น้องคนนั้น EP : 1
สิ่งเล็กน้อยที่คุณทำมันสั่นไหวหัวใจฉันเหลือเกิน

แก


ฉันแพ้ทางคนแบบนี้จริงๆว่ะ

ฉันใจบางกับคนช่างใส่ใจอะ

อ่อนไหวกับอะไรเล็กๆน้อยๆที่เขาไม่ตั้งใจจะทำด้วยซ้ำ เขาคงไม่รู้ว่าคำพูดที่เขาไม่ได้ตั้งใจอะ สั่นไหวหัวใจฉันได้มากกว่าคำหยอดที่เขาชอบเล่นอีก

ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกดีกับเขาขึ้นมาเฉยๆ

เราไม่เคยเจอตัวจริงกันด้วยซ้ำ

เราเคยเจอกันแค่ในโลกอินเทอร์เนท 

แต่ก็ไม่รู้สิ...เรารู้สึกว่าเขาน่ารัก เหมือนความน่ารักมันทะลุผ่านตัวอักษรออกมาเลย

เขาเด็กกว่าเรา 2 ปีแหละ

ช่วงนี้ไม่รู้ทำไมใจบางกับวัยกระเตาะ รู้สึกว่าพวกวัยกระเตาะที่มีความคิดเกินกว่าวัยแต่ยังหลงเหลือความกระตือรือล้นของวัยเยาว์อยู่--มันโคตรมีเสน่ห์

เขาเป็นแฟนนิยายของเราแหละ

เรารู้จักกันเพราะเขาชอบสิ่งที่เราเขียน ชอบมากๆขนาดที่เราเองไม่คิดว่าจะมีคนชอบขนาดนั้น (แอบเขินนิดหน่อยเหมือนกันนะตอนที่เขาบอก) เขาตามคอมเมนต์ในหลายตอนที่เราเขียน มันทำให้เรารู้สึกดีที่เรื่องของเราเป็นพลังงานดีๆให้ใครสักคนได้

ตอนที่ทำให้เรารู้สึกว่า 'ชิบหายแล้วกู อีกแล้วเหรอวะ' ก็คือตอนที่คุยกัน เราบอกว่าจะไปนอน แล้วเขาบอกว่า 

"นั่นสิเนอะ ถึงเวลานอนพี่แล้วนี่"

แก
คนเรามันจะใจเต้นได้กับอีแค่คำพูดเล็กๆแบบนี้ได้จริงๆเหรอวะ

แต่ว่า

ตอนนั้นเรารู้สึกว่ามันโคตรน่ารัก--น่ารักที่เขาช่างใส่ใจ ช่างจดช่างจำ มันน่ารักจนใจสั่นเลย ยิ่งตอนที่เราถามว่าทำไมรู้ แล้วเขาตอบว่า "ก็คุยกับพี่ทุกวัน" มันยิ่งทำให้ใจสั่น...คำว่า 'ทุกวัน' ที่เกิดขึ้นระหว่างเรามันทำให้เรารู้สึกจั๊กจี้

รู้ตัวอีกทีก็มีเขาในทุกวันแล้ว

ช่วงเวลาในการตกหลุมรักแม่งโคตรเร็วเลย ตั้งแต่จุดนั้น คือเหมือนไฟไหม้ฟาง--ลุกลามรวดเร็ว อยู่นอกเหนือเหตุผลและความยั้งคิด 

รู้สึกจั๊กจี้อยู่บ่อยๆเวลาคุยกับเขา
เด็กมันน่ารักเกินไปอะทำไงได้ 

เราชอบหยอดกันบ่อยๆ น้องเขาน่ะคงคิดว่าเราหยอดเล่นๆ แต่ขอโทษ พี่จริงจังทุกประโยคที่หยอดเลย 5555 เวนเน้ย แถมบางทีเขินเด็กมันด้วย แบบ เออ แพ้ ยอมละโว้ย ปราณีหัวใจพี่ด้วย 

