ไม่นานใช่ไหมที่รัก ที่ฉันจะได้บอกรักคุณอีกครั้ง For you Part1

ดอกไม้ในยามรุ่งอรุณ กลิิ่นหอมจางๆที่ส่งผ่านเข้ามาในโซนประสาทรับกลิ่น เหมาะกับการพักผ่อนและเจอคนพิเศษจริงๆ เลือกไว้ถูกวันส่ะจริงๆ




   « she 

ช่อดอกไม้สีขาวช่อนึ่งที่ถูกจัดไว้ก่อนล่วงหน้านี้ ถูกจััดใส่ไว้ในแจกันเพื่อประดับอยู่ตรงกลางผ้าปู
สีเทาอ่อน 
ตะกร้าใบสีน้ำตาลขนาดกลางที่ถูกหิ้วมา
ภายในมีนมอุ่นๆที่กำลังหยิบขึ้นมาถูกวางจัดแจงไว้สองขวด พร้อมแก้วสีชมพูกับสีดำขนาดกลางพอเหมาะที่หยิบขึ้นมาวางไว้ข้างๆ 
ขวดนึ่งอยู่ตรงหน้าฉันและอีกขวดอยู่ตรงข้ามฉันระหว่างแจกัน 

แซนวิชไส้มายองเนสปูอัดที่พึ่งทำมาใหม่ๆอยู่เต็มในกล่องใบใสขนาดกลางที่ถูกยกออกมาจากในตะกร้าพร้อมจานใบเล็กพอเหมาะสีขาวสองจานถูกจัดวางแซนวิชไว้ และวางไว้ข้างๆนมอุ่น
ทั้งสองฝั่ง 
พร้อมขนมคุกกี้ที่ถูกอบไว้ก่อนน่านี้ถูกห่อไว้ในถุงกระดาษสีขาวที่ถูกมัดไว้เชือก
สีน้ำตาลที่มีกระดาษสีเนื้อเจาะไว้อยู่กับเชือก 
ห่อนึ่งถูกเขียนว่า for you 
อีกห่อนึ่งเขียนว่า for me 


อากาศเย็นๆเพราะเป็นพึ่งผ่านช่วงเวลารุ่งสางมา ท้องฟ้าที่ปลอดโปร่ง แสงแดดอ่อนเริ่มสาดส่องผ่านมาตามกิ่งใบไม้ใหญ่แต่ก็ไม่ทำให้ร้อนเลย บวกกับความเงียบสงบในช่วงเช้าที่ไม่ค่อยมีผู้คนพลุกพล่านนัก ช่วงนี้เป็นช่วงฤดูหนาว สิ้นปีแห่งความสุข การได้พบเจอใครบ้างคนที่ตั้งตารอมาอย่างยาวนาน


เสียงฝีทางที่กระทบกับเศษใบไม้และกิ่งไม้แห้ง
ที่กำลังตรงมาทางนี้ ใครคนนั้นที่เผ้ารอเจอมาอย่างยาวนาน เสียงฝีทางเริ่มช้าลงเหมือนใกล้จะถึงตัวฉัน ใบหน้าที่ขาวใส ปากที่ถูกฉีดยิ้มปรากฏขึ้นเรื่อยๆ ดอกเดซีี่ช่อปานกลางที่อยูู่ในฝ่ามือขนาดใหญ่ เสื้อผ้าโทนน้ำตาลที่กำลังนั่งอยู่ตรงหน้าฉัน ผู้ชายคนนี้ที่เฝ้ารอเจอมาเนิ่นนาน





   « He

ผู้หญิงชุดเดรสสีครีมต้องหน้าผม คนที่ผมเฝ้ารอนับวันที่จะได้พบกันอีกครั้ง
ใบหน้าที่ถูกแต่งเติมมาด้วยแค่แป้งตลับกำลังถูกแต่งเติมด้วยสีแดงธรรมชาติเหมือนลูกมะเขือเทศ ลิปสติกสีนูนบนปากบางที่กำลังเผยรอยยิ้มกว้างขึ้นชัดๆ ผมยาวสลวยสีน้ำตาลที่พัดปลิ้วตามกระแสแรงลม 
ใครบางคนที่ผมคิดถึงนักคิดถึงหนาได้มานั่งอยู่ตรงหน้าผมแล้ว

แซนวิชและนมอุ่นที่ถูกจัดไว้เพื่อเตรียมรอผม คุกกี้ที่ผมคิดถึงรสชาติมันส่ะจริงๆ 
กาลเวลาไม่เคยทำให้เธอตรงหน้าผมน่ารักน้อยลงเลยด้วยซ้ำมันทำให้ผมโหยหาเธอมากกว่าส่ะอีก

เกือบปีนึ่งแล้วที่ผมไม่ได้พบเธอเลยเพราะเราเป็นเพียงคนรู้จักกันดี คุณเคยได้ยินรึป่าวว่ารักกันแต่ไม่จำเป็นต้องครอบครองกันก็ได้ 
ผมเคยคบกับเธอนะ แต่ผมและเธอคิดว่าว่าเราไม่เหมาะสมจะครอบครองกันเรายังไม่พร้อมต้องรอเวลามากกว่านี้ 
ผมและเธอในตอนนี้เป็นคนที่รู้จักกันดี 
ความรู้สึกที่ไม่เคยจางหายเพิ่มขึ้นส่ะมากกว่า ความคิดถึงโหยหาคนตรงหน้ามันยิ่งเพิ่มขึ้นทุกๆวัน ผมและเธอต่างคนก็มีหน้าที่ที่ต้อง
ทำให้ระยะห่างเว้นเราไว้ ทำให้ความคิดถึงความรักมันเริ่มทำงานจนก่อตัวขึ้นมามากขึ้นเรื่อยๆ 

