที่ครอบงำตัวเราในหลายครั้ง
ให้ทำในสิ่งที่เชื่อโดยไม่ได้รู้ตัว



ชาติ
ศาสนา
ลิทธิ
ค่านิยม
อุดมการณ์
วัฒนธรรม
คุณธรรม
ศิลธรรม
จรรยาบรรณ
กฎหมาย

และสิ่งต่างๆ อีกมากมาย
ก็ล้วนเป็นความเชื่อที่เราชาวมนุษย์สร้างขึ้น

บางครั้งก็เป็นประโยชน์
แต่บางคราวก็นำมาซึ่งโทษมหัน

บางครั้งสร้างขึ้นเพื่อผลประโยชน์ของบางคน
และก็คงมีบ้างที่สร้างเพื่อคนส่วนใหญ่

เมื่อมอง
เราจะพบว่าสิ่งมากมาย
ต่างก็ล้วนเป็นแต่เพียงความเชื่อเท่านั้น

เป็นความเชื่อที่เราสร้างมัน
เพื่อหวังจะใช้ประโยชน์จากสิ่งนั้น
หากแต่ในช่วงเวลาปัจจุบัน
เรากำลังใช้มันจริงๆ อยู่หรือเปล่า

เราเชื่อว่าการพัฒนาจะนำมาซึ่งชีวิตที่ดีกว่า
แต่ทุกวันนี้เรามีความสุขแค่ไหนกันกับผลของมัน
ผลของการพัฒนาที่ดำเนินมาจนถึงทุกวันนี้
และผลลัพธ์ที่ทำให้เราต้องพยายามกดดันตัวเอง

เราเชื่อว่าการศึกษาคือสิ่งสำคัญ
หากแต่ทุกคืนวันกับมีคนไม่รู้มากมายเท่าไร
ที่ต้องจากไปกับความกดดันของการศึกษา
และระบบการจัดการที่ไร้ประสิทธิภาพ

เราเชื่อว่าครอบครัวคือทุกสิ่ง
จนหลายครั้งที่เรากลับไม่ได้เป็นตัวของตัวเอง
ต้องถูกตึงด้วยกรอบของศิลธรรมจรรยา
หากทว่าไม่เคยได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข

เราเชื่อว่าเราต้องเป็นคนดี
และกลายเป็นคนดีผู้ไม่เคยผิดอะไร
หลายครั้งที่หลอกตัวเองว่าเราดีกว่าใครๆ
และกลายเป็นคนเก็บกดผู้ไม่เคยบอกใคร
ว่าบางครั้งก็ไม่ได้อยากจะเป็นคนดี

เราเชื่อในสิ่งที่เรียกว่าความรัก
หากแต่ไม่เคยพักเพื่อถามว่ารักนั้นเป็นแบบไหน
เราจึงรักใครต่อใครตามที่เราเองก็ไม่เข้าใจอะไร
และเจ็บปวดรวดร้าวมากมายเม่ือมันไม่เป็นไป
ไม่เป็นไปตามความเชื่อที่เราเองก็ไม่เข้าใจมัน

เราเชื่อในสิ่งที่เรียกว่าศาสนา
ก็แค่เพราะว่าอยากจะหาหนทางขึ้นสู่สวรรค์
กลายเป็นคนที่อยากได้ อยากมี อยากดีเท่านั้น
แต่ไม่เคยรู้เบื่องหลัง ว่าศาสนากำลังสอนอะไร
และก็กลับไปกลายเป็นคนซึ่งทุกข์ทนงมงาย

เราต่างสร้างความเชื่อขึ้นมามากมาย
เพียงหวังว่าจะได้ใช้ประโยชน์ต่างๆ จากมัน
แต่สุดท้ายสิ่งเหล่านั้นก็เป็นได้เพียงความหวัง
เพราะว่ามันกลับกลายเป็นความเชื่อที่ใช้งานเรา



