ไม่รู้จะเขียนอะไรถึงพ่อ---

1
จำได้ว่าพ่อชอบมาปลุกตอนเช้าสมัยเด็ก ๆ คือแบบโคตรขี้เกียจตื่น มาวันนี้เป็นพ่อเอง ไม่อยากปลุกลูกเลย อยากให้เขานอนเต็มอิ่ม การเห็นลูกกินอิ่มนอนหลับเป็นความสุขอย่างหนึ่ง การทำลายความสุขของลูกคือความลำบากใจอย่างหนึ่งของคนเป็นพ่อ
การใจแข็งทำลายความสุขลูกเป็นเรื่องยากแต่พ่อก็ทำ และปั้นแต่งเรามาจนถึงตอนนี้ (ซึ่งตื่นเช้าสู้สมัยนั้นไม่ได้ ฮา)

2
ตอนนี้พ่อชอบออนไลน์ เฟซบุ๊กมีแท๊กมากมาย เล่นเกมควิชต่าง ๆ อีกทั้งส่งสวัสดีวันจันทร์ให้ในไลน์ทุกคนตอนตีห้า

พ่อมีทุกอย่างที่คนแก่หัดเล่นเน็ตมี จะว่าดีก็ดีที่แกยังมีความสุขและมีเวลามากพอ แต่ก็อยากให้เพลา ๆ ลงบ้าง

ให้เวลาแม่สิ เดี๋ยวก็โดนงอนอีกหรอก รู้ไหมการดูเฟชบ๊กคนอื่นมาก ๆ จะทำให้เราอิจฉาและมองมาที่โลกตัวเอง จากนั้นก็จะหงุดหงิดง่าย

รู้ตัวไหมว่าตอนนี้หงุดหงิดง่าย

3
ตอนเด็ก ๆ พ่อให้นวดขาให้ เห็นขาพ่อแล้วท้อแท้ เราก็ตัวกระจิ๊ดริด (ตอนนั้น) พยายามโดดเหยียบ บีบ นวด คั้น เหนื่อยแทบตายกว่าจะนวดได้

มาตอนนี้เออ เราก็ถอดแบบพ่อมากือบทุกอย่าง ขาใหญ่ ขนเยอะ นวดยาก เวลาใช้ไอโฟนเหยียบที มันแทบจะกระโดดเตียงมาเหยียบให้

ไม่มีไรมากหรอก จะบอกว่า ดีใจที่ได้บางอย่างของพ่อมา

4
จำได้ว่ากลับไปกินข้าวกับพ่อมาหลายปีแล้ว ปีนี้ไม่ได้ไป หาเวลาไม่ได้

น่าสงสารตัวเองจัง

5
ผมพ่อขาวมากตอนนี้ กลายเป็นชายแก่สมบูรณ์แบบตามจินตภาพเราสมัยเด็ก ๆ เมื่อเห็นพ่อเป็นแบบนั้นก็คิดอยู่เสมอแหละว่าพ่อแก่แล้ว อยากกลับไปดูแลอะไรบ้าง

ตอนนี้รู้สึกว่าดูแลพ่อแม่ไม่ได้ดีเท่าสมัยเด็ก ๆ เลย ตอนนั้นอย่างน้อยก็ได้ปัดกวาดเช็ดถูบ้านให้ ตอนนี้สิไม่ได้ทำอะไรให้เลย

จะว่าไป ก็มีที่เหมือนตอนเด็ก ๆ คือ ก่อนออกจากบ้าน ต้องแบมือขอเงิน ซึ่งตอนนี้ก็ยังทำอยู่
#เสมอต้นเสมอปลาย
6
ตอนพ่ออายุ 35 ผมน่าจะอายุประมาณ 9 -10 ขวบ ในหัวตอนนั้นคิดว่าพ่อตัวโตมาก แข็งแกร่ง แบกได้ทั้งโลก และเป็นทุกอย่างที่ผู้ชายเป็น ดูแลแม่ ดูแลครอบครัว จนรู้สึกว่าถ้าเราอายุ 35 บ้าง คงไม่มีอะไรในโลกที่เรากลัว

พออายุ 35 จริง ๆ กลับรู้สึกว่าไม่มีอะไร เคว้งคว้างไร้หลัก ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน แต่ที่รู้สึกว่าเหมือน ๆ กันคือต้องดูแลลูก ๆ

เลยยิ่งเข้าใจว่าจะผ่านช่วงนี้ของชีวิตไปนั้นเป็นเรื่องยาก แต่พ่อก็ผ่านมันได้ เหลือเราที่ต้องทำบ้าง ไปบ้าง เผชิญกับเรื่องร้ายแรงของชีวิตบ้าง

เราไม่เห็นพ่อแบมือขอใคร รับผิดชอบตัวเองได้ดีเสมอ เราต้องยึดแบบอย่าง ดูแลตัวเองให้ถึงที่สุด และเป็นแบบอย่างให้ลูกเราต่อไปให้ได้

7
พ่อเป็นห่วงทางที่เราเลือกเสมอ ประสบการณ์สอนพ่อ พ่อสอนเรา เป็นแบบนั้นมาตั้งแต่เด็ก ๆ วันนี้อยากบอกพ่อแหละว่า อย่าเป็นห่วงเลย ทุกชีวิตลำบากในรูปแบบของตัวเอง ยังไงก็จะดูแลครอบครัวให้ดีแบบที่พ่อทำ และอยากให้มั่นใจว่า ไม่ว่าผมจะเลือกเส้นทางแบบไหน

เส้นทางนั้นจะเต็มไปด้วยความทุ่มเทอย่งถึงที่สุดเสมอครับ

8
แม่ดูเหนื่อย ๆ อยากกลับไปดูแลบ่อย ๆ แต่เอาเข้าจริงกลับไปทีไร ดูเหมือนจะเป็นภาระตลอด แต่ก็เชื่อว่าที่อยู่ข้างๆ แม่เสมอคือพ่อนั่นแหละ
เมียใครก็รับผิดชอบเด้อ-- ฮา--

9
ไม่รู้จะเขียนอะไรถึงพ่อ

10
จริง ๆ

#รักพ่อ
SHARE
Writer
imonkey7
Unfinished Writer
มีเรื่องมากมายจะเขียนแต่ก็เขียนไม่เสร็จ Blog : https://imonkey.blog/ และ https://bookster.blog/

Comments

Tendercactus
12 months ago
ขอบคุณที่ทำให้ฉุกคิดอะไรได้บ้าง
Reply
imonkey7
12 months ago
^^