เปิดบริษัทวัยยี่สิบกลางๆ
เฮ้ออออ ใกล้สิ้นปีเราอยากเล่าอะไร ก็จะมาเล่าในแอพนี้
อยากเล่าอะไรก็จะมาจดบันทึกไว้ คราวนี้ก็จะมาพูดถึง ชีวิตวัย 26 ของข้าพระเจ้ากับการเปิดบริษัทด้านมีเดีย รีวิวอาหาร ถ่ายวีดีโอ ที่มาไกลเกินฝันเหมือนกันนะ

ซึ่งบันทึกนี้อาจจะปล่อยPubic เป็นตัวแรกของการเขียนไดอารี
หลังจากเขียนอ่านส่วนตัวมา 4 ปีเต็ม

เปิดเพจแรกๆถ้าพยายามนึกย้อนกลับไป ก็นึกได้แต่ความสนุก
ความอร่อย ความอิ่ม ตื่นเต้นไปทุกอย่าง สนุกไปทุกทาง
วันเวลาผ่านไป ไม่มีวินาทีไหนที่เราอยู่จุดเดิม 
มันก้าวไปข้างหน้าตลอดเวลา ทุกวินาที
ในหัวคิด วิเคราะห์ ร่างกายขับรถไปรีวิว ถ่ายทำ
1-2 ปีนี้เรียกว่าไปร้านอาหารมาเป็น 100กว่าร้าน
มีบางช่วงเหนื่อยจนอยากจะเลิก บางช่วงดีจนยิ้มได้ทั้งคืน
และเราได้เรียนรู้อีกสิ่งคือ "ความสำเร็จมีวันล่มสลาย"

ความสำเร็จของชีวิตอยู่ที่คนจะมอง
สำหรับผมผมสำเร็จตั้งแตต่วันแรกที่โพสรีวิวร้านสเต็กแซมไปแล้ว
เราสำเร็จที่ได้ทำมัน ได้ริเริ่ม นั่นเท่ากับสำเร็จ
มันเป็นการเอาความคิด สิ่งดีดี ที่เราอยากสรรสร้างค์ 
เอามาทำจริง ทำดั่งในฝัน ให้เป็นความจริง  
นั่นจึงเป็นจุดแรกที่ผมคิดส่าประสปความสำเร็จ

แต่ความสำเร็จจุดแรกมันไม่ได้วัดว่า เราจะสำเร็จตลอดไป
เราเริ่มถล้ำลึกเข้าไปในวงการทำงาน กับเอเจนซี่ 
เราได้รู้ระบบการทำงานอื่นๆ ตามด้วย 
ทำให้เรานั่นทำงานหนัก 7 วันเต็มมาตลอดปี 
เงินเข้าเริ่มเยอะ การจัดการเริ่มเยอะจากตอนแรกมาก
เราเริ่มชวนเพื่อนมาทำงาน ชวนน้องมาตัดต่อ 
ส่วนใหญ่จะเป็นคนรู้จักทั้งสิ้น ซึ่งต่างจากอุดมการณ์ของเราคือ
เราจะไม่นำคนรู้จักเราเข้ามาทำงานกับเรา
เพราะการนำคนรู้จักมาทำงานด้วยกัน นอกจากอนาคต
จะเสียเพื่อน เสียน้อง เสียคนรู้จัก เสียความสัมพันพธ์ดีดีอันเรียบง่ายไปแล้ว
ยังทำให้ต้องมีเรื่องของผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้องแบบหลีกเลี่ยงไม่ได้
ทำให้การพูด การทำงาน จะต่างจากการชีวิตสนุกสนานด้วยกันอย่างมาก
แต่เราก็เลือกไม่ได้เพราะเราเริ่มถล้ำเข้าสู่ "วงการทำธุรกิจ" 

ต่อมาจึงชักชวนเพื่อนสาวอีกคนสมัยเรียน ม.ต้น มาทำด้าน AE ในบริษัท
คือติดต่อลูกค้า คุยกับลูกค้า ประสานงาน ทำได้3เดือน 
เราก็เสียเพื่อนกันไป เพราะงานค่อนข้างเยอะ และงาน AE เป็นงานที่
ค่อนข้างหนักต้องเจอกับ ลูกค้าน่าปวดหัว เจ้านาย(เรา) ที่สั่งงานเยอะ
จนเพื่อนต้องขอลาออก และร้องไห้ จากกันไป จนวันนี้เราก็ยังรู้สึกผิดอยู่เมื่อคิดถึงเรื่องเก่าๆแบบนี้

