เก่งแล้วนะที่ผ่านมาได้
ช่วงที่รู้สึกว่าพังที่สุดในชีวิตคงเป็นช่วงนั้นนั่นแหละ


มีใครเคยเป็นไหม?

กินไม่ได้ นอนไม่หลับ พอหลับก็หลับเกินคนปกติเขา เกิน12ชั่วโมงตลอด ไม่งั้นหลับได้ไม่นานก็ใจหายวาบจนสะดุ้งตื่นกลางดึก ร้องไห้บ่อยมาก อยู่ดีๆน้ำตาก็ยังไหลได้เอง ไปที่ไหนก็ไม่ทำให้จิตใจดีขึ้น 

จากคนที่ไม่เคยส่งข้อสอบเป็นกระดาษเปล่า ก็ได้ลองส่งดูในช่วงนั้นนั่นแหละ คิดอะไรไม่ออกจนไม่สามารถเขียนอะไรตอบลงไปได้ จนกระทั่งเวลาสอบหมดลง

เกรดเทอมนั้นตกลงอย่างน่าใจหาย ทุกอย่างในชีวิตดูแย่ไปหมด

แย่จนถึงขั้นที่มีความคิดว่า ถ้าเราหายไปเลยจากโลกใบนี้ อะไรอะไรจะดีกว่านี้ไหม


น่ารักขนาดนี้ใครจะทิ้งลง
ครั้งนึงในช่วงชีวิตมัธยมปลาย ก็ได้ไปเจอกับคนคนนึงโดยบังเอิญ 

เขาเริ่มเข้ามามีบทบาทในชีวิตมากขึ้นทุกวันเรื่อยๆ ก็เหมือนกับความรักทั่วไปนั่นล่ะ

เขาเป็นคนใจร้อน ชอบเล่นกีฬา ชอบการพบปะสังสรรค์กับผู้คนมากๆ ไม่ชอบอ่านหนังสือ แต่เป็นคนหัวไวทีเดียว สอบได้คะแนนดีเสมอๆ

ไม่รู้ว่าเป็นโชคดีหรือร้ายเหมือนกันนะ ที่ได้รู้จักกับเขา

จากที่ศึกษากันมาเรื่อยๆทุกวัน จนวันนึงสถานะเราก็ได้เลื่อนขึ้นไปอีกขั้น จากพี่น้องเป็นแฟน

เขาน่ารักกับเราเสมอเลย ไม่เคยมีเรื่องให้ต้องเหนื่อยใจ

จนวันนึงเราไปทำนิสัยแย่ๆให้เขาเห็น แล้วก็กลัวเขาหายจากเราไป

แต่เขาบอกกับเราว่า น่ารักขนาดนี้ใครจะทิ้งลง

แน่นอนว่าตอนนั้นก็ต้องยอมรับว่ายิ้มให้กับประโยคนี้จริงๆ

ผู้หญิงไม่ได้ดีทุกคนนะ เจอคนดีๆก็ต้องรักษาไว้หน่อย
เขาเคยบอกเราไว้แบบนั้น ในตอนที่เขาขอโทษเราที่เขาทำผิด 

แน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องผิดร้ายแรงจนให้อภัยกันไม่ได้หรอก

ตอนนั้นเลยถามไปว่าทำไมถึงอยากขอโทษ

และนั่นก็เป็นคำตอบของเขา 

เขาบอกว่าเขาอยากมีเราในชีวิตต่อไป

อยากอยู่คนเดียวว่ะ
ใครจะนึกว่าอยู่ดีๆวันนึงคนเราจะเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือได้

เขาเปลี่ยนไป ไม่ต้องมีใครบอกเราก็รู้ 

เขาเริ่มตีตัวออกห่าง เริ่มพยายามอยู่ให้ไกลจากเรา

ถ้าถามว่าได้ทำอะไรผิดไปไหม ก็ค่อนข้างมั่นใจว่าไม่มีแน่นอน ไม่ได้ทำอะไรไม่ดีไปทั้งนั้น

