ธันวาคม ลมหนาว กับเด็กหญิงที่ถูกลืม

ธันวาคม.. บทสรุปของช่วงเวลาหวานและขมในหนึ่งปีที่ผ่าน
ลมหนาว.. ที่ชวนให้นึกย้อนถึงเรื่องราวมากมายเป็นร้อยพัน
เด็กหญิงที่ถูกลืม.. ตัวตนที่ถูกซ่อนเก็บไว้ในส่วนลึกสุดของหัวใจ
นี่เป็นการกลับมาเขียนครั้งแรกในรอบหลายปี 
และถือเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายเลยสำหรับการกลับมาเริ่มต้นอีกครั้ง
ระหว่างนี้ฉันตั้งใจนับ กี่ปีแล้วนะที่เราทิ้งสิ่งที่เคยรักที่สุด สิ่งที่เคยเป็นความฝัน
หนึ่ง... สอง... สาม... สี่... ห้า... หก... เจ็ด... เจ็ดปี

ย้อนกลับไปเมื่อเจ็ดปีก่อน 
เด็กหญิงคนหนึ่งฝันว่าในอนาคตว่าจะเป็นนักเขียนนิยายอาชีพให้ได้ เธอเขียนนิยาย เล่าเรื่องชีวิตและจินตนาการของเธอ เธอมีความสุขกับการอ่าน เธอเสพเรื่องราวต่างๆ ผ่านตัวหนังสือราวกับมันเป็นสายน้ำหล่อเลี้ยงชีวิต
แต่เมื่อวันคืนผ่านไป เด็กหญิงคนนั้นค่อยๆตัวเล็กลง เล็กลง เล็กลง 
แววตาเปล่งประกายสดใสช่างฝันถูกแทนที่ด้วยสิ่งอื่น และท้ายที่สุด เด็กหญิงน้อยคนนี้ก็จำต้องไปซ่อนตัว เธอเข้าไปซ่อนในส่วนลึกของใจ ลึกเสียจนแทบไม่มีใครสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของเธอ ลึกเสียจนเกือบจะลืมไปว่าเธอเคยมีชีวิตอยู่

ขอบคุณลมหนาวในเดือนธันวาคมนี้ 
ขอบคุณที่เข้ามาปลุกให้เด็กหญิงตื่นจากการหลับไหล 
ขอบคุณที่คืนชีวิตให้เธออีกครั้ง
ขอบคุณที่เข้ามาเตือนฉันตอนที่เกือบลืมอีกคนสำคัญในชีวิตไป
SHARE
Written in this book
Reminder

Comments