รุ่นพี่
เเอบชอบรุ่นพี่คนนึงในโรงเรียน มันเป็นอะไรที่มีความสุขมากกก เเต่ที่หน้าเสียดายคือเขาใกล้ จะจบ ม.6เเล้ว เหมือนว่าเรามาช้าไป  เหลือเวลาไม่มากเเล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าเราจะกล้าพอหรือเปล่าที่จะบอกเขาไปตามตรง เเต่อีกใจนึงเราก็ไม่กล้าเสี่ยงเพราะกลัวความผิดหวัง ก็ได้เเต่เเอบมองเขาอยู่บ่อยๆ โดยที่ไม่รู้เลยว่าเราอยู่ในสายตาเขาบ้างหรือเปล่า ก็ทำได้เเค่มองจริงๆ เหมือนว่ายังไม่ได้เริ่มต้นอะไรเลย 
ด้วยความที่เขาอยู่สีเดียวกับเรา ตีกลองก็เก่ง
ร้องเพลงก็เพราะ มีความเป็นศิลปินสุดๆ จะไม่ให้ชอบได้ไง เพราะเราก็ชอบเเบบนี้เหมือนกัน
หัวใจที่เเห้งเหี่ยวมานานนนน พอได้เห็นหน้าเขา ได้เเอบบมองผ่านๆ หัวใจดวงนี้ก็พองโตกลับมาสดใสอีกครั้ง555
พอเข้าเรียนก็เหม่อลอย เห็นเเต่หน้าพี่เขา ไม่เป็นอันจะเรียน มันเหมือนเฝ้ารอให้พี่เขาเดินผ่านมาทางห้องเรา เมื่อก่อนดูเเต่ตารางสอนของตัวเอง
เเต่ตอนนี้ดูของเขาเเทน 
พยายามหาเรื่องเพื่อที่จะไปเจอเขาให้ได้
เเค่อยากให้เขารู้ รู้ว่าเราชอบเขาในใจก็คิดนะว่าต้องเป็นคนนี้เเหละ เเต่ไม่กล้าทักไป ไม่กล้าบอกเขาไปตามตรง ถ้าถึงวันปัจฉิมเราก็คงต้องเสียใจเเน่ๆเป็นเพราะไม่กล้า
อย่าให้ความไม่กล้า มาปิดกลั้นความรู้สึกคุณ
เเค่มองตากันเนี่ย จะพอทำให้ใจเขารู้สึกได้ไหม
เเล้วการที่เราชอบอะไรเหมือนกัน มันจะทำให้เขาพอสนใจไหม (พูดกับตัวเอง) 

.
.
.
ถ้าใจกล้าพอถ้าถึงวันนั้นวันที่เราเเน่ใจเราคิดว่าเราจะต้องบอกต้องพูดวันออกไป ขอเวลาเตรียมใจก่อนนน






SHARE
Writer
Ploy46
writer
ส่วนมากเเต่ง/เขียน เรื่องไม่สมหวัง /เรื่องน่ารักๆ/ความรักที่เราเคยเจอ

Comments