รูปถ่ายคู่
คุณเป็นดั่งเกลือที่เติมเต็มรสชาติของขนมหวาน และ ผมขาดมันไม่ได้

  เป็นช่วงเวลาหลังเลิกเรียนที่ได้กลิ่นของดินพัดปลิวไปกับสายลมทำให้ผู้ที่สดดมชื่นใจ ผมยืนอยู่หน้าหอพักอาจารย์เพื่อรอกานเถียน ขณะที่กำลังพูดคุยกับหลิวเหล่าซือ และ หวางเหล่าซือ ดูเหมือนเดทที่ผมจินตนาการว่าจะได้ไปตัดแว่นและทานข้าวกับกานเถียนสองคน ที่ไหนได้ผมต้องไปกันเป็นแก๊งเลย รถของผมวันนี้ก็ยัดผู้โดยสารไปถึงห้าคน รวมผมก็นับหก แถมรถบนท้องถนนก็ยังติด ห้างสรรพสินค้าที่ห่างจากโรงเรียนไม่กี่กิโลกับใช้เวลาเดินทางนานเสียเหลือเกิน ที่โคตรเจ็บเลยก็คือยังเอานมมาให้ผมอีกครั้ง วันนี้ผมต้องดื่มนมถึงสองกล่อง ผมคงต้องคิดเรื่องชวนกานเถียนไปไหนช่วงเย็นใหม่ รถติดแบบนี้ความหวังเดียวคือให้ผมรีบไปถึงและเข้าห้องน้ำทัน 
 
 เรามาถึงห้องจนได้ ไม่คิดเลยว่ามีแต่ผู้ชายรอผู้หญิงเข้าห้องน้ำ แต่ผมเป็นฝ่ายเข้าห้องน้ำนี่สิ อาจเป็นโทษที่เธอควรได้รับ พวกเราแบ่งทีมกัน ผมต้องไปตัดแว่นกับกานเถียน และ ที่เหลือก็ไม่ช้อป หลังจากนั้นมารวมตัวเพื่อทานข้าว กานเถียนเธอบอกว่าเธอเริ่มคิดถึงที่บ้านด้วยเหตุผลที่ว่าการติดต่อกับครอบครัวนั้นลำบาก เธอบอกว่าประเทศไทยมีอาหารจีนอยู่เยอะแถมยังอร่อยกว่าด้วยในบางครั้ง ผมเข้าใจดี ผมเที่ยวต่างประเทศบ่อยๆและอาหารไทยก็หาอยากและแพงมาก แต่ประเทศเรานั้นมีอาหารของทุกชนชาติและถูกมากด้วย ครัวของโลกอาจจะเป็นเพราะเรามีของกินทุกอย่าง แทนที่จะทำอร่อย ผมชอบที่จะเดินตามหลังเธอและมองดูห่างๆแม้ว่าวันนี้เธอจะเหมือนคนตามบอดแถมยังจับมือผมอีก จุดอ่อนของเธอคือสายตาสินะ ด้วยส่วนสูงที่ผมเหนือกว่าเธอมาก ผมเอามือจับที่หัวของเธอและค่อยดันไปด้านหน้า เดี๋ยวนี้ผมชอบแกล้งเธอด้วยการขยี้หัวผมยุ่งและดูหน้าที่บูดของเธอ เราไปตัดแว่นด้วยกันผมก็พบว่าสายตาของเธอสั้นราว 500 กว่า และต้องรอแว่นอีกสามสี่วัน โชคดีที่มีคอนแทคเลนส์ทำให้ชีวิตเธอสบายถึงในช่วงที่รอแว่นตาเสร็จ

  ดูเมื่อว่าผมกำลังมองดูฤดูใบไม้ผลิกำลังออกใบและดูมันเติบโตเรื่อยๆในวันถัดไป ผมรู้สึกสบายใจและเวลามันผ่านไปรวดเร็วถึงแม้ว่าจะใช้เวลากับเธอนานแค่ไหนก็ตาม โรคตัวเย็นของผมที่ติดตัวมาตั้งแต่เด็กมันถูกทำให้อบอุ่นด้วยมือของเธอ ผมมีความสุขที่ได้คุยกับเธอก่อนนอนและปลุกเธอในตอนเช้า ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่ผมเรียกเธอว่า เสี่ยวเถียน  ผมมักจะรอข้อความจากเธอเสมอ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เราได้ถ่ายรูปคู่กันรูปแรก เขาว่าภาพถ่ายก็เหมือนกับการหยุดเวลาช่วงนั้นไว้ ทุกครั้งที่ผมมองดูรูปนั้นผมยังจำช่วงเวลานั้นได้เสมอ เสียงผู้คน เสียงของประตู กลิ่นจางๆของพัดลมแอร์ ผมที่นุ่มลื่นของเธอที่มือผมสัมผัส ในตอนนั้นผมคิดว่าด้วยอายุกับสถานะของเรามันจะมีปัญหารึป่าวถ้าผมเริ่มจีบเธออย่างจริงจัง...

  
SHARE

Comments