1 จดหมายความทรงจำ
ไงเราเจอกันอีกรอบแล้วนะสตอรี่ :-)
หลังจากที่เราเลือกที่จะลบเรื่องราวที่ผ่านมาไปหมด เรารู้สึกพลาดมากๆที่ทำแบบนั้นไป เราควรเก็บทุกเรื่องราวไว้
ช่วงนี้เราเสพติดหนังแนวดราม่าเยอะมากซะจน ตัวเราเองก็แปลกใจ อาจเป็นเพราะความรักครั้งล่าสุดของเราที่มันไม่ราบรื่นเอาซะเลย 

เราชอบผู้หญิงด้วยกันเอง 
เขาเป็นผู้หญิง เราก็เป็นผู้หญิง 
เฮฮ่า คุณคิดอย่างไรกับความรักของเพศเดียวกันหรอ?
มันบ้าใช่ไหมล่ะ ฮา ฮ่า เราก็คิดแบบนั้น
เราไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับเราด้วยซ้ำ มันเป็นเรื่องตลกที่มีความเศร้าครอบงำ

ทำไมถึงเศร้าหรอ?
มันจบแล้วไงล่ะ เราทั้งสองไม่ใช่ทอมและดี้ 
เราเป็นเราในความสัมพันธที่อธิบายได้ยากนะ
แต่ช่างมันเถอะ ตรงนี้มันไม่สำคัญอะไรแล้วล่ะ

มีคนเคยเอ๋ยว่า ถ้าเราเศร้าลองไปเขียนหนังสือหรือพิมพ์ความรู้สึกออกมาถ่ายทอดผ่านหนังสือสิ คุณจะได้บทกวีที่ดีบทหนึ่งเลยนะ
ก่อนหน้าเราคงมองว่ามันไร้สาระมากๆ เมื่อมีรักสิการแต่งกวีถึงจะดีที่สุด แต่พอมาถึงจุดที่โดนด้วยตัวเองถึงได้รู้ว่า ใช่ เราคือนักกวียามเราเศร้า

คุณอาจไม่เข้าใจการพิมพ์ของเราเท่าไหร่หรอกนะ เราพิมพ์ไม่ค่อยรู้เรื่อง เธอคนนั้นเคยบอกเราแบบนี้.  :-)

พอแบบนี้แล้ว คิดถึงจังนะ...

จริงๆคนเรามักจะชอบมาจดจำในเรื่องที่ดีได้เมื่อต้องจากกันแล้ว นั้นเป็นเรื่องที่แปลก ทำไมนะ...
เรามักจะมารู้คุณค่าของกันและกันเมื่อไม่มีวันได้วนกลับมาพบกันอีก ทำไมกันนะ...
ทำไมเราถึงชอบให้ใครคนอื่นเป็นคนนำพาเรานะ..

เรายอมหลอกตัวเองกลับความเจ็บปวดครั้งนี้
เพื่อที่เราจะได้ตีกรอบแบ่งชีวิตของเรา...
(แบบนี้ดีจริงหรอ)

นั้นน่ะสิ แบบไหนถึงจะดีนะ?

เรายังคงเป็นเด็กที่โหยหาในความต้องการอยู่เสมอ มันน่าแปลกใจนะ คุณว่าไหม..
เราอยากเขียนกวีมาบทหนึ่งเพื่อให้คนๆหนึ่งยิ้มได้ทุกครั้งเมื่ออ่านมัน มันคงจะดีมากถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น 

อ่าาา เราไม่รู้จะกลับมาพิมพ์ต่อไหม มันเหมือนไดอารี่ที่คุณสามารถเข้าถึงมันได้ เราต่างไม่รู้จักกัน หวังว่าเราจะกลับมา...

:-)



SHARE
Writer
Drama69
writer
สวัสดีตัวฉันที่อ่อนแอ

Comments