MIM เม้มปากเรียน : ตอน 3 เมื่อป.โทนำพาโอกาสดี ๆ มาให้
ตอนแรกผมวางแผนไว้ว่าอยากบันทึกชีวิตการเรียน MIM ทุกวัน วันละนิดวันหน่อย หรืออย่างน้อยก็สักสัปดาห์ละครั้ง

และแล้ว ผลก็ออกมาอย่างที่เห็นนี่แหละครับ คือผ่านมาประมาณครึ่งปีถึงได้มาอัพเดทเพิ่มเติม (ขำแรง)

รู้ตัวอีกทีก็ผ่านมา 7 เดือนแล้ว ผมและเพื่อนร่วมรุ่นเรียนติดต่อกันแบบแทบไม่มีวันหยุดมาเป็นเวลา 6 เดือน และพักยาวมา 1 เดือน (เมื่อเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา) อาจมีเว้นช่วงการเรียนไปบ้างครั้งละประมาณ 1 สัปดาห์หลังจบวิชาหนึ่ง ๆ แต่พอว่างทีก็แทบไม่มีใครว่างอยู่ดี ทุกคนต่างก็ใช้เวลากับคนสำคัญของตนเอง หรือไม่ก็ใช้เวลากับตัวเองนี่แหละ

ผมเป็นอย่างแรก คือพอว่างก็เอาเวลาไปให้คนอื่น หาเพื่อน ๆ เพื่ออัพเดทชีวิตคนอื่นบ้างว่าเขาทำอะไรกัน 

ระหว่าง 7 เดือนที่ผ่านมานี้ ผมได้เจออะไรเยอะมาก และส่วนใหญ่ ต้องยอมรับว่าได้เจออะไรดี ๆ เพราะ MIM ทั้งนั้น ทำเอาชีวิตหน้าที่การงานกลายเป็นขาขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ ยกเว้นเรื่องความรักที่ MIM ช่วยผมไม่ได้จริง ๆ (แง)

สิ่งที่อยากโม้มากที่สุดคือเรื่องงานใหม่

ผมกำลังจะย้ายงานอีกครั้ง (อยากเขียนถึงมาก และจะมีแน่นอน) ซึ่งงานนี้ต้องขอบคุณพี่ป.โทท่านหนึ่ง ผมขอเรียกเขาว่าพี่เพชร เพราะเขาชื่อเล่นว่าเพชร... ใช่ ตรงไปตรงมานี่แหละ

พี่เพชรชวนให้ผมไปสมัครงานในบริษัทอสังหาริมทรัพย์แห่งหนึ่ง ซึ่งเขาก็ทำงานอยู่ในบริษัทนั้นนั่นแหละ แน่นอนว่าผมก็สมัครไปเพราะอยากลองงานสายการตลาดที่น่าจะตรงกับที่เราเรียนมา ไอ้ที่ลงทุนค่าเทอมมาจะได้เอามาใช้หน่อย 

ผมชวดงานนั้นไปอย่างน่าเสียดาย แต่พอดี MIM สอนให้อึดถึกทน พอพลาดงานแรก ผมก็โปรยเรซูเม่รัว ๆ ไปประมาณ 30 ที่ มีประมาณเกือบ 10 ที่เรียกเข้าสัมภาษณ์ และมี 2 ที่สนใจชวนไปร่วมงานด้วย

พูดกันตามตรงว่า การเรียน MIM และได้เจอสังคมวัยทำงานในแวดวงธุรกิจทำให้ผมกระตือรือร้นขึ้นมากจริง ๆ เพราะปกติคงไม่สนใจโปรยเรซูเม่นักหรอก (อันนี้จริง ๆ นะ) เพราะเป็นพวกแค่พออยู่พอกินพอ ไม่ได้สนใจการก้าวหน้าในเชิงธุรกิจนัก ตกใจเหมือนกันที่ความคิดของตัวเองเปลี่ยนไปขนาดนี้

สุดท้ายแล้ว ขณะที่ผมกำลังจะตัดสินใจเลือก 1 ใน 2 งานนั้น พี่เพชรก็ทักผมขึ้นว่า “พรุ่งนี้รอรับโทรศัพท์เรียกสัมภาษณ์เลยนะ”

พี่เพชรไม่ได้ชวนผมสมัครงาน แต่คราวนี้พี่แกยื่นตรงไปที่ทีมพี่เพชรเองเลย ซึ่งพี่เพชรจัดการให้ทั้งหมดโดยไม่บอกผมสักคำ จะว่าดีก็ดี แต่เราก็เกรงใจเหลือเกิน ผมก็เออออห่อหมกและขอบคุณเขาไปอย่างสุดซึ้ง


วันต่อมาก็มีโทรศัพท์มานัดสัมภาษณ์ตามที่พี่เพชรบอกไว้ และสิ่งที่ทำเอาผมอดขำไม่ได้คือ คนที่สัมภาษณ์งานผมก็คือพี่เพชร!!!!

