ความตาย ในความจริงกับความรู้สึก?
   เมื่อได้ยินเสียงเเจ้งเตือนแสดงข้อความเข้าจากเฟสบุ๊ค ฉันกดเข้าไปอ่านแชทของเพื่อนสนิท ก่อนจะเจอกับคำถามที่ว่า ความตายคืออะไร?

เมื่อเพื่อนส่งความคิดเกี่ยวกับความตายในมุมมองของมันมาให้เราอ่าน และถามเราว่า แล้วในมุมมองเราล่ะเป็นไง สมองก็คิดนึกภาพตาม ก่อนเราจะถามกลับไปว่า แล้วหมายถึงด้านไหน

ในด้านความจริง ความตายก็คงเป็นแค่การที่มนุษย์หมดลมหายใจและเซลล์ในร่างกายเริ่มตอบสนองช้าลงจนเสื่อมสภาพและหยุดไปล่ะมั้ง

แล้วถ้าด้านความรู้สึกล่ะ?

สำหรับเรา ความตายก็คงเป็นแค่มนุษย์คนหนึ่งบนโลกที่เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตนับแสนล้านที่กำลังหมดแรง หมดแพชชั่น หมดกำลังใจ ไม่มีหนทาง เดินบนเส้นทางที่เต็มไปด้วยความมืดมิดและหนามแหลมคมที่พร้อมจะทิ่มแทงร่างกายจากทุกๆด้าน

เดินมาเรื่อยๆ

เรื่อยๆ

ยังไม่สุดทางสักที

เมื่อไหร่เรื่องพวกนี้จะจบสักทีนะ?

เป็นมนุษย์คนหนึ่งที่ทำได้แค่คิดวนเวียนและก้าวเดินต่อไปทั้งๆที่ไม่มีแรงแล้ว เจ็บไปทุกสัดส่วนของร่างกาย หนามแหลมทิ่มแทงมาถึงแม้กระทั้งหัวใจ

เมื่อนั้น มนุษย์คนนี้ได้หยุดเดิน และเริ่มคิดว่า ทำไมเราถึงต้องเดินต่อไปกัน? ทำไมเราถึงต้องทำสิ่งเหล่านี้ต่อไป? ทำไมถึงไม่หยุดเดิน ทั้งๆที่ไม่มีเป้าหมายแล้ว ทางข้างหน้าก็ไม่รู้จะสิ้นสุดเมื่อไหร่ ทำไมต้องทรมานตัวเองขนาดนี้

มีแต่คำถามว่าทำไม ทำไมอยู่ในหัวเต็มไปหมด

ในเส้นทางอันมืดมิด ทุกสรรพสิ่งเงียบสงัด เสียงกรีดร้องคำถามมากมายอันดังกึ่งก้องอยู่ในใจ ในความเป็นจริงแล้วนั้น ทุกสิ่งเป็นเพียงแค่ ‘เสียงในความคิด’ เสียงในหัวใจ ที่กำลังร่ำร้องว่าร่างกายและหัวใจของมนุษย์คนนี้ไม่ไหวแล้ว สองเท้าของมนุษย์ทำได้เพียงก้าวเดินต่อไป ไร้หนทาง ไร้คำตอบ แต่สิ่งๆหนึ่งที่แสดงให้เห็นได้ชัดเลยว่า มนุษย์คนนี้นั้นกำลังตายทั้งเป็น
ตายบนเส้นทางของชีวิต 
 
 
SHARE
Writer
marte
Marsxaspired
Mars is the inspiration of despair.

Comments