รับบางสิ่ง สูญเสียบางอย่าง
     ห่างหายไปนานมาก ผมต้องขอโทษจริงๆ มันมีเรื่องที่ทั้งน่ายินดี กับเรื่องที่ไม่คิดว่าจะเกิดมันเกิดน่ะ สวัสดีครับ ผมกลับมาแล้ว จะพยายามเขียนให้บ่อยขึ้นนะครับ สำหรับคนที่ตามอ่านและให้กำลังใจเราเงียบๆ เราขอขอบคุณจริงๆ มา... เข้าเรื่องเถอะ

     หายไปหลายวันมานี้ เพราะเราได้ไปทำงานร่วมกับ บ. อื่น ( โคงานน่ะแหละ ) และได้เรียนรู้ในสิ่งใหม่ๆมากมายไปหมด ดีใจจริงๆที่มีโอกาส แถมทาง. บ.นั้นอยากได้คนด้วยเลยดีใจที่เรายังสามารถหาช่องทางขยายความเก่งตัวเองเพิ่มขึ้น

      แต่ก็นะ .... มีเรื่องดี ย่อมมีเรื่องไม่ดี...
     เพื่อนที่จบจากที่เดียวกันคนนึงผมจากไป
     มันเป็นเพื่อนที่ดีมากคนนึง ถึงไม่ได้คุยกันบ่อยก็เถอะ แต่มันเป็นคนนิสัยดีไม่เกเรเลยจริงๆ เสียใจ จุกอก น้ำตาคลอเบ้าเลยล่ะ แต่ก็ไม่ร้องให้ใครเห็นหรอก ทุกจุดเริ่มต้น .. ย่อมมีจุดสิ้นสุด แต่แบบนี้ก็เร็วไปนะเพื่อนจอร์น มึงคงไม่ทรมานอะไรใช่มั้ย กูเศร้านะ กูโกรธนะ ที่มึงจากไปไวขนาดนี้ ..... แต่ถ้ามึงจากไปแล้ว .. กูคงทำไรไม่ได้ หวังแค่มึงจะมีความสุขบ้างนะ รักและแคร์มึงเสมอ mtts51 เลขนี้มันลบไม่ออกหรอก เพื่อนกันตลอดไป...
     ทุกๆครั้งที่ผมรู้สึกแย่มากๆ จะมาเขียนไดเสมอๆ ครั้งนี้ก็เช่นกัน.. ผม ไม่มีเพื่อนคอยระบฟังหรอกถึงต้องมาระบายผ่านตัวอักษรพวกนี้ ผมพยายามแล้วนะ ! พยายามเข้มแข็งมากแล้ว....แต่ผมยังเด็กมาอยู่เลย... อยากจับแก้มใครซักคน ดมกลิ่นใกล้ๆ  ได้สัมผัสความอบอุ่นที่ตามหามาตลอด.... แต่... ถ้ามีแฟนเรสจะหละบลงมั้ยนะ.... มันยังกลัวอยู่เลยแหะ......แต่ก็อยากมีคนโอบกอดให้ความอบอุ่นเราบ้าง
SHARE
Writer
Fatez
engineer
ไดอะรี่นี้เขียนเพียงระบายจากสิ่งที่ถูกกดดันอยู่ทุกวัน เรื่องที่เขียนทุกอย่างเป็นเรื่องจริง แต่ใครจะเชื่อหรือไม่คงไม่อาจบังคับ

Comments