จนวันนั้นเราตัดสินใจถามเขาตรงๆ

สิ่งที่เขาตอบคือ ขอโทษนะ แค่อยากอยู่คนเดียว

หยุดไหม ไม่อยากให้เสียใจแล้วนะ
ไม่นานหลังจากนั้น ความสัมพันธ์ของเราก็จบลง

เขาให้เหตุผลว่า เขามันแย่เอง และไม่อยากเห็นเราร้องไห้แบบนั้นอีกต่อไปแล้ว

มันก็ตั้งแต่ที่เขาเริ่มเปลี่ยนไปนั่นแหละ ทำให้เราเศร้าทุกวัน ไม่มีรอยยิ้ม ไม่มีความสดใสในตาอีกเลย

จะทำอะไรได้นอกจากยอมรับล่ะวะ 

พยายามยื้อแล้วนะ แต่ก็ไม่มีประโยชน์อะไร

ถ้าถามว่าเสียใจไหม คงต้องตอบจริงๆว่าตอนนั้นไม่เสียใจ เพราะมันไม่รู้สึกอะไรเลย

หลังจากวันนั้นแต่ละวันก็ผ่านไปอย่างช้าๆ นอนก็ไม่หลับ ไม่รู้ว่าเป็นหนักถึงขั้นนั้นได้ไงเหมือนกัน

จนมันมีวันนึงที่หลับได้ไวมาก แต่แล้วก็ต้องผิดหวังเมื่อนอนไปได้แค่สองชั่วโมงแล้วก็สะดุ้งตื่น

มีใครเข้าใจคำว่าใจหายไหม แบบใจตกลงไปหายวาบจนทำให้สะดุ้งตื่นได้

ไม่รับรู้รสชาติอาหารในแต่ละมื้อ จนเลือกที่จะไม่กินไปเลยง่ายกว่า

แล้วก็ไม่รู้ว่าร้องไห้ไปแล้วกี่ครั้ง หรือเสียน้ำตาไปกี่ลิตร

ความคิดโทษตัวเองเริ่มก่อตัวขึ้น

หรือเราทำอะไรไม่ดีไปหรือเปล่าวะ หรือเป็นเพราะเรื่องนั้นเรื่องนี้ 

สามวันผ่านไปที่อยู่แบบนั้น คนรอบตัวเริ่มเป็นห่วง

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คนในครอบครัว

วันนั้นประมาณตีสอง เดินผ่านห้องพ่อแม่ลงไปเอาพาราข้างล่างก็ได้ยินเขาคุยกันถึงเรา

น้ำเสียงแสดงถึงความเป็นห่วงจากพ่อแม่ที่คุยกันตอนนั้นยังจำได้ดี

ได้ยินแค่ไม่กี่ประโยคแค่นั้น น้ำตาที่แห้งไปก็กลับมาไหลอีกครั้ง

ตัดสินใจไม่ลงไปเอาพาราแล้วกลับขึ้นไปนอนร้องไห้บนห้องแทน

ความคิดแย่ๆกลับมาอีกครั้ง

ทำไมเราถึงทำให้คนที่บ้านเป็นห่วงขนาดนี้

เรานี่แย่เนอะ ทำตัวดีๆกับเขาไม่เป็นหรือไง

เลิกทำตัวแบบนี้ได้แล้วมั้ง กลับมาเป็นคนเดิมได้แล้ว

หยุดร้องไห้ได้แล้ว

คิดไปคิดมาจนถึงความคิดนึงที่ว่า

หายไปเลยจะง่ายกว่าไหมนะ

ไม่ต้องทำให้ใครเป็นห่วงด้วย

แล้วเราก็จะได้หลุดพ้นจากความทุกข์ในตอนนี้สักที

วันสอบก็ใกล้เข้ามา อ่านหนังสือก็ไม่รู้เรื่อง จนวิชาเคมีวันนั้นได้ส่งกระดาษเปล่าไป เพราะเวลาหมดและคิดอยู่แต่เรื่องอื่นไม่ได้โฟกัสที่เนื้อหาสอบเลย

