พายุ ของพาสา อาสา ให้ไม่เข้าใจภาษา
  ทุกๆคำที่ พิมพ์ พร้อมให้ใครก็ได้ไปจิตนาการต่อ ในแบบของตนเอง อย่างที่เคยทำมา ในสมัยก่อน

สุดท้าย ก็เรื่อวของคนอื่นๆ ที่จิตนาการ 


คนเรามีความเห็นอกเห็นใจ
เห็นหมั่นใส้  ใจสลาย จามกันเลย เลย

 rain  ฝนตกหรอ ?? ฉันขี้แย  งอแง
ป่าว นะ โลก คือว่าโรคจิต หรือไง 


&&    โอ๋ๆๆๆ ไม่โกรธ   นะ ไม่รู้ นะ 

สายฮา  ไม่ซีเรียสหรอ ??

ป่าว  

คิดมาก หรอ 

 เออ ใช่ 

สาย พอ หรือ เปล่า ?? 

ประมาณนี้  แหละ 

เผ่นหนีไปเพราะกลัว 


ปล่อยให้เวลาผ่านไป หรอ 

ใครจะเข้าใจ ¡¡ 

เหมือนกินยาเกินขนาด ตาม

ใช่ สุดๆ แล้ว 

เรื่องราวจะจบแบบไหน

ทำไมหรอ 

วันนี้ฉัน เจอ อาการเหมือนเดจาวู อีกแล้วนะ 

อีกแล้ว หรอ ^^ 

ใช่ 
 
แล้วครั้งนี้ ภาพอะไร หละ พับกิ๊บ พึ่งเริ่ม ทำ ได้
ที่คิดเอง มั้นคือความฝัน ที่แปลกกว่าคนอื่น 
ฉันเห็นภาพ กิ๊บ ที่ตั่งได้ ฉันชอบแก้ลงเรียกว่าหนาม เต็มไปหมดเลย 

นี่ก็จิตนาการมากเกินไปไหม 


คือก่อนหน้า ที่ยังอาการดีอยู่ไม่ค่อย งง 
เห็นเดจาวู เป็นจริงหลายครั้งเลยนะ 

เออ ถามไร หน่อยดิ 

ทำไมชอบบ่นคนเดียว นะ 

คำตอบยาว นะ

ได้ อ่านไหว โปรแกรมอ่าน พร้อมแล้ว

ก็ เพราะรู้และเข้าใจ ดี ว่า  
ทุกความสัมพัน เปราะบางมากที่สุดเสมอ 
 ฉัน อารมณ์เสียง่าย และระแวงง่าย
 คนสภาพ ทุกอย่างน่ากลัว หลังจาก 
สมองกระทบกระเทือน ไม่อยากจะเชื่ออะไร 
การได้พูดคนเดียว ปรับสภาพ นานไปนิด
 เริ่ม รู้สึกว่า หลายๆสิ่งเปลี่ยนไป
เหมือนไม่รู้จัก การเข้าสังคมในยุคนี้ 
ส่วน การเจอคน ที่ต่าง ความรู้ต่างกันมากๆ
กันมากๆ ก็จะทำให้พูดไม่รู้เรื่อง 
 และ การที่พูดไม่รู้เรื่องนี่แหละ
 คือความรู้สึกแย่ที่สุด  
เพราะนั้นคือปมในชีวิต 
 ตอนที่สมองกระทบกระเทือน
 ฉันรู้ว่าพูดแทบไม่รู้เรื่องไป กี่เดือนก็ไม่รู้

อ่าน แล้ว รู้สึก ทรมาร จังลัย กับชีวิตมาก
 ชีวิตคนเราช่างเปราะบางเหลือเกิน บ่นต่อเลย
การเยียวยาคนไข้จิตเวชด้วยการพูด คนสับสน อละลืม จะยากมากกว่าคนทั่วไป การใช้ยา ให้เบาหวานขึ้นความดันเพิ่มจะทำให้คุมสติไม่ได้



