บทถนนเส้นหนึ่ง : ไม่มีนิรันด์ในราตรี
เวลามักเดินเร็วเสมอ ในโมงยามที่มืดสนิท บนถนนที่ฉาบไปด้วยลมหนาว 
ฤดูกาลพัดพาความแห้งผากมาเยือนทุกสรรพสิ่ง 
ใบไม้เริ่มผลัดสี ดอกไม้เริ่มผลิดอก สสารสีเขียวเริ่มหยุดชะงัก ถนนเส้นนั้นเริ่มเห็นเค้าลางของใบไม้สีหม่น 

ไม่แดงหม่น ก็น้ำตาลไหม้  
ธรรมชาติกำลังหาทางไปในสภาวะที่แห้งแล้ง 
ไม่แน่ว่าหัวใจหลายดวงของปุถุชนที่เดินอยู่บนถนนเส้นนั้น ต่างก็กำลังหาที่ทางให้ตนเองอยู่


ฉันและคุณเดินตัวสั่นอยู่ใต้เเสงไฟสีอุ่นนวล 
แม้ประตูหน้าต่างสองข้างทางจะถูกลงดาลมิดชิด แต่ถนนเส้นนี้ไม่เคยหลับไหล

ลมหนาวปะทะเส้นผมของเธอ ใบหน้าของเขา 
ทว่าความหนาวกลับไม่อาจแช่แข็งเขาและเธอที่ทอดน่องอย่างไม่เร่งรีบ

จุดหมาย ณ ขณะนั้น ไม่สำคัญเท่าช่วงเวลานี้ 
ช่วงเวลาที่อุ้งมือของฉันและคุณชุ่มโชกไปด้วยเม็ดเหงื่อ
ทำให้หวนคิดถึงเพลง I Want to Hold Your Hand ที่ครั้งหนึ่ง ฉันเคยบอกว่าไม่เคยฟัง
ทั้งๆ ที่เราได้รู้จักกันเพราะบทเพลงของ The Beatles แท้ๆ 

(ชอบ The Beatles แต่ไม่ได้ฟังทุกเพลงของพวกเขามันจะแปลกไหมนะ)


ฉันนึกไม่่ออก 

ทำไมตอนนั้นเราหายไปจากกันและกันวะ
บรรยากาศตอนนั้นมันเป็นสีอะไรนะ 
เรากำลังแวดล้อมไปด้วยสถานการณ์แบบไหนกันนะ 

ฉันไม่ใช่คนที่มีความจำดีเสียด้วย 
แต่หลายๆ เรื่องในบาร์แห่งหนึ่ง ฉันกลับจำได้ดีอย่างน่าประหลาด
สีของวันนั้นค่อนข้างขมุกขมัวพอสมควรเลย 
แต่ความแปลกหน้าถูกทำลายลงไปเร็วกว่าที่คิด 
ความรู้สึกอุ่นใจต่อการเจอกันครั้งแรกก็ดันเกิดเสียอย่างนั้น 

ทำไมไม่รู้ 
แต่เราแค่ไม่รู้สึกกลัว 
มันปลอดภัย  

ความสัมพันธ์คือสิ่งประหลาด 
เป็นความนามธรรมที่ท้าทายจิตสำนึกของมนุษย์ผู้หนึ่งอยู่เสมอ
และในบางห้วงเวลา เขาและเธอต่างก็พร้อมที่จะพังแท่นศีลธรรมให้ล้มครืนอยู่ตรงหน้าโดยไม่แยแส 

เพียงเพราะเธอและเขาล้วนปรารถนาต่อเสียงเพรียกภายใน 
และเรามักให้ที่ทางแก่หัวใจก่อนความคิดเสมอ 

ฉันกลัวในทุกย่างก้าวที่กำลังเดินอยู่กับคุณ
เพราะมันสามารถเป็นครั้งสุดท้ายได้เสมอ 
ไม่ว่าเราจะเดินช้าขนาดไหน เวลาก็ยังคงเดินในจังหวะเดิมเสมอ 
ไม่ว่าเราจะเล่าความหลังกี่เรื่องต่อกี่เรื่อง ปัจจุบันก็ไม่เคยทำงานและเดินหน้าอยู่เสมอ
สุดท้ายแล้วถนนเส้นนี้ก็มาถึงทางแยก และอาจจะไม่มีทางมาบรรจบกันอีกเลยก็ได้ 

มีไม่กี่ครั้งที่อดีตบางอย่างมาปรากฎตัวอยู่ตรงหน้า ในแบบที่จับต้องได้ 
แต่ทุกอย่างล้วนกำลังหาทางไป 
และทุกคนล้วนกำลังเดิน ไม่่วาช้าหรือเร็ว 

สุดความพยายามของเราแล้วในค่ำคืนนี้ 
บนถนนเส้นนี้ 
เมื่อฟ้าสาง มันจะเป็นวันที่ดี

SHARE
Writer
TodayIDie
A storyteller
“ ลูกสาวชาวประมงลุ่มทะเลอ่าวไทย ”

Comments