เจิดจ้าดังอาทิตย์ในหมู่ดาวนับล้าน

เสียงเพลงเคารพธงชาติดังขึ้นบ่งบอกเวลาแปดโมงตรงแล้ว บรรดานักเรียนที่มาสายต่างวิ่งโดยไม่สนใจว่าจะชนใครหรือไม่เพื่อมาให้ทันรั้วโรงเรียนที่กำลังจะปิด  
บ้างก็ลุกจากม้านั้งตัวเก่งเพื่อเดินไปเข้าแถวเมื่อเห็นครูเริ่มเดินมาทางม้านั้งหลายๆตัวที่เรียงรายอยู่อย่าระเกะระกะ ก๊วนเด็กเกเรบางกลุ่มก็ยังนั่งอยู่เหมือนจะท้าทายครูเสียอย่างนั้น 
บางคนก็เข้าไปหลบตามอาคารเรียน ห้องน้ำ หรือห้องพยาบาล 


ส่วนฉันและเพื่อนคงอยู่กลางระหว่างคนสองแบบที่กล่าวไป ไม่ได้มาเร็วและไม่ได้มาสายจนต้องเร่งรีบขนาดนั้น แต่คงเป็นประเภทที่ถ้าครูยังไม่มาไล่ใกล้ๆก็ยังคงนั่งต่อแบบนั้น 

แต่แรงบันดาลใจคงจะเป็นคนๆนึงซึ่งอยู่ในหมู่คนมากมาย เราทุกคนต่างมีผู้เป็นที่รักของดวงอาทิตย์ทั้งนั้น ฉันกวาดสายตาหาผู้เป็นดวงจันทร์ในยามกลางวัน
 ถึงแม้ว่าเขาจะชอบหมู่ดาวนับล้านมากกว่าดวงอาทิตย์อย่างฉัน แต่แน่นอน เขาโดดเด่นที่สุดในสายตาของฉันเสมอแม้จะอยู่ในที่ๆมีผู้คนขวักไขว่ไปมาก็ตาม 


เส้นผมสีดำน้ำตาลนั่น นัยน์ตาสีน้ำตาลอัลมอนด์ สีผิวน้ำผึ้งอบอุ่น ส่วนสูงกว่ามาตราฐานชายไทยขึ้นมาเล็กน้อย อาจจะเป็นเพราะบาสเก็ตบอลที่คุณชอบเล่นกับเพื่อน 
รอยยิ้มที่เจิดจ้ายิ่งกว่าสิ่งในใจฉัน ท่วงท่าก้าวเดินที่ไม่ว่าจะเห็นกี่รอบก็ยังใจเต้นแรงได้เสมอ 

ทุกอย่างหลอมรวมให้กลายเป็นคุณ 
"ผู้เป็นที่รักของดวงอาทิตย์"




ตอนเด็กๆ ฉันกลัวสุริยุปราคามาก 
พอดวงจันทร์ทาบแสงบดบังดวงอาทิตย์ 
โลกดูมืดมิดไปหมด ฉันร้องไห้จ้าวิ่งไปหาแม่
 แม่เลยเล่าเรื่องๆนึงให้ฟัง
แม่บอกว่าในสุริยะจักรวาลที่มีหมู่ดาวมากมาย ดวงจันทร์ตกหลุมรักในแสงเจิดจ้าของดวงอาทิตย์สุดหัวใจ 

ดวงจันทร์แอบมองดวงอาทิตย์มาตลอดและคาดหวังในความรักที่เป็นไปไม่ได้
     ดวงจันทร์ที่ส่องแสงประกายในยามค่ำคืน                    ไม่มีทางได้อยู่คู่กับดวงอาทิตย์            ที่ส่องแสงเจิดจ้าในยามกลางวัน

ดวงจันทร์ได้แต่เฝ้ามองด้วยความเศร้าโศก 
แม้จะอยากอยู่ใกล้แค่ไหน แต่ดาวทุกดวงต่างต้องโคจรออกไปเพื่อทำหน้าที่ของตน 

ในรอบหลายปีที่เกิดสุริยุปราคา 
ทั้งคู่จะโคจรมาอยู่ตรงหน้ากัน แม้จะเพียงเวลาไม่กี่นาทีที่เราเห็น 
แต่สำหรับการรอคอยของดวงจันทร์ผู้ศรัทธาในรักมันคือเวลาที่แสนจะยาวนาน 
เธอพยายามตักตวงความสุขไว้ให้มากที่สุด
และพยายามปลอบใจตนเองด้วยความหวังที่จะได้กลับมาพบในเร็ววัน