ในวันนี้ที่มาเที่ยวทะเล ที่สวยๆ บรรยากาศดีๆ ก็ชวนให้คิดถึงเขาไปหมด เราทำเป็นถ่ายรูปลงทวิตเตอร์แต่จริงๆแล้วอยากถ่ายให้น้องเขาดูแหละ 55

และพอน้องเค้ามากดเฟบก็คือ จั๊กจี้หัวใจขึ้นมาเฉย อะไรวะน่ะ 5555 เสียอาการอะ อย่างกะเด็กม.ปลาย ตลกตัวเองจัง

เมื่อคืนไปกินค็อกเทลมา
เมานิดหน่อยแล้วก็คุยกับน้องเค้า ขอบคุณตัวเองที่ยังไม่หลุดอะไรออกไปมากกว่านี้ เราบอกว่าเราเมาหน่อยๆ น้องเค้าตอบกลับมาว่า

"พี่บอกไม่กินเบียร์แต่ดันมาตกม้าตายเพราะค็อกเทลอะนะ"

เออ ตกม้าตายเพราะเด็กด้วย
ไม่รู้สึกกับใครมาสักพัก เจอพลังเด็กไปนิดเดียวกูไปเลย

"แล้วถึงที่พักรึยัง"

เนี่ย น่ารักอะ ตอนนั้นรู้สึกว่าประโยคนี้น่ารักอีกแล้ว นิ้วแม่งก็พิมพ์กลับไปเฉย

"ถึงแล้ว เป็นห่วงเหรอ"

เออ อะไรวะน่ะ
ไร้สติสิ้นดี แบบ เป็นบ้า เป็นบ้าไปแล้ว 55555
พิมพ์ประโยคนั้นจบไปก็สลบไปเลย ตื่นเช้ามาถึงเห็นว่าน้องเขาตอบกลับมาว่า

"เป็นห่วงดิ คนเมา"

"นอนไปละมั้ง ฝันดีนะคะ"

เออ เนี่ย แม่งเอ๊ย
น่ารัก น่ารักเกินไปอะ น่ารักจนต้องกุมใจอะ
เอเนอจี้เด็กแม่งน่ารักอะ ช่วยด้วย เสียอาการแต่เช้าเลย

บางทีก็คิดว่าเรื่องของนักเขียนแม่งน้ำเน่ากว่านิยายที่ตัวเองเขียนอีก 5555 ที่สำคัญคือ...นิยายตอนต่อไปยังไม่เสร็จเลย และเดดไลน์วันที่ 25 แล้ว แหะ เลิ่กลั่กแล้วฉัน...

แกว่าเรื่องนี้จะจบยังไงวะ
เอาจริงคือเห็นแววความซับซ้อน น้องเค้าชอบผู้หญิงรึเปล่ากูยังไม่รู้เรยจ้า แหะ 

มาให้คุกกี้ทำนายกันนะคะ




SHARE
Written in this book
น้องคนนั้น
น้องคะ หยุดน่ารักสักแป๊บได้ป่ะคะ
Writer
Sunflower38
Beginner
เจิดจ้า แจ่มใส ให้เหมือนทานตะวัน :) TW : Chirwa_Sunshine Joylada : Sunflower38, สนธยา2738

Comments

peng_182
1 year ago
นี่คือชีวิตจริงของผู้เขียนใช่ไมค่ะ.😅
Reply
peng_182
1 year ago
ถ้าใช่.คือมันทำให้อยากรู้เรื่องราวต่อไปมากกว่าเดิมเลยค่ะ.เพราะเราก้อเคยมีแฟนเป็นเพศเดียวกัน😁อย่าลืมมาอัพบ่อยๆๆนะค่ะ
Sunflower38
1 year ago
ใช่ค่ะ น้องเค้าเป็นผู้หญิงค่ะ :)
peng_182
1 year ago
รอติดตามนะงับบบบ😉🤩