ก้าวผ่าน...
เรามักจะรักคนที่เราไม่สามารถครอบครองเขาได้ 
เรามักจมอยู่กับความเสียใจที่เราสร้างขึ้นมาเอง

คิดถึงเขา
แต่ก็ไม่สามารถบอกออกไปให้เขารับรู้ได้ 

เขาเดินไปไกลมากจนไม่คิดจะย้อนกลับมา
แต่ทำไม...เรายังอยู่ที่เดิม 

บางครั้งยังมองย้อนกลับไป 
ในภาพความทรงจำเหล่านั้น

ยิ้มบ้าง ร้องไห้บ้าง หัวเราะบ้าง
สุดท้ายมันก็เป็นช่วงเวลาหนึ่งที่เราเคยรู้สึก

เขาเคยยิ้มให้เรา
เขาเคยหัวเราะกับเรา
เขาเคยมีความสุขในช่วงเวลาหนึ่งกับเรา
เขาเคยร้องไห้เสียใจกับเรา

แต่ตอนนี้ข้างๆกายเขามันไม่ใช่เรา
เขามีคนที่พร้อมเดินร่วมทางไปกับเขาในทุกช่วงเวลา

ดีใจกับเขา 
แต่เราก็เสียใจที่ทำอะไรไม่ได้เลย

ขอให้โชคดี
เราจะผ่านเรื่องราวนี้ไปให้ได้ 
เราจะไม่จมอยู่กับอดีตต่อไป
เราจะก้าวเดินไปข้างหน้า

ไม่ว่าจะยากแค่ไหนเราจะทำให้ได้
ไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหนเราจะทำให้ได้

จะแปลเปลี่ยนความเสียใจที่มี ให้เป็นความสุขและก้าวเดินต่อไป...


:)
SHARE

Comments