จะเล่าให้คุณฟัง : ฆอร์เฆ่ บูร์กาย
เอาจริงซื้อ 'จะเล่าให้คุณฟัง' หลังจากซื้อ ‘จะเล่าเป็นเพื่อนคุณ’ เล่มต่อ จาก จะเล่าให้คุณฟัง ซื้อมาก็ไม่ได้อ่าน เก็บเข้าตู้ เคยหยิบมาอ่าน เปิดผ่านๆ เก็บเข้าตู้ ด้วยคิดว่าเป็นแนว how to ทั่วๆไป

จนไม่กี่วันวันก่อน หยิบมาอ่านอีกครั้ง อ่านไม่กี่บท พบว่า เปลี่ยนความคิดที่เคยคิดเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้อย่างสิ้นเชิง ยกให้เป็นหนังสือที่ก้าวพ้นคำว่า ‘ดี’ เป็นหนังสือ ’ที่วิเศษ’ ความคิดที่เคยคิดว่าเป็น how to ทั่วไป สลายในบัดดล

’จะเล่าให้คุณฟัง’ เป็นบทสั้นๆ แต่ละบทจะเป็นการให้คำปรึกษาระหว่างฆอร์เฆ่กับเดเมียน ผู้เข้ารับคำปรึกษา

บทแรกๆ ยังไม่มีความซับซ้อนมาก เหมือนความสัมพันธ์ของฆอร์เฆ่กับเดเมียนช่วงแรกๆ เมื่อล่วงเข้าบทหลังๆ ความซับซ้อนจะเพิ่มขึ้น ด้วยว่า ทั้งคู่เริ่มสนิทกัน กล้าที่จะเปิดประเด็นการคุยในเรื่องส่วนตัวมากขึ้น คำปรึกษาจากฆอร์เฆ่แต่ละบทล้วนน่าไตร่ตรอง
----------------------------------------------------------------
- ของแต่ละอย่างจะมีตัวตนได้นั้นก็ต่อเมื่อมีสิ่งตรงข้ามเช่นกลางวันกับกลางคืน ความมืดกับความสว่าง ไม่มีใครในโลกมีความดี ความฉลาด ความกล้าหาญแต่อย่างเดียว ความดี ความฉลาด ความกล้าหาญของเราจะอยู่คู่กับความเลว ความโง่เขลา และความขี้ขลาด ของตัวเราเสมอ
ไม่มีใครมีโอกาสที่จะโดนหลอก มากไปกว่าคนที่เจอเรื่องโกหกซึ่งตรงกับสิ่งที่เขาปรารถนาพอดี 
- คนที่รู้สึกว่าตนเหนือกว่าผู้อื่นและพยายามแสดงให้เห็นนั้นแท้จริงแล้วเขาคิดว่าตัวเองด้อยกว่าผู้อื่นมากกว่าต่างหาก และนั่นเป็นความจริง
----------------------------------------------------------------
คำปรึกษาของฆอร์เฆ่ ว่าดีแล้ว แต่ นิทานที่ฆอร์เฆ่ยกมาเปรียบเทียบในแต่ละบทคือ’ความวิเศษ’ แต่ละเรื่องไม่ให้คำตอบในคำถาม เป็นการให้กลับมาสำรวจทบทวนตัวเอง มุมนี้ทำให้มันแตกต่างจาก how to จิตบำบัดเล่มอื่น
----------------------------------------------------------------
พระราชาผู้ซึมเศร้า
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพระราชาที่ดีองค์หนึ่ง แต่พระองค์เป็นคน ๒ บุคคลิก เรื่องนี้สร้างความวิตกกังวลให้พระองค์มาก ไม่มีใครให้คำแนะนำที่ลดความกังวลให้พระองค์ได้ จนวันหนึ่ง มีชายคนหนึ่งขอเข้าเฝ้าพระองค์เพื่อถวายกล่องใบหนึ่ง ในนั้นมีแหวนที่สลักข้อความว่า 
"พึงรู้ไว้ว่า ประเดี๋ยวเรื่องนี้ก็จะผ่านพ้นไปดุจกัน”
 ข้ามแม่น้ำ
ระหว่างเดินทางกลับวัด พระนิกายเซน ๒ รูปพบหญิงสาวร้องไห้อยู่ริมแม่น้ำ ไต่ถามได้ความว่า เธอไม่สามารถข้ามแม่น้ำโดยลำพังได้ หากไม่มีคนช่วย พระหนุ่มบอกอยากช่วย แต่ความเป็นบรรพชิตไม่อาจแตะต้องตัวหญิงสาวได้ พระชรา ก้มตัวลง ให้หญิงสาวขี่คอ เมื่อพ้นแม่น้ำมา หญิงสาวแยกกับพระทั้งสอง ก่อนถึงวัด พระหนุ่มพูดกับพระชราว่า
“ท่านพรรษาเยอะกว่ากระผม เหตุใดถึงให้หญิงสาวขี่คอข้ามแม่น้ำมา”
พระชรา ตอบมา
”ข้าให้หญิงสาวขี่คอแค่ข้ามแม่น้ำมา เหตุใดท่านจึงปล่อยให้นางขี่คอท่านอยู่อีก”
----------------------------------------------------------------
มีนิทานที่วิเศษอีกหลายเรื่องในหนังสือเล่มนี้ ถ้ามองหาหนังสือ ‘ที่วิเศษ’ นี่ คือหนังสือที่อยากแนะนำ
SHARE
Writer
puttidul
writer
joker

Comments