สุดท้ายกลับกลายเป็นตัวเรา
ที่ถูกความเชื่อหล่อหลอมและสร้างมา

เราถูกสร้างให้เชื่อว่าเป็นคนชาติไหน
และต้องทำสิ่งใดเพื่อให้สมกับเป็นคนในชาตินั้น

เราถูกสร้างให้เชื่อในศาสนา
หากทว่ากลับไม่เคยได้เรียนรู้ในแก่นแท้ของมัน

เราถูกสร้างให้ให้เชื่อในกรอบกติกา
เพื่อทำตามในสิ่งที่สังคมออกแบบไว้

เราถูกสร้างให้เชื่อในคำว่าครอบครัว
แม้หลายครั้งจะไม่เคยรู้สึกได้ถึงมัน

เราถูกสร้างให้เชื่อในการศึกษา
ที่หลายครั้งก็กลายเป็นการสร้างข้อจำกัดให้ตัวเอง

เราถูกสร้างให้เชื่อในความปลอดภัย
จนกลายเป็นเรากลัวอะไรต่อมิอะไรไปเสียหมด

เราถูกสร้างให้เชื่อในความถูกต้อง
แต่กลับต้องจ่อมจมอยู่กับสังคมที่ไม่เคยถูกใจ

เราถูกสร้างให้เชื่อว่าเป็นมนุษย์ผู้ยิ่งใหญ่
แม้ความจริงเราก็ไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าสัตว์ตัวหนึ่ง

เราถูกสร้างให้เชื่อและเชื่อสิ่งต่างๆ มากมาย
และใช้ชีวิตดำเนินไปตามความเชื่อเหล่านั้น
กลายเป็นเครื่องมือที่ถูกความเชื่อเข้าครอบงำ
จนสุดท้ายก็ไม่เคยเชื่อในตัวของตัวเอง



ที่สุดแล้วใครเป็นคนสร้างใคร
และใครเป็นคนใช้งานใครกันแน่

อดีตเราคือคนสร้างความเชื่อ
แต่ปัจจุบันเรากลับถูกความเชื่อสร้าง

อดีตเราเคยนำความเชื่อมาใช้งาน
แต่ปัจจุบันเรากลับถูกใช้งานด้วยความเชื่อ
ความเชื่อที่เราเคยเป็นผู้สร้างมันขึ้นมาเอง

เราเชื่อในทุกสิ่งที่คิดว่าควรเชื่อ
หากแต่หลายครั้งแค่ไหนกัน
ที่สิ่งซึ่งควรเชื่อเหล่านั้นกลายเป็นบางสิ่ง
บางสิ่งซึ่งกำลังหลอกใช้งานเรา
และหลอกให้เราหลงทางจากตัวเอง



ลองดูนะ
ว่าเรากำลังใช้งานความเชื่ออยู่
หรือกำลังถูกความเชื่อนั้นใช้งาน

ความเชื่อไม่ใช่สิ่งที่แย่
กลับกันมันคือสิ่งที่ดี
หากเราเป็นผู้ที่ใช้งานมัน



ตอนเด็กผมไม่ชอบดื่มนม
ผมเชื่อว่าถ้าผมดื่มนมแล้วผมจะอ้วก
และผมก็อ้วกทุกครั้งที่ดืมนม

แต่เมื่อโตขึ้นในวันหนึ่ง
เมื่อสถานการณ์บังคับและไม่รู้ตัว
ผมดื่มนมได้โดยที่ไม่อ้วกออกมา
ผมจึงพึ่งเข้าใจว่าผมก็ดื่มนมได้




ตอนเด็กผมเคยชอบกินกุ้งมาก
แต่ครั้งหนึ่งได้ไปกินกุ้งที่ไม่สะอาด
และตั่งแต่นั้นผมก็เชื่อว่าผมแพ้กุ้ง
และไม่สามารถกินกุ้งได้อีกต่อไป

แต่แล้วในวันหนึ่ง
ด้วยสถานการณ์บังคับและไม่ทันได้รู้ตัว
ผมกลับสามารถกินกุ้งได้โดยไม่เป็นอะไร
วันนั้นผมก็เข้าใจไปว่าสงสัยผมเลิกแพ้กุ้งแล้ว

แต่วันนี้แตกต่าง
ผมพึ่งรู้ว่าทั้งหมดนั้น
มันก็แค่ความเชื่อเท่านั้นเอง

เป็นความเชื่อที่ผมสร้างขึ้น
และเผลอปล่อยให้มันใช้งานผม
แทนที่จะเป็นผมซึ่งใช้งานมัน

และนั่นล่ะครับ
ความเชื่อจึงกลายเป็นสิ่งที่ทำร้ายผม

SHARE
Writer
konimon
reader @ writer
IG : konimon Facebook : มุมมองของเงา

Comments