ฉันเองที่เป็นหมา


ใครไม่หมาเราหมาเอง
เคยคิดมาตลอดว่า ความรู้สึกต่างๆ ที่เรามีให้เธอนั้น มันแค่ความห่วงใยจากคนเป็นเพื่อน ความหวังดีที่เรามีให้เธอตลอด บางทีก็เคยถามตัวเองเหมือนกันว่ามันใช่ความรู้สึกแบบนั้นจริงๆหรอ 

ทุกครั้งที่ได้คุยกัน ทุกครั้งที่ได้เห็นหน้าตั้งแต่วันแรก ที่เจอตั้งแต่วันแรกที่ได้คุยกัน ในทุกครั้งที่บทสนทนาเริ่มขึ้น ใบหน้าของเราก็จะเหมือนคนเป็นไข้ เริ่มร้อนขึ้นอย่างรู้สึกได้ หลอกตัวเองว่ามันแค่ความรู้สึกชั่ววูบ แต่ที่ไหนได้มันรู้สึกวูบเอาทุกครั้งเลย ความรู้สึกแบบนี้มันควรจะตอบตัวเองว่าอย่างไร
แต่ก็กลับมาคิดอีกว่า เธอคิดกับเราแค่เพื่อนใช่ไหม และคำตอบที่ออกมาจากหัวทุกครั้งมันดันตอบไปว่า ใช่
แต่ความรู้สึกนั้นกับคำตอบตัวเองมันโคตรเฟลเลย 
เพราะเธอน่ะ ชอบทำเหมือนกับว่า เธอก็คิดเหมือนกันกับเรา หรือในความจริงแล้ว เราเเค่คิดไปเอง 

แต่พอมาเจอเข้าจริงๆ ทำให้รู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา เราหลอกตัวเองตลอดว่าเรา move on จากเธอได้แล้ว ในความเป็นจริงเรายังคงวนเวียนกับคำพูดของเธอ คำนั้น ตลอดมา
เธอไม่รู้หรอกว่าคำพูดที่เธอพูดเล่นๆออกมาในวันนั้น มันจะทำให้คนๆหนึ่ง จมกับคำพูดเธอได้นานหลายปีขนาดนี้ 
คนนี้แฟนกู
เธอแค่พูดออกมาลอยๆ ไม่ได้มีความรู้สึกอะไรทั้งนั้น แต่อีกคนกับเป็นเดือดเป็นร้อนคิดเองเออเองมาตลอดเป็นเวลาเกือบ6ปี 
ที่ผ่านมาเคย หาคนที่คิดว่าตัวเองจะชอบ แล้วลืมเธอได้ แต่มันแค่ช่วงเวลาหนึ่ง 

ถึงแม้เธอจะเป็นคนที่ไม่ดี 100% แต่เราก็คิดในแง่บวกกับเธอทุกครั้ง ทำไมเราไม่เกลียดเธอ ทำไมเราไม่ตัดใจ ทั้งๆที่รู้ว่าตอนนี้เธอก็คงมีคนของเธออยู่แล้ว 
แล้วถ้าต่อไปล่ะ เราจะสามารถ ออกจากวงโคจรนี้ได้ไหม.....

สุดท้ายคนที่เป็นหมาก็คือเราเอง
SHARE
Writer
Tasdatfr
BROKEN DOWN DAY
รัก เพื่อน เพื่อนสนิท

Comments