Serendipity — when I'd met you

ความคิดถึงคงเป็นหลักฐานที่ว่า เรา เคยมีสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาก่อนลมหนาวมาเยือนย้อมเมืองกรุงให้เย็นสบาย แสงแดดอ่อนโยนยามเช้าเคล้าคลอไปกับอากาศสมชื่อฤดูปลุกเราจากนิทราหอมหวาน 

เราพลิกร่างตะแคงไปทางขวา หันหน้าเข้าหาหน้าต่าง เหลือบมองแสงอบอุ่นสีเหลืองทองจาง ๆ ที่เล็ดลอดผ่านม่านทึบมืดเข้ามาทักทาย 

พลันเรายิ้มรับอรุณ กระชับผ้านวมหนาเบียดม้วนร่างอยู่ภายใต้ความอบอุ่น หลีกหนีความเย็นหนาวจากเครื่องปรับอากาศ 

เราฝันถึงคุณอีกแล้ว แบบนี้เรียกว่า 

คิดถึง

— จะได้ไหมนะ? 

เอาล่ะ เรารู้ว่าควรหยุดนึกถึงคุณ เพราะระหว่างเราสองเป็นเรื่องเพ้อฝันของคนแอบชอบ — เราอีกน่ะแหละ

เราซุกใบหน้าลงกับความหนานุ่ม ผ่อนพ่นลมหายใจยาวเหยียด นึกขันที่เคยให้คำแนะนำเพื่อนคนอื่นเสมอมา แต่พอถึงคราวตัวเองแล้วตกที่นั่งลำบาก มูฟออนไม่ได้เสียอย่างนั้น 

คุณโคตรเก่งเลยว่ะ นับถือจริง ๆ 

ปกติเราไม่ค่อยชอบใครก่อน อาจดูน่าหมั่นไส้ แต่เป็นความจริง และแน่นอน กับอดีตเรามักตัดจบความสัมพันธ์ด้วยตัวเองโดยไม่คิดอะไรมากนัก

แต่กับคุณมันต่างออกไป เริ่มเข้าใจความรู้สึกเพื่อนที่เคยปรึกษาหารือกัน 
เป็นฝ่ายชอบเขาก่อนก็เหมือนก้าวขาลงสู่หลุมที่ไม่มีก้นแล้วข้างหนึ่ง

เราขำออกเสียง ยกมุมปากยิ้มด้วยความเชื่อสนิทใจเลยล่ะ แถมที่น่าตลกกว่าคงเป็นประโยคนั้นซึ่งเราเป็นคนบอกเพื่อนเอง

ขยับจัดท่านอนอีกสักหน่อย พลิกร่างนอนหงาย สบสายตาไปบนเพดานขาวสะอาดในห้องนอนมืดทึบแซมแทรกด้วยริ้วแสงจากภายนอก 

เรากระพริบตาปริบ หรี่ตาเล็กน้อยพลางกวาดมือหาโทรศัพท์ที่วางชาร์จอยู่ไม่ไกล

ทุกวันนี้คงทำได้แค่ส่องคุณผ่านแอพลิเคชั่นร้อยแปด อ่า ไม่ได้หมายความว่าตั้งใจกดเข้าไปเพื่อส่องนะ หากแล้วแต่ดวงมากกว่า 

ถ้าคุณแชร์โพสต์ หรืออัพสตอรี่ไอจี เราก็กดดูตามปกติที่คนอื่นเขาทำกัน ได้เห็นคุณผ่านตาบ้างก็สุขใจแล้วล่ะ แม้จะไม่ได้คุยกันเหมือนก่อน แต่ยังเห็นความเคลื่อนไหว เห็นคุณสุขสบายดีก็โอเค 
เราเหมือนร่วงหล่นจากขอบหลุมลงสู่ความลึกไร้ก้น

จากการแอบชอบ และความโง่เง่าที่แสดงออกมากไปเสียหน่อย 

เราถอนใจ ครั้งที่สอง ในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

สงสัยวันนี้จะลดอายุไขตัวเองลงไปอีกสักห้าปีสิบปีเป็นได้กระมัง 

หัวนึกคิดเรื่อยเปื่อย มือก็คว้าเอาตุ๊กตาหมีตัวโปรดเข้าสู่อ้อมอก คงต้องให้เวลาเป็นผู้ตัดสินแล้วล่ะ คนเราห้ามความรู้สึกตัวเองได้ที่ไหนกัน 

เราหลุบตาลง พอนึกถึงคุณแล้วใจฝ่อทุกที ที่นางเอกสมหวังกับพระเอกคงมีแต่ในนิยายรักตาหวานเท่านั้น เราแค่นยิ้ม ยกมือขยี้เส้นผมให้ยุ่งฟู ฟุ้งซ่านได้ทุกเช้า และก่อนนอนเลยแฮะ 

คุณนี่มันเก่งจริง ๆ 

แต่เราก็ยังคิดถึงอยู่ดี อย่างน้อยได้ชอบคุณห่าง ๆ ก็ไม่แย่หรอก 

เวลาที่ได้ใช้ร่วมกันก็เป็นหลักฐานให้ความคิดถึงทำงานถ้าคุณผ่านมาอ่าน
ขอให้มีความสุข สุขภาพแข็งแรงล่ะคุณ 
:)) 

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
ตะวันวาด, คนเดิมที่ยังเป็นซึมเศร้า และแอบชอบคุณอยู่ห่าง ๆ 

SHARE
Writer
Tawanwad
Writer
When life gives you lemons , make lemonade .

Comments