Deep Down


เบื้องหน้าที่มีแต่รอยยิ้ม แต่เบื้องหลังคือโศกนาฏกรรม..


     คนเรามักมีชีวิตอยู่เพื่อความสุขของตนเองโดยหลายครั้งก็ต้องแคร์ว่าคนอื่นจะมองเรายังไงด้วย การที่คุณได้ตัดสินใจเริ่มความสัมพันธ์กับใครคนหนึ่งแน่นอนว่าคุณควรจะทำให้เขามีความสุข นั่นคือสิ่งที่ผมทำมาตลอด แต่ในโลกที่ไม่ใช่ว่าทุกคนจะเป็นเหมือนคุณไปซะหมดมันจึงทำให้คุณเป็นฝ่ายที่จะต้องถูกกระทำเสมอมา มันยากที่จะเก็บอารมณ์อันเจ็บปวดแบบนั้นไว้คนเดียว การกระทำที่มันรุนแรงและไม่แฟร์กับคุณ พอมองคิดย้อนกลับไป ไม่ว่าผู้หญิงคนไหนที่คุณรักที่สุดบนโลกก็จะทำเช่นนั้นกับคุณเสมอ..แม้แต่ผู้หญิงที่ให้กำเนิดคุณมาก็ตาม แต่คำพูดและการแสดงออกให้คนภายนอกเห็นก็จะเป็นว่าคุณกับเขารักกันดีี ซึ่งนั่นก็เป็นส่วนหนึ่งเพราะไม่ใช่ว่ามันจะแย่ไปหมดทุกอย่าง การโดนกระทำแบบนี้จากหลายคนทำให้คุณอาจคิดว่าคุณคงแย่เองแหละ แต่มันไม่ใช่หรอกนะ คิดแบบนั้นมันมีแต่ทำให้ตัวคุณดูแย่ลงไปอีก ความคิดที่ถูกต้องก็คือ...ที่พวกนั้นมันไม่ใช่ที่ของคุณ ที่ที่คุณอยู่อย่างมีความสุขมันมีอยู่จริงนะเพียงแต่ไม่ใช่ตอนนี้ ซึ่งผมก็ทำได้เพียงปลอบใจตัวเองไปแค่นั้น และที่คุณยังไม่เล่าเรื่องที่พวกเขาทำกับคุณออกไปให้ใครฟังก็เพราะคุณยังแคร์พวกเขา แต่คุณไม่แคร์ตัวเอง?..ใช่ ถ้าจะให้ผมแคร์ตัวเองมันก็ต้องมีใครซักคนที่คอยถามว่าผมเจออะไรมาบ้างวันนี้ วันนี้เป็นยังไงบ้างเหนื่อยรึเปล่า เล่าให้ฉันฟังบ้างสิ ... ใช่ แล้วมันก็มีแต่เสียงลมพัดเบาๆซึ่งมีแต่ผมคนเดียว และก็ทำให้ผมได้เห็นใบหน้าของตัวเองที่สะท้อนลงมาเป็นเงาใต้แสงไฟ ทันใดนั้นผมก็รู้ว่าคนที่ผมควรได้พูดและถามไถ่มากที่สุดคือตัวเอง ตอนนี้ผมอาจพูดคนเดียวหลายครั้งกอดตัวเองหัวเราะกับตัวเอง ผมมีความสุข ??? ....อ่อใช่....จ้า...
SHARE
Written in this book
One
Writer
TunlaPhi
None
This is my area

Comments