1 Year ago : จดบันทึกหนึ่งปี กับซอมบี้ผู้บ้างาน

     หนึ่งปีผ่านมาแล้วที่ความติสท์บ้าบอของผม ผลักดันให้ตัวเองย้ายมาใช้ชีวิตต่างจังหวัดอยู่คนเดียว เลิกกับแฟน(?) ตัดขาดจากคนรู้จัก ไม่มีใครเลยรู้ว่าตอนนี้ผมทำอะไรอยู่ที่ไหน

กิจวัตรประจำวันส่วนใหญ่มีเพียงการทำงานหาเงินและนอนหลับเอาแรง ซอมบี้ตัวนี้มาไกลเกินกว่าจะกลับไปเป็นคนได้อีก

หนี้ กยศ. ประมาณ 160,000 บาทที่เพิ่งผ่อนหมดไป รวมกับหนี้รถยนต์ของพ่อที่ผมอาสารับมาผ่อนต่อให้ซึ่งยังเหลืออีกบาน รวมแล้วปีนี้ผมใช้หนี้ไปกว่า 3 แสนบาท เรียกว่าพยายามหาเงินอย่างบ้าคลั่งเพื่อเคลียร์ภาระเหล่านี้ให้เร็วที่สุด

เห็นคนรอบตัวที่อายุไล่เลี่ยกันต่างก็เริ่มสร้างเนื้อสร้างตัว วางแผนซื้อบ้าน ถอยรถใหม่ป้ายแดง เติบโตในหน้าที่การงาน บางคนมีธุรกิจเป็นของตัวเอง ไปถึงแต่งงานมีครอบครัวมีลูกกันบ้างแล้วก็มี

ทุกคนล้วนมีการพัฒนาขึ้น แตกต่างกันไปตามเส้นทางที่เลือกเดิน

ย้อนกลับมามองตัวเราเองที่ยังไปไม่ถึงไหน อาศัยอยู่หอพักรายเดือน ขี่มอเตอร์ไซต์คันเก่า กินอาหารตามสั่ง บางวันต้องโซ้ยมาม่า เอาแต่ทำงานใช้หนี้ แทบไม่ดื่มไม่เที่ยว ใช้ชีวิตแบบโลว์คอสกันสุดๆ


ตอนนี้งานที่ผมทำมีทั้งหมด 3 อย่างเหมือนเดิม (หากไม่นับงานสอนพิเศษนักเรียนที่หยุดไปชั่วคราว)

1. ฟรีแลนซ์ - ผมสังกัดอยู่กับทีม 3D Outsource ทีมหนึ่ง มีบอสคนต่างชาติเป็นนายหน้าคอยดึงโปรเจกต์จากบริษัทใหญ่มาให้ อาจเป็นงานเร่งด่วนที่ฝั่งนู้นทำไม่ทัน หรือเป็นงานที่ยากแต่ทางบริษัทไม่ต้องการจ้างพนักงานเพิ่ม ก็มีเอาท์ซอร์สแบบพวกผมที่คอยเป็นแบ็คอัพให้ หลักๆก็เป็นงาน Modeling, Rigging, Animating, และ Texturing

2. อาจารย์พิเศษ - ปัจจุบันผมรับงานอาจารย์พิเศษ สอนแล็ปประจำวิชา 3D Arch Design แทนอาจารย์ท่านหนึ่ง ซึ่งตอนนี้แกกำลังเรียนต่ออยู่ออสเตรเลีย คาดว่าอีกไม่กี่ปีคงจะกลับ ถึงตอนนั้นผมอาจต้องเตรียมหางานใหม่ไว้

ผมพยายามเป็นอาจารย์ที่ดี ในแบบที่ตัวเราตอนเป็นนักศึกษาอยากเรียนด้วย เป็นอาจารย์ที่ลูกศิษย์สามารถเข้าถึงได้ง่าย ไม่ถือตัว ให้คำปรึกษากับเด็กๆได้เสมอทั้งเรื่องวิชาการและเรื่องไร้สาระ

ไม่ใช่วันๆเอาแต่บอกว่าติดธุระอยู่เมืองนอก หรือไม่ก็อยู่ไหนก็ไม่รู้ หาตัวยากเหลือเกินพ่อคุณ ตัวแรร์ตัวท็อป พ่อเซเลปประจำคณะ อาชีพหลักคือนักดนตรี ส่วนงานอดิเรกคืออาจารย์ สอนเล่นๆไปงั้น ไม่เคยคิดจะรับโทรศัพท์ ชอบบ่นนักศึกษาว่าแค่นี้ก็ไม่รู้ แค่นี้ก็ทำไม่ได้ งานคุณมันห่วยมันแย่ ก็ถ้ากระผมรู้แล้วจะเสียค่าเทอมมาเรียนทำแมวอะไรล่ะเห้ย อีโก้สูงกว่าตึกเรียนอีกมั้งน่ะ (บ่นๆๆ ฮ่า)

ผมบอกกับเด็กๆเสมอว่าโลกของทำงานจริง ไม่มีใครเรื่องมากเจ้ากี้เจ้าการแบบอาจารย์ที่คุณเจอหรอก คนเรามีผิดพลาดกันได้ แต่สิ่งสำคัญคือการที่เราตระหนักถึงข้อผิดพลาดในตัวเองและพยายามปรับปรุงให้ดีขึ้น จงพาตัวเองไปอยู่ในที่ที่เขาสนับสนุนให้เราพัฒนาศักยภาพตนเองได้อย่างมีความสุข แบบนั้นจะดีกว่า