ใช่ แล้วหละ  หลังจาก สมองกระทบกระเทือน 
เหมือนใจสลาย  บ่น ร้องตอนไห้ แล้วก็พร่ำเพ้อ นานมาก  ตอนนั้น บ่น ร้องไห้ ช่วงประมาณปี2000 ตอนนั้น อายุ18   ไม่ได้ใช่สารเสพติดใดใด 
แต่มีประหวัดกินยาจิตเวชมาก่อน และ ยาจิตเวชหลายตัวที่หมแสั่ง ทำให้
 ความดันและเบาหวานขึ้น  แปลว่า 
การคุมสติจะลดลง หรือ ไม่สามารถคุมสติได้ 
สมองกระทบกระเทือนอีกที ก็ อายุ{2007) เหมือนจำอะไรไม่ได้ เยอะ แต่ก็จำได้เยอะ นะ  คิดแบบนั้น

โห ผ่านเรื่องเลวร้ายมาเหมือนกันนี่นา 

ก็ จริง ด้วย 

สิ่งที่ดีๆจำได้ไหม  แล้ว สิ่งเลวร้าวที่จดจำคืออะไร?

สิ่งดี หรอ การที่ได้เล่นกับแมวน้ำ  (หมาที่บ้าน)
ได้บ่นให้แม่ พ่อ ฟัง  ได้เล่นดนตรี ร้องเพลง
สวดมนต์ ทางพุทธ บ้างคริต บ้าง  บางที ก็ไปหาบทสวด ของ พุทธ นิกายอื่นๆมาอ่านเล่น บ้าง 
คลายกังวลแต่งเพลงแล้วไม่กล้าอัดเก็บ 
ดนตรีสด  improvise 
สิ่งเลวร้าย อยู่ในโรงบาล
^^นอกเรื่อง^^;;:: คือ  คิดถึงพี่ฝุ่นจังเลย 
   ไม่ใช่แมวพี่หนึ่ง พี่เค้ารู้5ภาษา ตั่งแต่สิบกว่าขวบ เล่นเปียโนเก่งมาก แม่จับแต่งงานตั่งแต่ยังไม่ยี่สิบ
พี่เค้า เรียบร้อย น่ารัก  ต่างกับฉัน ที่ซน
 และเถียง ทุกกระเบียบคำ  เวลามีใครพยามสอน
มีลูดฝกเพื่อนๆแม่ อายุมากกว่าแต่เกิดเดือนเดียสกัน ตั่งหลายคน รุ่นนี้  แต่งงานไปเกือบหมดแล้วหละ  สี่สิบกว่าทั้งนั้นเลย   ฉันว่าทุกชีวิต มีค่า เท่าๆ กัน เพราะ
 มีความหลากหลายทของ ชีวิต  

ฉันขอบ่น วันอาทิตย์ วันหนึ่ง คือวันนี้ที่กำลังพิมพ์ข้อความ สิ่งเหล่านี้ปรียบเสมือน
อะไรนี่???

หลังจาก ความรู้สึกแตกต่างในชีวิต สลับไปมา 

คุย คำถามตอบมาสักคำพูดไปเป็นคำพูดมาไม่รู้สักที 
 ฉันว่าการบ่นให้ไม่ต้องเข้าใจ ก็ดี เหมือนกันนะ
 
มีภาษาอีกตั่งเยอะ ที่ไม่รู้จัก 

แต่รู้ไหม บางที การบ่นแบบนี้ ไม่ที่ค่า
สิ่งที่เคยได้ยินมา กับเรื่องจริง 

คือว่าหลายครั้งก็แยกไม่ออก
การดูถูกคนอื่นไม่ใข่เรื่องที่ควร เลย 
คือเรื่องที่ต้องงดเว้น  แต่ว่า ทุกสิ่งที่เป็นไป ที่เจอ 
บ่อยครั้ง ที่ทำให้รู้สึกได้ว่า



^^^^^^^^^^^ กำละงตกอยู่ในอันตราย^^^^^
 """""""""""""ตลอดเวลา>>>>>>>>

เวลา ที่เห็นภาษาแปลกๆ 
ผู้พิมพ์ข้อความ มักจะรู้สึกกังวลใจเสมอ 
เช่นเดียวกับเสียงเพลง 
และ นั้นถือเป็นค่ากลาง  ของการเยียวยา 

^^^ การที่ได้พิมพ์ข้อความแล้วละบายไปเรื่อย ???
  && ถือว่าเป็นการบ่นในพื้นที่ปลอดภัย ??
## ไม่รู้ตลอดเวลาเลย คือคำถามในใจ %% 
^^ เคยมีใครได้ยินเรื่องวัยทอง ไม่??
 "" ' แล้วการ coachingหละ ??????

