คุณหมอค่ะ หนูมีเรื่องมาบอก
พรุ่งนี้มีเหตุให้ต้องไปหาหมอโรคซึมเศร้าเร่งด่วน

คุณพระคุณเจ้า

การนัดพบหมอโรงพยาบาลของรัฐแล้วได้เจอทันที

ไม่ต้องรอข้ามสัปดาห์ ข้ามเดือน ข้ามชาติ

เป็นอะไรที่ดีมาก...ใจชื้นขึ้นมานิด

ฉันน่าจะมีแต้มบุญเยอะอยู่พอควร



สามสี่ครั้งหลังของการไปหาหมอต้องมี “โพย”ติดตัว

พอเห็นหน้าหมอ ผ่านการจราจรติดขัด

ผ่านความหิวโหย รอเมื่อไหร่จะได้กินข้าวเที่ยง

อาการน่าเป็นห่วงทั้งหลายมันพูดไม่ออก

มันหายไปเฉยๆ เลย



ต้องมีโพยคำถามติดตัวไว้ ต้องรายงานปัญหาให้ครบถ้วน

1.ชื่อคุณหมอ อันนี้สำคัญมาก...จำไม่เคยได้

ได้แต่บอกว่าหมอเป็นผู้ชายสูงอายุ ใส่แว่น ตัวเล็กๆ ผอมๆ

น่าสงสารคุณหมอ



2.สถานการณ์บ้านเมือง

ไม่ได้ลอยกระทง ยังไม่ได้สัมผัสความหนาวเย็นใดๆ

นักการเมืองมีที่เลี้ยงไก่เป็นพันไร่

สื่อมวลชนนำเสนอเรื่องการฆ่าตัวตายได้เลวมาก

เราคืบคลาน ใกล้เคียงจะเป็นเวเนซุเอลา 2 ทุกขณะ



3.อาการรุนแรงเร่งด่วนที่ต้องมาหาหมอก่อนเวลานัด

อยากหายไปจากโลกใบนี้

อาการกลัวความสูงที่เป็นมาตั้งแต่เด็กหายไปไหนก็ไม่รู้ ตอนนี้พร้อมโดด...

ก็ยังชนะความรู้สึกนี้ได้อยู่นะ (เลยมีชีวิตมาหาหมอ)

แต่มันมีความคิดอีกแบบผ่านเข้ามา

“ไม่ต้องตายก็ได้ แค่ทำร้ายตัวเองก็ยังดี”

“นางมารในหัวหนู พยายามจะกรีดแขนตัวเองให้ได้”

เดือดร้อนหนูมาก

หนูใช้มีดโกนกันคิ้วตัวเองก็ไม่ได้อะ คิ้วเป็นมงกุฎของใบหน้าเลยนะคะ

เปลืองลิปสติกด้วย

บางวันต้องเอาลิปสติกสารพัดสีมาทาแขนตัวเองไว้ ป้องกันไว้ก่อน



ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นเมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา

บริษัทหนูกำลังจัดงานใหญ่ มีงานสำคัญ

ประชุมกันทุกวินาทีที่หายใจอยู่

หนูแยกไม่ออกจริงๆ ค่ะ

“ว่าอยากตายเพราะหนีประชุม หรืออยากตายเพราะโรค”



3.ยาตัว T ประสิทธิภาพดีเวอร์

เจ้ากรรมนายเวรไม่ตามมาหลอกหลอนหนูในความฝันอีกแล้ว

แต่อ่านเจอจากเน็ตว่าผลข้างเคียงของมันคือการเสี่ยงอยากฆ่าตัวตาย

จริงไหมหมอ



4.หนูประเมินตัวเอง

ถ้าอยากมีเงินกินข้าว มีเงินมาหาหมอ

หนูต้องยึด “เก้าอี้ทำงาน”ตัวนี้ไว้ให้แน่นๆ

ไม่มีมรดก ไม่มีพ่อไม่มีแม่ มี ผ.หาเช้ากินค่ำ

ไม่สามารถดูแลปกป้องทรัพย์สินประชาชน ไปสมัครเป็นยามได้



หนูเรียกร้องขอยานอนหลับยี่ห้ออื่น

เอาแบบที่เห็นในละคร อ่านเจอในนิยายเลยอะ

ส่งยาเข้าปาก กินน้ำตาม แล้วก็หลับไปทันที

มือยังถือขวดน้ำอยู่เลย

“จ่ายมาให้หนูซะดีๆ อย่าให้หนูต้องโหดร้ายถึงขั้นลงมือยึดหูฟังหมอ”

(จิตแพทย์ใช้หูฟังไหม)



5.ทุกครั้งที่จ่ายยาชนิดใหม่ ยี่ห้อใหม่

ขอทราบผลข้างเคียงทั้งร้ายและดี

“หนูไม่ชอบความสับสน”

สัญญาว่าจะไม่บอกใคร จะไม่เขียนถึง

จริงๆ



6.สิบเดือนมาแล้วที่ป่วยเป็นโรคซึมเศร้า

หนูยังไม่ยอมออกกำลังกายเป็นเรื่องเป็นราว (บิดตัวไปมา)

“มียาที่กินแล้วร่างกายอยากออกแรงไหมคะ”

“กินแล้วอยากออกไปวิ่ง ไปยกเวทสนุกจังเลย”



7.ตั้งแต่มีอาการความอยากลาโลก

หนูบำรุงบำเรอตัวเองด้วยบุฟเฟ่ต์ หมูย่าง เนื้อย่าง

ชาเขียว น้ำอัดลม กินดื่มไม่ได้นึกถึงเรื่องสุขภาพ

“ความดันทะเยอะทะยานได้อีก”

หนูมีนัดกับคุณหมอความดันวันคริสต์มาสนี้

คุณหมอคนนั้น...ต้องไม่เข้าใจหัวอกหนูแน่เลย

คุณหมอว่างหรือเปล่าคะ ไปหาคุณหมอคนนั้นด้วยกันไหม

5555



โอเค พรุ่งนี้พูดให้ครบเจ็ดหัวข้อนี้

เห็นความกวนประสาทของตัวเองแล้วก็สงสารคุณหมอ

เหนือสิ่งอื่นใดนั้น

“ต้องไปยื่นบัตรนัดก่อนเวลา 11.15 น.”

จะตื่นทันไหม-ตื่นทันหรือเปล่า 
SHARE
Writer
moontoonpenchill
นักใช้ชีวิต
Books and notebooks are everything.

Comments