วิทยาศาสตร์เป็นเรื่องเดียวกับหัวใจ
น้ำหนักกดทับลงมาที่สองแขน
เกิดแรงผลักที่ทำให้สองขาก้าวเดินแทบไม่ไหว
มันหนักหนาขึ้นทุกครั้งที่พยายามจะเอาชนะ
จนสองเท้าที่เคยเดินหน้ากลับกลายเป็นถอยหลัง
'เหนื่อย'
ความอ่อนล้าเข้าครอบงำ
ในที่สุดสองเท้าก็หยุดนิ่ง
แต่น้ำหนักนี้กลับไม่หยุดตาม
มันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อย่างสม่ำเสมอ
และดูเหมือนว่ามันจะมีอำนาจมากกว่าแรงดึงดูดของโลกใบนี้เสียอีก
เพราะกระทั่งตอนที่ล้มตัวนอนราบปล่อยให้แรงโน้มถ่วงเอาชนะร่างกายเคยที่ตั้งตรง
ความหนักอึ้งของมันก็ยังคงอยู่
สองแขนเริ่มต้านทานกับน้ำหนักนี้ไม่ไหว
ปล่อยให้มันกดทับไปทั้งหัวใจ


นอนอยู่บนพื้นราบ กลับรู้สึกเหมือนกำลังจมลงไปในห้วงอวกาศ
ไม่สิ
อวกาศเป็นสภาวะไร้น้ำหนัก
แต่ตัวฉันราวกับแบกโลกไว้ทั้งใบ


เธอลองปล่อยมือจากโลกใบนี้ดูสิ
แล้วจะพบว่าที่จริงเธอไม่ได้แบกรับสิ่งใดๆ
โลกลอยอยู่ได้ด้วยตัวของมัน
เช่นกัน
น้ำหนักไม่ได้กดทับลงมาที่สองแขนของเรา
แต่เป็นเราหรือเปล่าที่เอาตัวไปรองรับมัน
จงเรียนรู้ที่จะปล่อยวางให้มากกว่าแบกรับ
แล้วหัวใจของเธอจะเป็นอิสระ
SHARE
Writer
pailincm
painter, writer and lover
always keep the faith

Comments