นอกจากนี้ก็ยังมีเรื่องกับอีกหลายๆคน ที่มีผลกับเราอยู่ตลอดการทำงานแรกๆ 
จนทำให้เคว้ง สับสน ดิ่งมากสุดในชีวิต ตอนอยู่ในหลุมดำนั้นแทบหาทางออกไม่เจอ
มันเครียดทั้งใจ ทั้งกาย ทั้งความรู้สึก ทั้งหมด ยังไม่ร่วมเรื่องเงิน ค่าใช้จ่ายที่ต้องจ่ายต่อเดือนอีก 
ความเครียดทั้งหมดมันเกิดในปี 2018 ถ้าย้อนกลับไปอ่าน ไดอารี่เก่าๆก็น่าจะรู้ว่า
เราเครียดเรื่องอะไร 

พูดถึงปี 2018 คือความเครียดแบบทวีคูณ ทั้งเพื่อน ทั้งงาน ทั้งเงิน ทางบ้าน ทางเมีย
เยดเข้ นี่เม่งทุกมิติความเครียดจนจะเครียดได้ จนหัวล้านอะคิดดู มันเครียดขนาดไหน 
จนสิ้นปี 2018 ความเครียดเริ่มเบาบางลงนิดหน่อยแต่ก็ไม่หายสนิท 
ก็พร้อมจะดิ่งลงหลุมดำแห่งความคิดได้ตลอดเวลา ทุกอย่างพาใจเราหวั่นไหว ไม่นิ่ง
จนเตรียมตัวที่จะบอกกับทุกคนว่า กลางปีหน้า คือ 2019 ช่วงกรกฎาคม 
เราจะยกเลิกกิจการรีวิวอาหาร ของเราแล้ว แต่ก็จะบอกก่อน 6 เดือน
ให้ทุกคนเตรียมตัว หาที่ทำงานใหม่ เชื่อไหม ว่าการบอกแบบนี้เม่งโคตรเครียด
คือแล้วคนอื่น น้องๆ คนอื่นจะไปทำงานที่ไหน อะไรยังไง 
ที่สำคัญเรายังพ่ายแพ้ต่อการทำงาน ......

จนถึงเดือนกรกฎาคม 2019 เราก็ไม่ได้เลิกกิจการกัน
แต่มิหนำซ้ำยังเปิดบริษัทในช่วงเดือน มีนาคม และ บริหาร ทำบัญชี ต่อเนื่องมาจนตอนนี้เดือนธันวาปี 2019 แล้ว ทุกอย่างก็ยังไปได้ดี ยังไม่มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นมากมาย
มีเพียงปัญหาในการทำงาน ซึ่งเป็นธรรมดา 

การเปิดบริษัทในวัย ยี่สิบกลางๆของข้าพระเจ้าในชาตินี้
มันช่างเหนื่อย สับสน โง่ ขี้เกียจอะไรเพียงนี้
การเปิดบริษัทคงเป็นงานที่ยากที่สุดตั้งแต่เคยทำมา
นอกจาก รายรับรายจ่ายทุกอย่างต้องชัดเจน ยังมีกฏระเบียบหลายอย่าง
ที่ต้องปรับเปลี่ยนทั้งองกรค์ ทั้งคณะ ทั้งหมดด้วย 

วันนี้ที่เรามาพิมพ์เพราะ กรมสรรพกรมาตรวจภาษี
ก็เอาวะสู้ต่อไป ปีแรกของการเปิดบริษัทของเรา
เริ่มต้นรับเงินโดยบุคคล 2 ปี หลังจากชัวแล้ว
เราจึงเปิดบริษัท มีเดียมแรร์มีเดีย จำกัด
บริการด้านสื่อมีเดีย ช่องทางออนไลน์ ที่กำลังจะพีคในช่วงปีนี้

ขอให้ทุกอย่างราบรื่น
คนรอบตัวข้าพระเจ้าทุกคน จงได้บัฟนี้ มีความสุข






SHARE

Comments