ผมและเธอทุกๆปีเราจะกลับมาเจอกันช่วงฤดูหนาว ที่เดิม เวลาเดิม นี่ก็คงเป็นปีที่สิบแล้ว 
คนตรงหน้าไม่เคยเปลี่ยนไปเลยแม้เธอจะไม่ใช่สาวแรกรุ่นเช่นเดิม


ผมและเธอรู้จักคบหากันมาตั้งแต่วัยรุ่นยันตอนนี้พวกเราก็มีหน้าที่การงานกันหมดแล้ว 
เวลาผ่านไปนานเป็นสิบปีทำไมนะ
ผมและเธอความรักที่มอบให้กันไม่เคยเปลี่ยนไปเลย น่ารัก สวยงาม เช่นเคย...

ผมและเธอต่างคุยกันเราหยิบยกเรื่องทั้งปีนี้มาคุยกัน มันก็คงเหมือนทุกๆปีเราทำกันแบบนี้ เรื่องเล่ามากมายที่เกิดขึ้น 
ระหว่างสนทนาก็มีนมขนมที่เธอเตรียมมาให้ผมแบบนี้ทุกปี 


รสชาติเดิม เธอคนเดิม ความรู้สึกเดิม 
มันยังคงตึงตราอยู่ในความทรงจำ 


ผมหวังว่าเราจะเจอกันแบบนี้ในทุกปี ผมหวังว่าเธอในปีหน้าเธอคงจะรอผม

อีกปีเดียวเท่านั้นนะที่รัก 


ดอกเดซี่เป็นดอกไม้ที่เธอชอบ ผมมอบให้เธอทุกปีถึงแม้มันจะไม่ใช่ช่วงโอกาสสำคัญ 
ผมมอบให้เธออีกครั้ง รอยยิ้มจากคนตรงหน้าถูกส่งมอบมาให้ผม 
แววตาที่เธอบอกว่าเธอรักผมแค่ไหน ผมก็รักเธอและรักมาตลอด


รอยยิ้มเธอสวยงามเกินกว่าผมจินตนาการไว้ทุกครั้งที่ยามไกลคิดถึงเธอ


เมื่อได้มองใกล้กันแบบนี้ก็ปฏิเสธไม่ได้จริงๆว่ามันมีผลต่อหัวใจผมมากจริงๆ ถึงเป็นรอยยิ้มเดิมที่คุ้นเคยก็ทำให้ผมหน้าร้อนและใจสั่นทุกครั้งที่ส่งมาให้ 

ปีละหนกับรอยยิ้มเพียงครั้งเดียวที่เจอมันก็คุ้มค่ากับการรอมาเนิ่นนานส่ะจริงๆ





  « She

ผู้ชายตรงหน้าฉันยังคงเป็นนายนี่เหมือนเดิม
เฝ้าภาวนามาทุกปีขอให้เขากลับมาหาฉัน 
แล้วปีนี่เขาก็กลับมาหาฉันจริงๆ 
เวลาเดิม ที่เดิม เขาคนเดิม ความรู้สึกเดิม
รักฉันรักและคิดถึงโหยหาเขามากส่ะจริงๆ 
ฉันจะรอเขา รอวันที่เขาพร้อม  


ฉันเฝ้ารอที่จะได้ตื่นมาทุกเช้าได้เห็นหน้าเขาเป็นคนแรกในที่วันๆและเห็นหน้าเขาเป็นคนสุดท้ายของทุกๆคืน 

ไม่เคยไม่รอเลยนะที่รัก



ผู้ชายคนเดียวที่ฉันจะแต่งงานด้วย เขาคนเดียวที่ฉันอยากจะฝากชีวิต อีกนานเท่าไรก็จะรอเพราะหัวใจฉันก็เป็นของเขามาโดยตลอดและจะเป็นตลอด...


ฉันอยากพูดว่าฉันรักเขามากแค่ไหนไม่ใช่เพียงแค่สื่อผ่านแววตา ขอให้ฉันได้พูดสักครั้งไม่นานใช่ไหมที่รัก ที่ฉันได้จะบอกรักคุณอีกครั้ง




By : ppinkmoon


ผลลัพธ์ปลายทางสุดท้ายของเขาและเธอจะเป็นเช่นไรจะสวยงามเหมือนที่เราเคยเห็นกันมารึป่าว หรือว่า จะมีเพียงแค่ความเจ็บปวดปล่อยให้ใครอีกคนทรมานตายทั้งเป็นรึป่าว


รออ่านบทสรุปความรักของเขาและเธอกัน
นะคะ :)


SHARE
Written in this book
FoR YOu
Writer
ppinkmoon
writer
เธอคือรอยยิ้มของฉันในทุกๆวัน

Comments