ตัวอักษร ไม่ค่อยรู้เรื่อง อะไร มีแต่คนตีความไปต่างๆ นานา  ทุกสิ่งคืออาการเพ้อ ไปเท่านั้น 

เคยบ่นเรื่องนี้
ซ้ำๆ  เรื่องฮอโมน(hormones)แปลี่ยนแปลง 
       คือว่า ไม่เหมือน harmonie  hermioney 
สรุปคือ ตั่งใจพิมพ์ผิด ทุกภาษาเลย 

เพราะว่าการได้จิ้ม  ทุกๆ ตัว คือ การ ที่ 
เหมือน ทำ ให้  ใจจกจ่อ กับอะไรมาก ขึ้น



ที่กลัว จะไปทำความวุ่นวาย ให้ใครอีก  
เหมือน อัดเพลงในห้องเรียนแห่งหนึ่ง 
แล้วหยิบมาลง เพราะอะไรไม่รู้


 ช่วงนี้ อาการแปรปรวนมาก สมองชา เหมื นจะบ้า ตลอดเวลา เหมือนวัยทอง แล้วหรอนี่ 

หลายคนเข้าสู่ธรรมมะ 
แล้วฉันหละ จะไปทางไหน 
แน่ที่สุด แหล่งธรรมมะ ทั้งหลาย มักจะรวม
สิ่งที่ดีที่สุด แล้วไม่ดี ด้วย  เพราะสิ่งเหล่านี้รวมกัน

เวลาเข้าวัด ในศาสนาไหนๆ สิ่งที่ต้องทำคือการสำรวม     แล้วคอนเสริท(พิมผิด)😅 หละ สมอง บวม 


สุดท้าย แล้ว ทุกความสัมพัน ทำให้อาการดีขึ้นและแย่ลงได้เสมอ 

ส่วนพลังความคิดที่ ดี จะพา สิ่งดี แล้วไม่ดี
แล้วแต่สภาพของแต่ละที่

ไม่ได้ไปเดินสวนหลวง ร 9  นานแล้ว 
เมือก่อนเคยไปทุกวันเลย  

เคยเห็นคนเล่นแมวด้วย 
พึ่งจะรู้ว่าการเกิดเป็นคน ช่างยากเย็น ขนาดนี้
ช่วงวัยทอง หงุดหงิด บ้า วีน งี้เหง้า 
 
 ทุกๆสิ่งรวมกันเหมือนหายใจไม่ออกตลอดเวลา 
 ทั้งที่จริง  แล้วเมื่อก่อนไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก 

แต่ พอ หยุดเล่นคอม มา บ่นในโทรศัพ 
อย่างเดียวกลับ อาการ แย่ แบบไม่น่าเชื่อเลย 

วันนี้ ไปไหนมา คือ หลังจาก ไม่ค่อยไปไหน 
เพราะ ความสับสน และเครียดมากกว่าคนอื่น 
มองทุกสิ่งเป็นมุมแปลกๆ 

ฉันว่าไม่ใช่จิตหลอนนะ 
เหมือนคนตั่งใจให้เป็นแบบนั้นมากกว่า
คือไม่เชือว่าบังเอิน 

ที่บอกมา ว่า เดือน3คือเดือนมีนา ฉันเข้าโรงบาล 
ตอนนั้น ไม่สบาย จริง แต่ก็ออกมาได้ ฉันหยุดยาไป สิบกว่าวัน  หลังจากนนั้นขี่จักยานแล้วล้ม
 เลย หยุดไป เดือน ตุลาคม  พฤษจิกายน 
  
จะไม่ทำอะไรเลยเราอยากฝันเหมือนคนอื่นบ้าง .
ตอนที่มีคนเล่นเรื่องความฝัน
 คือการผ่อนคลายมากๆ 


 
ฉันอธิบายไม่ถูก และยังใช้คำอธิบายแบบคนทั่วไปให้เข้าใจไม่ได้ด้วย 

เมื่อมีศาสใหม่ของการรักษาเกิดขึ้น 
คล้ายศึกชิง ไม่ก็ เลิกหาหมอซะ
 คนรุ่นใหม่ แห่ กันไปวิ่ง 

