กลัวฝน_
 ถ้าเรากลัวฝนเราจะไม่มีวันได้สัมผัสความงามของสายรุ้ง
 
เมื่อเราเข้าสู่ช่วงที่มืดมัว เหมือนเป็น หน้าฝน ของชีวิต
ในวันฟ้ามัว ทำให้ฉันหมดแรง มองไปทางไหนก็ไม่สดใส
ปัญหา ความรู้สึกแย่ ความคิดแง่ลบ ที่ประดังเข้ามา กลายเป็นบรรยาศสลัวๆ อึมครึม ในชีวิตเรา

เราจะออกจากตรงนี้ได้ไง ในเมื่อฝนตก
เราต้องเปียกแน่ๆเลย
เรารออยู่ตรงนี้เสียเวลาเปล่า

ถ้าเรามองว่าฝนเป็นปัญหา มันก็ เป็นปัญหา
เช่นเดียวกัน เราจะไม่มองปัญหา ให้เป็น ปัญหา
แต่จะมองว่า เป็นแค่อีกฤดูหนึ่งที่เราต้องเจอทุกปี
เราหนีมันไม่ได้ ทำได้มากสุดก็คือ พยายามอยู่กับมันให้ได้

ฝน ตกให้กับทุกคน แม้คุณจะเป็นคนดี หรือ คนไม่ดี
มันเป็นสิ่งที่ต้องเกิด และ เราต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน
เราพยายามอย่างมากในช่วงแรกๆที่จะมองให้เห็นแง่ดีในช่วงเวลาที่ฝนตก

ไม่ใช่เราคนเดียวที่เปียกนะ!
เราหาร่มดีไหม ?
ช่วงเวลาที่รอ เราทำอะไรได้บ้าง ?

และคิดแบบเดียวกันเมื่อเราต้องเจอปัญหา
เมื่อเราอดทนจนถึงที่สุด อาจจะเจอกับสายรุ้งและสภาพอากาศที่สดใสก็ได้

สุดท้ายแล้ว เธออาจจะหลงรักหน้าฝนก็ได้ ไม่ใช่เพราะฝนแต่เป็นเพราะ สายรุ้ง

และเธอจะไม่เศร้าเมื่อเจอปัญหา เพราะ รู้ว่าหลังจากปัญหาเธอจะเข้มแข็งขึ้น และ สิ่งดีๆจะเกิดขึ้นหลังจากนั้นแน่นอน
SHARE
Written in this book
เป็นเช่นนั้นเอง
รูปถ่าย และ เรื่องราว
Writer
SoLikeThat
นักเล่าเรื่อง
เป็นเช่นนั้นเอง PHOTO AND STORY

Comments