เสียเจ้า

เราเลิกกันเดือนสิงหา
เราไม่ได้ทะเลาะกันเลย จริงๆเราไม่เคยมีเวลามากพอให้ทะเลาะกัน
ขนาดวันที่เลิกเรายังตอบแค่ "ครับ"
เพราะเรายุ่งแล้วก็ไม่อยากยอมรับความจริงด้วย มีแค่ความรู้สึก กูว่าแล้ว แค่นั้น
แค่ กูว่าแล้ว



เดือนธันวาเราไม่ได้เจอกันในงานเลี้ยงสิ้นปี
กว่าจะยอมรับได้ก็กุมภา ว่าจริงๆคืนนั้นเราไปด้วยเหตุผลเดียว คือไปเจอเธอ
แต่เธอก็ไม่มา
เราก็แบบ ยักไหล่ ไม่เจอก็ไม่เป็นไร แต่ความจริงวันนั้นคิดไว้หลายแบบมากว่าจะทักเธอยังไงไม่ให้ดูชิวหรือเครียดเกินไป เราอยากให้มันเป็นไปแบบเรียบๆเพราะเราไม่ได้ทะเลาะกัน เหมือนแก่ตาย ไม่ใช่ตายเพราะอุบัติเหตุ รักเรามันแค่แก่ แล้วมันก็ตาย แค่นั้น



ตอนนั้นเรายังเด็กเกินกว่าที่จะรู้ว่า ความรักมันฝังลึก เราคิดเอาเองว่า คนนี้ไม่โอเคเราก็เปลี่ยนใหม่ เราสามารถตามหาคนที่โอเคกันเราใหม่ได้ เราจึงเสียเวลาไปกับผู้หญิงอีกหลายคน เพียงเพื่อที่จะได้รู้ว่า พวกหล่อนแตกต่างหรือเหมือนกันเธอตรงไหน? ตอนนั้นเรายังไม่รู้ตัวว่าเรายังรักเธออยู่ 


เดือนมีนาเราเจอกลอนบทหนึ่ง มันเล่าว่า
๏เสียเจ้าราวร้าวมณีรุ้ง

มุ่งปรารถนาอะไรในหล้า

มิหวังกระทั่งฟากฟ้า

ซบหน้าติดดินกินทราย
เราอ่านวนซ้ำหลายครั้ง คืนนั้นอากาศร้อนอบอ้าว แต่เรารู้สึกหนาวจนต้องกอดตัวเอง



จริงๆแล้ววันนั้น วันที่เราเลิกกัน เราทิ้งงานแล้วออกไปขับรถเล่น นึกย้อนไปแล้วเราคงไม่ชิวอย่างที่คิด เธอทั้งคน คนที่บอกรักเรา คนเรารัก คนที่เป็นเหมือนมวลหอมหวานในอากาศ บอกว่าเธออยากเลิกกัน เราคงทำใจไม่ได้ เลยตัดบทไปแค่นั้น แต่จริงๆวันนั้นเราคงเฮิร์ทมาก เตรียมใจมาแค่ไหนก็คงไม่พอ



ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอพูดเพราะเห็นเราเฉยเมยรึเปล่า ตอนที่เราเลิกกันเธอเลยพูดติดตลกว่า 
"นี่คงเป็นอะไรที่ไกล้เคียงกับความรักมากที่สุด" 
จริงๆตอนที่ได้ยินเราเจ็บมากนะ ไกล้เคียงกับความรักอะไรวะ? มันคือความรัก มันคือความรัก มันคือความรัก

เราเกลียดที่ต้องยอมรับว่า ความเจ็บปวดที่อยู่ในอกนี้คือเครื่องยืนยันความรัก เราเกลียดตัวเองเวลาตัวเองจินตนาการว่า เธอก็คงนอนร้องไห้อยู่เหมือนกัน ยังคิดถึงกันอยู่เหมือนกัน


เดือนสิงหากลับมาอีกหน หนึ่งปีผ่านไป เรายังรักเธอเหมือนเดิม เราเขียนทบทวนเรื่องราวนี้เพราะคิดว่ามันจะช่วย ซึ่งมันก็คงช่วย อย่างน้อยเราก็ได้เห็นแล้วว่าความจริงเราอ่อนแอ ขี้ขลาด หวาดกลัว แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังหลงรัก หลงไหล ไฝ่ฝัน เราต้องใช้เวลาถึงหนึ่งปี เพื่อมองเรื่องนี้ได้กระจ่างและอยู่กับบาดแผลได้แบบเพื่อน สามารถคิดถึงเธอได้อย่างเป็นทางการ เจ็บปวดในรักร้าวได้อย่างสิ้นสงสัยแท้จริง


เสียเจ้าราวร้าวมณีรุ้ง... 

SHARE
Writer
homunchus
มังกรตลอดกาล
เขียนเเบบที่ชอบอ่าน

Comments

Ar-Po
10 months ago
ขอให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดีนะคะ 😁
Reply
homunchus
10 months ago
ขอบคุณครับ มีความสุขในช่วงสิ้นปีนะครับ
NTzSealLover
10 months ago
เดือนเดียวกับผมเลยแฮะ
Reply
homunchus
10 months ago
เดือนแห่งความแซดครับ ฮ่าา
chorsep
10 months ago
เดือนเดียวกันเลยนะคะ55555 ขอให้ผ่านพ้นไปได้ มีสิ้นปีและปีใหม่ที่ดีนะคะ
Reply
homunchus
10 months ago
เเหมนี่มันเดือนอะไรกันนะ 5555 มีความสุขในช่วงสิ้นปีเช่นกันครับ

mikrokosmos
10 months ago
เดือนเดียวกันเลย สงสัยมากก ทำไมต้องเป็นเดือนนี้ 😂 เป็นกำลังใจให้นะคุณ 💙
Reply
homunchus
10 months ago
ขอบคุณครับ เหมือนนัดกันมาเลย มีความสุขในช่วงสิ้นปีนะครับ
Newchapter
9 months ago
เข้ามาอ่านเพราะเป็นเรื่องแนะนำ อ่านจบ ชอบมาก พอมาเห็นชื่อคนเขียน ไม่แปลกใจเลย เพราะชอบทุกเรื่องที่เขียนอยู่แล้วค่ะ555 ยังเข้ามาตามอ่านอยู่เรื่อยๆนะคะ
Reply
homunchus
9 months ago
ผมอ่านแล้วรู้สึกดีใจมาก ขอบคุณมากจริงๆครับ