ช่วงเวลาระหว่าง
ค่ำคืนนี้ ในห้องที่สว่างด้วยดวงไฟ warmwhite หลอดไฟให้แสงสีเหลืองนวล 
ฉันนั่งครุ่นคิด กับน้ำสีเหลืองอำพันแก้วใส 
ใครจะดื่มเบียร์กับแก้วเซรามิคน้ำเสียงขบขัน ปนความสงสัย
ฉันนั่งมองแก้วสีขุ่นอีกใบ ที่นอนนิ่งอยู่บนชั้น

ณ ห้วงกลางคืน ที่ค่อนข้างยาวนาน เสียงเพลงคลอตามเบา ๆ
ฉันกระพริบตาตามพัดลมที่หันส่ายหน้า
แก้เบื่อ ฉันคิด
เบื่อ ฉันคิด
วนไป วนไป 
ข้อความที่ยังถูกพิมพ์ค้างเอาไว้
ข้อความที่กำลังจะส่งออกไป
ฉันชะงัก มองจดจ้อง
บางทีความรู้สึกของฉันคงเดินออกไปก่อนแล้ว

และถึงแม้มันจะเดินถึง เราก็คงสัมผัสได้ไม่เท่ากันอยู่ดี

เทคโนโลยีมันก็มีโทษนะ

ฉันพึมพำเบาๆกับหน้าจอ
แสงสีฟ้าสว่างวาบ ในห้องที่ปิดไฟมืด
แก้วเซรามิคก็ให้รสชาติเบียร์เหมือนกัน
ฉันหยิบน้ำแข็ง ก่อนจะใส่ลงไปในแก้ว
น้ำสีอำพัน เติมถึงขอบแก้ว
ฉันไม่เห็น แต่ลิ้มรสชาติได้
ขมจัง ฉันคิด
มองน้ำแข็งที่ยุบตัวลง
ไม่ต่างกับเข็มนาฬิกา ที่เคลื่อนตัวไปอย่างช้าๆ...
SHARE

Comments