" แล้วดวงอาทิตย์รักดวงจันทร์บ้างหรือเปล่าคะ แม่ " 
ฉันถามด้วยความใคร่รู้ ในใจนึกสงสารดวงจันทร์สุดหัวใจ


" ไม่รู้สิ บางทีพระอาทิตย์อาจจะไม่เคยมองเห็นดวงจันทร์มาตลอดเพราะบนฟ้ามีดาวมากมายแก่งแย่งส่องแสงตลอด "


เมื่อปีก่อนฉันจำได้ว่าทุกๆ วันจันทร์สารวัตรบางส่วน  รวมถึงคุณจะถูกแบ่งมายืนเวรตรงหน้าประตูรั้วโรงเรียน 
ฉันเจอคุณทุกครั้ง และนั้นทำให้วันจันทร์ไม่น่าเบื่ออีกต่อไป ฉันตั้งหน้าตั้งตารอวันจันทร์ของทุกสัปดาห์ 
แต่น่าเสียดายที่ปีนี้คุณไม่ได้มายืนตรงนั้น 
เราเจอกันนานๆครั้ง 
และวันจันทร์ก็เริ่มน่าเบื่อขึ้นเรื่อยๆ

ฉันยังคงจับจ้องไปที่คุณ รอยยิ้มของคุณเวลาพูดเรื่องที่คุณสนใจ แววตาของคุณจะระยิบระยับขึ้นเสมอ 
ดูเหมือนว่าสัญชาติญาณของคุณจะเริ่มทำงานเมื่อฉันจ้องคุณมากเกินไป คุณหันมาเห็นฉัน วินาทีนั้นเป็นวินาทีที่ฉันตกใจมาก 
และทำได้แค่โบกมือยิ้มๆให้คุณจนแก้มปริ 
ในใจคิดว่าคุณคงจะหันหนีแน่ๆ 

คุณยิ้มตอบกลับมา มือใหญ่ที่โบกอยู่กลางอากาศนั้นดูอบอุ่นยิ่งกว่าคาราเมลที่กำลังละลายในหม้อเล็ก 
ฟันซี่ขาวๆนั้นน่ารักยิ่งกว่าอะไร 
คุณบดบังผู้คนอื่นจากสายตาฉันไปจนหมด 
ฉันค้างคาอากาศอยู่ตรงนั้น 
รู้ตัวอีกทีคุณก็หายลับเข้ากลีบเมฆไปเสียแล้ว






เย็นวันนั้นฉันได้ไปเห็นกระดาษพับดาวสำเร็จรูปจากร้านเขียนเขียนแถวบ้าน 
ราคามันไม่แพงมากนักและมีหลายใบให้พับได้อีกนาน 
จำได้ว่าตอนนั้นฉันดูนิยายหรือซีรีย์เรื่องนึง 
นางเอกตกหลุมรักพระเอกตั้งแต่แรกพบ 
เธอพยายามห้ามใจตัวเองเมื่อรู้ว่าพระเอกมีคนที่ชอบมาตั้งแต่ต้น 
ทุุกครั้งที่เธอหวั่นไหวหรือคิดถึงเขาเธอจะพับดาวดวงหนึ่งหย่อนใส่โหลแก้ว 
และเมื่อดาวกระดาษเต็มโหลแก้ว เธอรักเขาจนหมดใจ
แต่นั้นแหละ ทุกอย่างถูกวางไว้หมดแล้วตั้งแต่ต้น เธอลงวิ่งในสนามทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าไม่มีทางถึงเส้นชััยและไม่มีทางชนะในสนามแห่งความสัมพันธ์ครั้งนี้ 
ในเมื่อเขาวางตัวแชมป์ไว้อยู่แล้ว เรื่องราวที่ไม่สมหวังนี้ช่างแสนเศร้า 

ตอนนั้นฉันคงจะอินมากไปหน่อยเลยซื้อกระดาษพับดาวพวกนั้นมา 
พอรู้ตัวอีกทีดาวกระดาษก็เกินครึ่งไปแล้ว 
ตอนนี้ฉันคงเป็นบะหมี่ ที่คิดอยากจะเป็นทานตะวันที่หมอเป้งรักหล่ะมั้ง



#เรื่องราวดวงจันทร์ พระอาทิตย์ - นิยายจอมใจฟาโรห์

SHARE
Written in this book
หัวใจไฮเดรนเยีย.
ถึงเธอ ผู้ที่ใจร้ายกับฉันตลอดกาล
Writer
perfectbluesky
blue fav
Dear, my sunshine

Comments