วิชาอื่นก็ทำมั่วซะไม่เหลือร่องรอยการเป็นนักเรียนเรียนเก่งเลยสักนิด

ผลสอบออกมาก็ไม่น่าแปลกใจเท่าไรหรอกที่ตก เพราะรู้ตัวอยู่แล้ว

ชีวิตตอนนั้นเละมากจริงๆ อะไรอะไรก็แย่ไปเสียหมด ที่เล่าออกมานี่ก็เป็นแค่ส่วนนึง

แต่แล้วหลังจากสองเดือนที่ไม่มีเขาอยู่ด้วยแล้ว ก็ได้ไปรู้อะไรบางอย่าง จนทำให้โตขึ้น

ขอโทษ
สรุปง่ายๆก็คือว่า เขาคบซ้อน เขามีคนอื่นอยู่ก่อนแล้ว

ขอไม่กล่าวโทษถึงผู้หญิง เพราะเขาก็ไม่รู้อะไรด้วยเหมือนกัน สงสารผู้หญิงเสียด้วยซ้ำ

พอรู้เรื่องราวข้อเท็จจริงก็ทำให้โตขึ้นมาทันที

กลับไปเป็นคนเดิมได้อย่างรวดเร็ว

ถามว่าโกรธไหมก็คงต้องตอบจริงๆว่าไม่เท่าไร

ไม่รู้ว่าทำไม คงเพราะรักเขามากๆอยู่แหละ

มันมีแต่ความสงสัย ว่าทำแบบนี้ไปแล้วเขาได้อะไรวะ มันสนุกยังไงหรือมันทำไม

จนตัดสินใจทักเพื่อถามเขาไปตรงๆสิ่งที่ได้กลับมาก็มีแค่คำว่าขอโทษ

เขาบอกเขาไม่ได้เล่นกับความรู้สึกเรา

เขาชอบเราจริงแต่เขาก็ทิ้งตรงนั้นมาไม่ได้

ในตอนนั้นก็บอกเขาไปได้แค่ว่า ขอบคุณละกันที่สอนอะไรหลายๆอย่างให้

เพราะเราได้รู้จักคำว่าชีวิตมากขึ้นก็เพราะเขา

นั่นแหละถึงอยากจะบอกกับทุกคนไว้ว่า อะไรก็ตามที่เราผ่านมาได้แล้ว เราเก่งมากๆแล้วนะที่ผ่านมาได้ อย่าโทษตัวเองเลย ทุกๆคนต้องมีช่วงที่แย่ที่สุดในชีวิต อาจจะใช้เวลา แต่ถ้าผ่านมันมาได้จริงๆนั่นก็แปลว่าเราเก่งมากๆแล้วจริงๆนะ

-ปัจจุบันเราเลือกที่จะหายไปจากชีวิตกันและกันแทนการกลับไปเป็นพี่น้องกันแบบเดิม ตอนนี้เรามีความสุขดี และหวังว่าเขาก็จะมีความสุขดีเช่นกัน.

-ขอบคุณแฟนเก่าที่สอนอะไรหลายๆอย่าง จนเข้าใจคำว่าชีวิตมากขึ้น.







SHARE

Comments

qxrwz
6 months ago
คุณเก่งมากๆเลยค่ะที่ผ่านตรงนั้นมาได้มันคงยากมากเลยใช่มั้ยเก่งมากๆเลยนะคะกลับมารักตัวเองเนอะๆ🌷💖
Reply
alwaysbemymoon
6 months ago
ขอบคุณนะคะ💗
soopraktaaz
6 months ago
เหมือนอ่านของตัวเองอยู่เลยค่ะ
สู้ๆนะค่ะ ผ่านมันไปด้วยกัน🙂✌🏻
Reply
alwaysbemymoon
6 months ago
ของเราผ่านมาได้สองปีแล้วค่ะ ตอนนี้โอเคขึ้นมากๆเลย ขอบคุณมากๆนะคะ คุณเองก็สู้ๆนะคะ มันจะผ่านไปได้แน่ๆค่า💓