แค่อ่อนแอมันผิดมากไหม...
เราต่างอยากมีความสุขใช่ไหม ?
ฉันก็เหมือนกัน
แต่ผิดที่ฉันอ่อนแอเกินไปนะสิ

ฉันรู้ว่าคนหนึ่งจะมีความสุขได้อย่างน้อยเพียงแค่มุมมองความคิด คิดแง่บวก พอใจในสิ่งที่มี แต่เราต่างอยากมีชีวิตที่ดีกันทั้งนั้น

ความขยัน ความพยายาม ความอดทน
เป็นพื้นฐานความสำเร็จ

แต่นั่นแหละฉันสะดุด !
ฉันพลั้งพลาดอย่างไม่น่าอภัยกับพื้นฐานความสำเร็จอีกอย่างหนึ่งคือ ความรับผิดชอบ 
ฉันได้บกพร่องในข้อสำคัญนี้ไป

นั่นคือ แผลใหญ่ที่ฉันได้สร้างมันไปแล้ว รู้สึกผิด ผิดหวังมากๆ เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นมันมาจากความอ่อนแอและแพ้ใจตัวเองทั้งสิ้น

มันยังเจ็บใจไม่หาย
เจ็บใจตัวเองที่อ้อยอิ่งเกินไป
ละเลยจนแก้ไรไม่ได้แล้ว

รู้ตัวดีว่าสิ่งที่เป็นอยู่มันแย่ มันไม่โอเค และอยากได้โอกาสอีกสักครั้ง

ฉันรู้ว่ามันยาก 
ผิดแล้วก็ต้องรับผลตามมาสิ
ใช่ ! ฉันกำลังรับผลนั่นอยู่ 
และสิ่งที่เป็นตอนนี้มันแย่มากเลย
ฉันรับรู้ได้ดีเลยแหละ

และคิดว่าคนที่เป็นแบบนี้
อยากอยู่กับมันตลอดไปหรอ ?

ไม่กล้าสู้หน้า ละอายใจ
มันท้อแท้ พูดไรไม่ได้
ยิ่งพูดยิ่งดูไม่ดี

แล้วฉันทำไรได้บ้าง
ขอโทษที่อ่อนแอนะ
ฉันเองก็ไม่อยากเป็นแบบนี้

เนี่ยยย พอพูดถึงตรงนี้ก็รู้สึก
อ้าวววว ก็ไปทำสิ !
ทำให้เห็นว่าเราสำนึกผิดแล้ว
เอาเข้าจริงมันไม่ง่ายเลยนะ

ก็คิดได้แล้ว พยายามอยู่
แค่ขอระบายหน่อยว่า
มันไม่ง่ายสำหรับคนที่กำลังอ่อนแอ
ขอแค่สักคนรับฟังอยู่ข้าง ๆ อย่างจริงใจก็ยังหายากเลย

แค่จะบอกว่าไม่ง่าย
แต่ก็ใช่ว่าจะไม่สู้

มีความหวังว่ามันจะดีขึ้นสักวัน
ฉันมั่นใจในตัวเองก็พอ

ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้
ขอให้ชีวิตคุณมีแต่สิ่งดีๆ
เข้มแข็ง
และไม่อ่อนแอเหมือนฉันนะ

รอวันใหม่อยู่เสมอ
พรุ่งนี้อีกกี่วันก็จะรอ
รอเห็น ...
เห็นรอยยิ้มของตัวเองอีกครั้งในกระจกเงา
พยายามเข้าไว้ละ
ไม่ระทม ไม่คิดมากจนเกินไปด้วย

ฮึบ ๆ 

:))








SHARE
Writer
Nongti_03
It’s okay
‘เขา’ ที่ไม่ได้จำกัดว่าใคร ‘เรา’ นับเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

Comments