เขาจากไปไม่เหมือนต้นไม้ที่กลับมา
เราเคยปลูกต้นไม้ต้นหนึ่ง เพราะวันนั้นไปตลาดแล้วไปเจอ เราตัดสินใจอยู่นานมาก เดินวนอยู่หลายรอบ กว่าจะตัดสินใจซื้อแล้วเอากลับมาที่ห้อง เราไม่รู้จักต้นไม้ต้นนี้เลย ‘เพียงแต่เราชอบ’ 

เราคิดว่า เราสามารถดูแลต้นไม้นี้ได้ดี รดน้ำแล้วพาตากแดด เราทำแบบนี้ทุกวัน
เราคิดว่ามันไม่ยากหรอก มันก็เหมือนต้นไม้ทั่วๆไปที่เคยปลูกนั้นแหละ

จนวันหนึ่งต้นไม้เริ่มเหี่ยว เราคิดว่ามันคงต้องการน้ำ หรืออาจจะโดนแดดมากไปหรือเปล่า เราคิดแบบนั้น 

จนกระทั่ง

  ใบไม้เริ่มร่วง ทั้งๆที่เราดูแลมันอย่างดีนี่ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ เราเริ่มสงสารต้นไม้ และกลับมาคิดแบบจริงจังว่าทำไม เราเคยคิดออกว่า งั้นเราลองเปลี่ยนวิธีดูแลไหม เราเริ่มเอาน้องอยู่ในร่ม แทบไม่ตากแดดเลย เรากลัวมากกว่าน้องจะไม่รอด 
  แต่แล้วน้องก็เริ่มดีขึ้นมา ใบสีเขียวเริ่มผลิใบออกมา ชูก้านขึ้น ใจเราเริ่มฟูอีกครั้ง เราคิดว่าเราเริ่มรู้จักต้นไม้ต้นนี้ดีขึ้นมาอีกนิด และเริ่มรู้ว่าถึงเราจะดูแลดีแค่ไหน แต่วิธีการดูแลมันผิดมาตั้งแต่แรก มันผิดโดยที่ไม่มีใครเตือนเราเลย กว่าจะรู้ตัวก็เกือบเสียไปแล้ว

   เปรียบกับความรักละมั้ง ที่เราคิดอยู่นาน ว่าจะเอาตัวเองลงไปเสี่ยงกับความรักครั้งนี้ไหม ใช้เวลาคิดอยู่นาน กว่าจะตัดสินใจ เพราะเราชอบคนนี้ เลยกล้าที่จะลองเสี่ยงทั้งๆที่ไม่รู้จักเขาดีพอ เหมือนกับที่ตัดสินใจเลือกต้นไม้เพราะความชอบ

เราก็คิดเหมือนกับต้นไม้นั้นแหละ ดูแลให้ดี ใส่ใจอะไรที่เขาบอก พยายามรู้จักเขาให้มากขึ้นในมุมที่เขาอยากให้รู้ และในมุมที่เขาแอบปิด พอเวลาเริ่มผ่านไป เรากลับละเลยบางอย่าง จนกระทั่งเรารู้ว่ามันเปลี่ยนไป 

และเริ่มที่จะเข้าใจขึ้นอีกนิดว่า ความสม่ำเสมอมันสำคัญจริงๆนะ การกระทำมันสำคัญกว่าคำพูดก็จริง แต่พูดให้เขารู้สักนิด มันอาจจะเป็น made my day ของเขาเลยก็ได้
แต่ที่เสียใจไปมากกว่าเดิม คือเราไม่สามารถรักษาเขาไว้เหมือนต้นไม้

ใช่ เราเสียเขาไป

และไม่มีใครเตือนเราเช่นกัน กว่าจะรู้ตัว เราเสียเขาไปแล้ว



2\12\2562
SHARE
Writer
1401
writing
เจอกันในฤดูร้อน แล้วจากกันสมบูรณ์ในฤดูหนาว

Comments