อย่าลืมว่าตัวเองไปอยู่ตรงนั้นเพราะอะไร
ในขณะที่กำลังใช้ชีวิตมีความสุขอยู่นอกบ้าน

เรียนๆ เล่นๆ

โดยลืมคิดถึงคนที่บ้าน มากเท่าที่ควร

จนได้เจอกับคนพูดเตือนสติ 

...อย่าลืมว่าตัวเองไปอยู่ตรงนั้นเพราะอะไร
มันเป็นคำพูดที่ทำให้เรานั่งนิ่ง

มองย้อนกลับไปว่าจริงๆแล้วเรามาถึงตรงนี้ มายืนอยู่ตรงนี้เพราะอะ

เพราะมาทำงานหรอ

มาเที่ยวเล่น

มาใช่เงิน

หรือจริงๆแล้วเรามาเรียนกันแน่



เรากำลังหลงแสงสี หลงความเจริญของเมืองกรุง

หลงลืมสิ่งที่เราเป็นมา และเคยเป็น

หลงลืมคิดถึงใจของคนที่พยายามพลักดันให้เรามาอยู่ตรงนี้

หลงลืมว่าจริงๆแล้วหน้าที่ของเราตอนนี้คืออะไร

บางครั้งหลายๆสิ่งที่อยู่รอบตัวก็อาจจะทำให้เราลืมโฟกัสสิ่งที่สำคัญ

เทอมนี้มีหลายสิ่งเข้ามาในชีวิต เรื่องราว ความเครียด เรื่องราวต่างๆที่เข้ามา ทำให้ความตั้งใจหลายๆอย่างของเราล่ม

แทบจะเทการเรียน วันๆเอาแต่นอน วันๆเอาแต่ร้องไห้ วันๆเอาแต่คิดมาก

จนแม่มาดึงสติให้กลับมา

แต่ก็เกือบจะสายไป เพราะตอนนั้นก็ผ่านกลางภาคมาแล้ว กว่าจะดึงตัวเองกลับมาได้ ก็ใกล้จะสอบกลางภาค

ผลจากสิ่งที่เราหลงลืม ทำให้เกรดเทอมนี้ออกมาแล้วเลวร้ายที่สุด

รู้ว่าแม่คงไม่ว่าอะไรมาก แต่ก็รู้สึกไม่โอเค

เราใช้การทำงานในภาค งานอะไรก็ได้เรารับทำทั้งหมด 

เพื่อสิ่งเดียว ไม่ให้คิดมาก 

แต่คงลืมคิดถึงสิ่งหนึ่งไป

นั้นก็คือการเรียน

ยอมรับเลยว่าเราหลงลืมไปแล้วว่าจริงๆการที่เรามายืนอยู่ตรงนี้ จุดประสงค์ทั้งหมดเลยคือการมาเรียน

แม่ส่งให้เรามาเรียน

ไม่ได้ส่งให้เรามาเที่ยว

ไม่ได้ส่งให้เรามาทำงาน

แต่เรากลับโฟกัสทุกสิ่งทุกอย่างยกเว้นการเรียน

เราทำงาน ให้มันเป็นสิ่งหลัก

เราเที่ยวจนเบียดเบียนการเรียน

แต่ใช่ว่าห้ามเราทำงานเลย

ใช่ว่าห้ามเราเที่ยวเลย

คนเราก็ต้องหาอะไรทำให้หายเครียด ให้หายเหนื่อย

แต่เพียงแค่อย่าลืมนะ

ว่าจริงๆแล้ว

เรามายืนอยู่ตรงนี้เพราะอะไร??

อย่าลืมคิดถึงใจคนข้างหลัง ที่เขาพยายามผลักเราให้มายืนอยู่ตรงนี้

เราเหนื่อยแล้ว อย่าลืมคิดว่าเขาเองก็เหนื่อยเหมือนเรา

เราคิดมากแค่ไหน ก็อย่าลืมว่าเขาเองก็คิดมากเหมือนเรา

เรารักตัวเองมากแค่ไหน อย่าลืมว่าเราก็ต้องรักเขาให้มาก เหมือนที่เขารัก

เวลามีปัญหา เราไม่ได้อยู่คนเดียว เรายังมีเขาอยู่

เพียงแต่เราอย่าลืมคิดถึงเขา

อย่าคิดถึงในวันที่เราทุกข์

คิดถึงเขาในวันที่เราสุขด้วยนะ


SHARE

Comments