WRD 2019 และเราที่กลับมาภูมิใจในตัวเองอีกครั้ง
ตั้งแต่เดือน สิงหาคม 2562 ผมได้ตัดสินใจครั้งใหญ่สุดๆ ครั้งหนึ่งในชีวิต ใหญ่กว่าตัดสินใจไม่เรียน รด. อีก นั้นคือการเปลี่ยนอาชีพมาเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย จากความฝันวัยรุ่นที่อยากจะเป็นนักฟิสิกส์การแพทย์ ตอนแรกก่อนมาทำงานก็กังวลเกี่ยวกับบุคคลิกของตัวเองนะว่าเด็กจะนับถือมั๊ย แต่ก็กังวลมากไปนั้นแหละเพราะเราทำงานในที่ทำงานทีอายุเท่ากันมาก่อนเลยไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่แล้ว แต่พอมาเจอนักศึกษาก็รู้เลยว่าเราเป็นผู้ใหญ่กว่า นศ.ไปเยอะมาก แต่มันก็ดีนะ เราเปลี่ยนความคิดใหม่เราให้อภัย นศ. ได้ง่ายมาก เข้าใจว่าชีวิตเขาคือการเรียนรู้ผิดพลาดก็มาคุยกัน ค่อยๆ แก้กันไป เริ่มใหม่ได้เสมอ 

อีกเรื่องที่เพิ่งจะตัดสินใจไปคือ การเลิกเรียน romp การเรียนเป็นสิ่งที่ดี เราคิดว่างั้น แต่เราอายุสั้นเกินกว่าจะทำทุกอย่างที่สนใจ ดังนั้นขอทำสิ่งที่จำเป็นต่อวันนี้ก่อนแล้วกััน ถ้าชีวิตมีเวลาเมื่อไรจะกลับไปเรียน 555 ล้อเล่น ตอนนั้นไปเรียน ป. เอก คงจะดีกว่า 

เข้าเรื่องตามหัวข้อก่อนแล้วกัน เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาที่คณะมีจัดงาน world radiography day เป็นงานประชุมวิชาการครั้งแรกของคณะ ช่วงเช้ามันก็ผ่านไปได้ด้วยดี ช่วงบ่ายก็เหมือนกันถึงจะมีปัญหาต่างให้แก้เรื่อยๆ แต่ นศ.ก็เก่งมากๆ เตรียมตัวได้ดีมาก เรียนจบควรไปทำ organized จัดงานเถอะ ช่วงประทับใจของเราคือช่วงนำเสนอ oral presentation สำหรับเรามันนานมากแล้วที่เราไม่ได้ยกมือถามกลางที่ประชุมด้วยหลายเหตุผลที่ทำลายความมั้นใจของเรา แต่วันนี้มันกลับมา แต่มันแตกต่างนิดหน่อยก่อนหน้านี้เราถามในฐานะนักศึกษาเราถามเพราะเราอยากรู้ แต่วันนี้เราถามในฐานะอาจารย์ คือถามเพื่อให้ นศ.กลับไปถามตัวเองและแก้ไขงานให้ดีขึ้น ก่อนหน้านี้เมื่อเราถาม คนที่ถูกถามมักทำสีหน้าอ้อนวอนให้หยุด แต่วันนี้นักศึกษาเดินเข้ามาคุยรายละเอียดในคำถามที่เราถามเพื่อไปเติมเต็มงานของตัวเอง เราดีใจมากๆ เลยนะ ภูมิใจ และรักตัวเองมากขึ้น ไม่รู้สิ เราว่าเราหลงรัก นศ. ตัวเอง เอ็นดูมากๆ อยากให้เขาได้รับในสิ่งดีๆ เรียนรู้และเติบโต มากขึ้นๆๆๆ แต่จริงก็ไม่ใช่แค่ นศ. หรอกที่เติบโตเราเองก็เช่นกัน
SHARE
Writer
Darknuys
Lecturer
กำลังพัฒนา

Comments