ขอหายไปสักพักหนึ่งได้ไหมเธอ
ชีวิตบอกเราว่าอย่าหยุด
บอกให้เดินต่อไปเถอะ
แต่ทำไมร่างกายเรากลับไม่ไหวแล้ว
เพื่ออะไรเหรอชีวิตทำไมถึงอยากให้เราเดินต่อไปอีก
.
.
.
เพื่อเธอหรือเปล่านะ


เธอคนเดิมยังอยู่ตรงนั้นเสมอ
แต่ทำไมขาเรายังยืนอยู่ที่เดิม
ขยับไปหาเธอไม่ได้สักที
เราว่าเราพยายามแล้วนะ


เราคิดว่าเธอคือจุดมุ่งหมาย
เราพยายามไขว่คว้าเธอ
เราทิ้งสิ่งที่สำคัญมากที่สุด
แต่ทำไมเราไปหาเธอไม่ได้สักที


บอกเราทีได้ไหมเพราะอะไร
บอกเราสักทีว่าทำไมเราอยู่กับเธอไม่ได้
บอกเราสิให้เลิกรักเธอ
บอกเราเถอะนะให้พอ


ทั้งๆที่รู้ว่าเธอไม่รัก
แต่ก็ยังดิ้นรนไปรักเธออีก
ทั้งๆที่รู้ว่าเธอไม่สนใจ
แต่ทำไมถึงสนใจเธอขนาดนี่
รักเธอทั้งๆที่เธอไม่รัก สนใจเธอทั้งๆที่รู้ว่าเธอไม่สนใจ


ขอหายไปจากเธอสักพักหนึ่งเถอะนะ
ขอหายไปพักฟื้นตัวเองจากความเจ็บปวด
ขอหายไปรักษาใจที่บอบช้ำ
ขอหายไปลบความรักเธอออกจากใจ
เรา "ขอหายไปสักพักหนึ่งได้้ไหมเธอ"


แล้วเราสัญญาจะกลับมาใช้ 'ชีวิต' ใหม่ที่ไม่รักเธออีก


                ขอบคุณที่เข้ามาอ่านตัวหนังสือ      
                     ที่ดูเพ้อเจ้อของเรานะ
                   -๒๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓-

จากผู้เขียน : พักเพราะขี้เกียจเนี่ยแหละ








SHARE
Written in this book
เธอในความคิดเรา
'เธอ' เป็นคำนิยามของเรา ที่เราใช้แทนความรู้สึกที่เราต้องการจะสื่อ
Writer
OBJECT
เพ้อเจ้อ
"มันเป็นเพียงตัวหนังสือที่ดูเพ้อเจ้อของเรา"

Comments