แต่พี่เพชรไม่ได้มาคนเดียวนะครับ มีพี่ในทีมอีกคนมาสัมภาษณ์ด้วย และ HR เองก็นั่งคุยอยู่ด้วยเช่นกัน ซึ่งผมว่าก็ดีแล้ว จะได้คานความรู้สึกและเหตุผลกันหน่อย

และในที่สุด ผมก็ตัดสินใจเลือกเข้าร่วมงานกับพี่เพชร อันนี้เป็นโอกาสที่ต้องบอกตรง ๆ ว่าได้รับจาก MIM แท้ ๆ นอกจากงานนี้ ผมยังได้มีโอกาสนำทีมเอเจนซี่แรกเริ่มของตัวเอง ลองช่วยกันระดมสมองทำแผนการตลาดร่วมกัน ซึ่งก็ใช้ความรู้และประสบการณ์จาก MIM นี่แหละ

ผลตอบรับคือ พี่หัวหน้าทีมยอมรับเรามากขึ้น และยังพยายามผลักดันให้ผมได้ลองทำงานสายการตลาดและการจัดการมากยิ่งขึ้น จังหวะที่ทำให้ผมรู้สึกชนะมากที่สุด คือตอนที่ลองนำเสนอแผนการตลาดดูแล้วพี่คนหนึ่งในทีมบอกว่า “ไอเดียพวกนี้เก็บเอาไว้ ไม่ต้องเอาไปขายลูกค้า เพราะลูกค้าจ่ายไม่ไหวหรอก”

คำว่า “ลูกค้าจ่ายไม่ไหว” อาจฟังดูไม่ดีเลยในแง่การขายของ ถ้ามองในมุมนั้นก็ใช่ เพราะเราคิดวางแผนตั้งนานกว่าจะทำเสร็จได้ จะมองว่าสูญแรงเปล่าก็ไม่ผิด แต่สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกชนะ ก็เพราะว่าคำนี้ทำให้เห็นว่าไอเดียของเรามีคุณค่า มันสามารถสร้างมูลค่าในตัวเองได้สูงจนลูกค้าน่าจะจ่ายไม่ไหวเลยต่างหาก

สรุปแล้ว หลายเดือนที่ผ่านมามีแต่การอดทน อดกลั้น และการเรียนรู้อะไรใหม่ ๆ เต็มไปหมด จากมุมมองของเด็กป.ตรีคณะอักษรฯ อย่างผมแล้ว นี่คือการเติบโตแบบก้าวกระโดดจริง ๆ แต่ผมว่ามันก็ยังไม่พอ ผมยังใฝ่หาการเติบโตที่สูงกว่านี้ จะว่าโลภก็คงได้ ไม่เถียงเลย แต่ถ้าเราอยากให้ที่บ้านสบาย อยากให้คนรอบตัวมีความสุข ผมคงต้องอดทนและพยายามมากกว่านี้ (หวังสูงจัง ฮ่า ๆ)

เอาเถอะ ตอนนี้ก็ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ในอนาคต ความล้มเหลวยังรอเราอยู่อีกเยอะ

แต่ผมจะล้มแล้วลุกแน่นอน ไม่งั้นก็ไม่โตน่ะสิ :)

(ทั้งหมดนี้ไม่ได้เอามาเล่าเพื่อโม้ แต่อยากแบ่งปันผลลัพธ์จากความอดทนให้ทุกคนได้ฟัง ซึ่งผมว่ามันดีนะ เราแบ่งปันพลังบวกกัน ถ้าการแบ่งปันความรู้สึกดี ๆ เล็กน้อยเหล่านี้จะไปจุดไฟ หรือไปเป็นแรงบันดาลใจให้คนที่มาอ่านได้ ผมจะยิ่งยินดีเลยล่ะครับ หวังว่าจะได้มาเล่าให้ฟังอีกนะว่าเรียน MIM แล้วเป็นยังไงบ้าง)
SHARE
Written in this book
MIM เม้มปากเรียน (ป.โทมาร์เกตติ้ง)
บันทึกวันๆ ในการเรียน MIM หรือป.โทมาร์เกตติ้งก็งี้แหละ

Comments

Cheezyknip
5 months ago
ติดตามนะคะ :D
Reply
hirayui
5 months ago
ขอบคุณคร้าบ
Striver
5 months ago
อยากทราบว่าอาจารย์ที่สอนใน MIM ทั้งหมด ชาวไทยกี่คนต่างชาติกี่คนหรอคะ 
Reply
hirayui
5 months ago
เท่าที่เรียนมาตอนนี้ ผมเจอคนไทยแค่คนเดียวครับ แต่ก็เป็นอาจารย์คนไทยที่เก่งมาก ท่านทำแบรนด์ให้สุราไทยมาหลายเจ้าเลย ส่วนท่านที่เหลือคือจากต่างชาติหมดเลยครับ (เรียนมาแล้วประมาณ 10 วิชานะครับ)