3. ยากิโซบะ - ผมร่วมหุ้นกับคนรู้จักทำร้านยากิโซบะเล็กๆ ขายตามตลาดนัดทุกคืนวันศุกร์-อาทิตย์ กำไรหลังหักค่าใช้จ่ายได้วันละ 1,500 บาทโดยประมาณ แม้กำไรจะลดน้อยถอยลงเยอะเพราะพิษเศรษฐกิจ แต่ก็ถือว่ายังไม่เจ๊ง

อาชีพค้าขายนั้นเป็นอะไรที่ขัดกับความปลีกวิเวกต่อสังคม (Introvert) ของผมเอามากๆ แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้เรากล้าที่จะเดินออกมาจาก Safe zone ได้ฝึกยิ้ม รู้จักพูดคุย มีปฏิสัมพันธ์กับผู้คน บ่อยครั้งที่ลูกค้าประจำมักดีใจที่ผมจำหน้า จำเมนูพวกเค้าได้ เป็นโมเม้นท์ที่หาไม่ได้จากงานออฟฟิศล่ะนะ

และยังมีงานอดิเรกกิ๊กก๊อกอีกบางส่วนที่ผมไม่นับรวมเป็นอาชีพ เพราะมันแทบไม่สร้างรายได้อะไรเลยในตอนนี้ (บางครั้งยังขาดทุนด้วยซ้ำ) อย่างเช่น พัฒนาแอปเกมมือถือ, เทรดฟอเร็กซ์, ถ่ายวีดิโอสต็อก ฯลฯ


การไม่ได้มีต้นทุนเหมือนคนอื่น บางครั้งมันก็น่าน้อยใจอยู่เหมือนกันนั่นแหละ (ทำไมตอนเด็กๆ พ่อแม่เราไม่ถูกหวยรางวัลที่ 1 บ้างนะ)

แต่ผมว่าชีวิตเรายังโชคดีอยู่อย่างหนึ่ง ตรงที่ยังมีสิ่งที่เรียกว่า 'โอกาส'

เรายังมีโอกาสได้สู้ ได้ลอง ได้พยายามลงมือทำอะไรๆให้มันดีขึ้นบ้าง ล้มลุกคลุกคลานกันไป เหนื่อยก็พักบ้าง หายเหนื่อยแล้วก็ลุกขึ้นวิ่งกันต่อ

ถ้ามองดูดีๆจะพบว่า ผู้คนรอบตัวเราต่างก็เผชิญปัญหาชีวิตที่แตกต่างกัน คุณไม่ได้สู้อยู่เพียงลำพัง แค่พวกเราไม่มีโอกาสได้มานั่งพูดคุย ปรับทุกข์ให้กำลังใจกัน ก็เท่านั้นเอง

ผมไม่ได้หลอกตัวเองว่าพยายามแบบนี้ไปเรื่อยๆ แล้วสักวันจะต้องประสบความสำเร็จแน่นอน หนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์

แต่ผมคิดว่าอย่างน้อย จะได้ไม่มานั่งเสียดายทีหลัง ว่าเราปล่อยให้โอกาสเหล่านั้นหลุดลอยจากไป โดยที่ไม่เคยลองทำมันดูเลย
 
แบบนั้น มันน่าเจ็บใจ น่าเสียดายกว่าอีกนะ ว่ามั้ย 


SHARE
Writer
AumAnimal
Nothing Special
Just my diary.

Comments

อย่างน้อยเราก็ได้ลองทำหลายๆอย่าง ถือว่าเป็นกำไรเเล้วค่ะ สู้น๊าา  ;)

Reply
AumAnimal
3 days ago
ขอบคุณครับ ทำงานหลากหลาย ไม่ค่อยเบื่อดี 😁
WANLIPIKA
6 days ago
ขอบคุณที่เขียนบทความนี้ขึ้นมานะคะ เรารู้สึกมีกำลังใจในชีวิตที่ท้อแท้นี้ขึ้นมาบ้างเลย
Reply
AumAnimal
3 days ago
ช่วงท้อแท้ ลองเขียนอะไรเรื่อยเปื่อยดูก็ได้นะครับ อย่างน้อยจะได้ระบายออกมา ได้แลกเปลี่ยนเรื่องราวกัน เป็นกำลังใจให้นะครับ ☺
wangxiaoqing
5 days ago
อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่ามีคนที่สู้อยู่เหมือนกัน ขอบคุณค่ะ
Reply
AumAnimal
3 days ago
ยินดีครับผม ถือว่าได้แบ่งปันเรื่องราว แชร์พลังงานด้านบวกให้กัน เป็นกำลังใจให้นะครับ ☺
Bearrropop
2 days ago
ใช้ชีวิตคล้ายๆแบบนี้เลยครับ หวังว่าสักวันจะประสบความสำเร็จ ลงทุนไปหลายหลักกับการศึกษาการทำงาน ทุกวันนี้ก็รอผลที่ออกมาให้ประทับใจอยู่
สู้ไปด้วยกันครับ :)
Reply
Lamiel
2 days ago
Reply