หยาดฝน หรือ หยดน้ำตา
ในชีวิตเรา จะมีช่วงเวลาที่ หมองหม่น มืดครึ้ม
จนเราแยกไม่ออกว่า ที่เรา ร้องไห้ นั้น
เกิดจาก จิตใจภายใน หรือ เหตุการณ์ภายนอก

บางเหตุการณ์ ทำให้เราร้องไห้ไม่หยุด
และพอมันผ่านไป เราก็ยังร้องไห้ไม่หยุด เหมือนเดิม
 
อะไรทำให้เราเป็นแบบนี้กันแน่

แทบไม่มีประโยชน์ที่เราจะหาต้นตอของเรื่องนี้
บางทีอาจไม่ต้องทำอะไรเลย

รอเพียงให้ชาวงเวลานี้มันผ่านไป

และเรายังมีความหวังอยู่เสมอ ว่าพรุ่งนี้ ท้องฟ้าจะสดใส

SHARE
Written in this book
เป็นเช่นนั้นเอง
รูปถ่าย และ เรื่องราว
Writer
SoLikeThat
นักเล่าเรื่อง
เป็นเช่นนั้นเอง PHOTO AND STORY

Comments