4 จดหมายถึงวันพุธที่ 4
วันนี้หรอ...
เราคิดถึงคุณอีกแล้ว
เราคิดถึงทุกๆอย่างของคุณ
ไม่ว่าจะ กลิ่น เสียง ผิวของคุณ เราคิดถึงไปหมด 
เรารู้สึกทรมาน เจ็บปวดกับสิ่งที่เป็นอยู่
เราไม่อาจเป็นคนเข้มแข็งต่อได้...

เรามันอ่อนแอและน่าสมเพช       เรายังติดอยู่ในห้วงเวลาที่มีคุณอยู่เสมอมันยากมากๆ เราทำงานพลาดไปหลายอย่าง  
เราหมดไฟกับทุกๆสิ่ง เราอยากฉีกตัวเองเป็นชิ้นๆ  เพราะเมื่อเราคิดถึงคุณเมื่อไหร่ เราจะกลั้นน้ำตาและรอยยิ้มไม่ได้เสมอ เราเหมือนโรคจิตซะจนเราอยากกักขังตัวเองไว้ ไม่ให้รับรู้อะไร

มันยากมากที่ต้องมีความสุขในวันนี้ 
มันยากมากที่เราต้องสวมหน้ากากในคำว่า
ไม่เป็นไร :-)))

มันยากมากที่เราอยากกอดคุณเอาไว้เเต่แค่ไปโดนตัวคุณมันยังยากสำหรับเรา 
เราไม่อยากรับรู้ถึงความสุขของคุณเลย...

เราอยากยินดีกับคุณนะ แต่เรากลับอิจฉาในสิ่งนั้น

เราอิจฉาที่คุณยิ้มใส่สิ่งนั้น
เรา....
ไม่อยากเป็นแบบนี้แล้ว 
เราไม่อยากร้องไห้ทั้งๆที่เราไม่ได้ตั้งใจ


เราทนคิดถึงคุณไม่ไหว 
เราทนที่จะไม่คุยกับคุณไม่ได้
เราก็ทนมองคุณกับเขาไม่ไหวเช่นกัน...



เราอยากวางยาพิษใส่ห้วงเวลานี้จัง 


คุณเกลียดเราได้ไหม?
มันคงจะดีกว่าที่เรายังมาหลอกตัวเองว่ายังมีหวัง..

:))))

SHARE
Writer
Drama69
writer
สวัสดีตัวฉันที่อ่อนแอ

Comments