เรื่องนี้ยากเกินกว่าจะใช้เวลาแค่ 2 เดือน
ผ่านมาพักนึงแล้ว
แต่เหมือนเรื่องราวของเรายังดำเนินอยู่
มันยังไม่จบลงเลย
จากความรู้สึกของเราเอง

เราเฝ้าบอกตัวเองว่าเราทำใจได้แล้วไม่มีเขาเราอยู่ได้แล้ว
แต่ความจริงแล้วไม่ใช่เลย
ไม่เคยเลยซักวันที่จะไม่คิดถึงเขา
ร้องไห้บ่อย ๆ เวลาผ่านหรือเจออะไรที่เคยเห็นเขา
ตอนนอนเฉย ๆ มีหลายครั้งที่เผลอหยิบโทรศัพท์
กดรายชื่อเพื่อจะโทรออก
ไม่มีชื่อนั้นอีกแล้ว
มันไม่มีแล้วจริง ๆ

ทำใจไม่ได้ยิ่งเวลาผ่านไป
ยิ่งรู้ว่าทำใจไม่ไหว
ร้องไห้ไม่มีเหตุผลในทุกครั้ง
เรายิ้มเวลาเห็นคู่คนอื่นเขามีความสุข
แต่ในใจเราเศร้า
เพราะเราเคยเป็นแบบนั้น

เคยคิดว่ามันไร้สาระมาก ๆ
แต่เราอยากย้อนเวลากลับไป
คงมีเราคนเดียวที่อยากทำแบบนั้น

มีเรื่องเยอะแยะมากมายในแต่ละวัน
แต่ไม่รู้จะเล่าให้ใครฟังอีกแล้ว
คนที่เคยฟังเรื่องไร้สาระของเรา
เขาไม่อยู่ฟังแล้ว

ไม่รู้ว่าตรงนั้นเป็นยังไง
แต่อยากให้รู้ว่าตรงนี้อยู่แทบไม่ไหว
ผ่านไปแต่ละวันด้วยความคิดถึง

เราจะสามารถใช้ชีวิตแบบนี้ได้อีกนานรึเปล่า
ความคิดถึงของเราทำร้ายเธอรึเปล่า
แต่มันทำร้ายเราตลอดเวลาเลย

ของบางสิ่งเรื่องจริงมันจะสวยงาม
เมื่อมีระยะห่าง
ของมันเสมอเปรียบเช่นเธอและฉัน
แม้ต้องจบลง
ให้ตัวฉันได้เป็นคน
มองเธอส่องแสงอยู่ข้างบน

SHARE
Writer
_EE2VJ24
Eater
เราเป็นนักกินที่สามารถกินทุกอย่างที่อยากกิน

Comments