quite room
รู้สึกแปลกใจนิดหน่อย ตอนที่ตัวเองจ้องมองเพดานว่างเปล่าในความมืด มองไม่เห็นแสงสีน้ำเงินที่สาดส่องผ่านหน้าต่างบานเก่า 

ผมสูดหายใจเข้าลึก ผ่อนมันออกมาช้าๆ ละเลียดกับช่วงเวลานี้ก่อนจะยิ้มกับตัวเอง 

หลังเก็บกระเป๋าหนีออกจากบ้านมาได้หนึ่งเดือน แม้จะเครียดเรื่องเงินในกระเป๋านิดหน่อย แต่นอกนั้นถือว่ายอดเยี่ยม 


ไม่เคยรู้สึกสงบอย่างนี้มากก่อน 


และไม่เคยรู้สึกถึงความว่างเปล่าในกระเป๋าตังค์มากขนาดนี้มาก่อน

คงต้องปากกัดตีนถีบเอาสักหน่อย แต่ไม่เป็นไร อยู่ในเกณฑ์ที่ยังรับไหว 

ผมนึกถึงเพื่อนฝูงของตัวเอง พวกเขาคือบุคคลที่ผมภาวนาให้ก่อนนอน ไม่มีเรื่องให้กังวลใจและหลับสบายเสมอ  ในยามนี้จะเป็นยังไงกันบ้างหนอ 
 
และเธอคนนั้น ตอนนี้จะหลับไปหรือยัง 

ผมรู้สึกตัวไวเสมอกับสิ่งรอบข้าง ถ้าผมให้ความสนใจกับมันมากพอ จึงได้รู้ความรู้สึกของตัวเองอยู่ตลอด แม้ภายนอกจะดูเหมือนคนที่ไม่คิดอะไรเลยก็ตาม 

ก็มีแค่เรื่องนี้ที่ทำให้แต่ละวันผมต้องเตร่อยู่กับเวลากลางคืนนานขึ้นมาหน่อย 

นอนได้แล้ว :) 





SHARE
Writer
grumpyboy
writer
รู้สึกเหมือนมีผีเสื้ออยู่ในท้อง แต่จำไม่ได้ว่ากินมันเข้าไปเมื่อไหร่

Comments