บอกว่า หาย โรค ทุกโรค 
ฉันเคยไปเดิน เคย เข้า ฟิดเนส  
แต่ แต่งตัวแปลกๆ ทุกคนมอง แต่ไม่รุ้สึกตัว
สักพัก ก็ เข้าโรงบาล 

ฉันเข้าใจดีว่า การ หยิบทุกสิ่ง มารวมกัน จะทำให้มีปัญหาแน่ๆ และ ช่วงต้นปี ที่ไม่ได้ ไปงานรุ่นพี่

อีก 


ตอนนี้ สมอง ไม่ค่อยประติดประต่อ เรื่องราว เท่าไร ฉันรู้สึก แบบนั้น



ฉันมักจะไม่ค่อยสบายใจถ้าคนไข้ ยังโขคดี ที่ยังพอเขียน หรือพิมพ์หรือพูด ในความคิดของฉัน การเขียนด้วยลายมือกับกระดาษน่าจะเยียวยาดีที่สุดถ้าปรกติรักษาโดยการพูด ชั่วโมงเดียว อาจต้องยืดเวลาไปอีก
 มี อาการ หยิบทุกสิ่งมารวมกันเยอะมาก ๆ  จึงต้องใช่สติมากกว่าปรกติ 
ต้องมาความเมตตาต่อตนเอง 
และคนรอบๆ รวมถึงทุกคนด้วย 

เมตตาต่อใจตัวเองและคนอื่นๆให้มาก
รักตัวเอง แปลว่า ไม่สร้างความเดือนร้อนให้คนอื่น
พยามลดการเบียดเบียน  ยิ่งคิดมาก คิดระเอียด 
ยิ่งทำได้ยาก ยิ่งกลัว เพราะ ไม่ได้รู้ทำอะไรผิด  
การปล่อยวาง จึงทำให้สบายใจ 

ความดีคือสิ่งที่ทุกคนอยากทำ 
เวลา ที่อารมณ์เสีย  ทุกคนเดินหนี 
เวลาหงุดหงิด ไม่มีใครชอบ จะเสียใจ 
 
ดีในใจที่เห็คนรอบๆมีความสุข แต่บางทีตอนที่จิตใจขุ่นมัว ก็ โมโห  ฉันไม่มีสิทธิ์ไปสอนใคร จึงบ่นไว้
สอนใจ ฉัน  

ถ้าคนเราตอนที่ เกิด มา ก็ ไม่มั่นคงในใจ
การทำร้ายคนอื่น จะเจ็บมากขึ้น
 (ส่งโรงบาลบ้าไง คนเหล่านั้นก็คนเหมือนกัน)
เจ็บทุกฝ่าย เพื่อนร่วมโลกเจ็บ
คล้ายกับการเห็นใครไม่รู้ เจ็บไปกับเค้า 

จึง ควร ดู คิด ทำ อ่าน เขียน  แต่สิ่งดีๆ 
แต่ดีที่สุด คือ ทำใจให้ ยังดี 
 
บางคน เวลา ที่ มี  อาการ  สุด ท้าย
 ก็ ให้ออกกำลังกาย และกินให้เหมาสม
 จะลด ความเครียดและกังวลได้ 

อะไร ที่มากไปน้อยไปให้อภัยบ้าง 
รู้จักตัวเอง ดี คนอื่น 
ถ้าเจ็บ ก็ ควรหยุดทำความเดือดร้อน

หยุดก่อความลำคาน 
ตั่ง สติ รู้ว่าวุ่นวาย
ที่ยังไม่รู้คือต้องทำไง 


สุดท้าย ตัว






 













SHARE
Writer
Origamidollx
writer,reader,inspirator
AngieGiftZ ;origamiidollx:ข้อความทบทวนใจ ใส่ความเพ้อเจ้อของฉัน คือการพิมพ์ทุกตัวอักษรเป็นตัวละคร เพี้ยน บ้าง

Comments

F_l_W
3 months ago
ขอบคุณน่ะครับ
Reply
F_l_W
3 months ago
แทนทุกๆคนที่เห็นข้อความนี้
Reply